Στη ζήλια δεν είσαι μόνος σου!

Ζήλια: < ουσιαστικό, γένος θηλυκό (θα πουν πολλοί τίποτα δεν είναι τυχαίο), αριθμός ενικός, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν επιθυμεί την αποκλειστικότητα της αγάπης ενός αγαπημένου προσώπου ή φοβάται ότι θα την χάσει.

Πες μας τώρα ότι δεν ζηλεύεις; Το πιο αρχέγονο συναίσθημα του ανθρώπου είναι η ζήλια. Θες να το δούμε θρησκευτικά; Δες το Κάιν και Άβελ οικογενειακά δράματα με φόντο τη ζήλια. Θες να πάμε στην ελληνική μυθολογία; Τρανταχτό παράδειγμα η θέα  Ήρα, η επίσημη απατημένη σύζυγος με τον  Δία να είχε επισκεφτεί κάθε ελληνική και μη κλίνη. Για τους εγκάθετους, που θα πουν πως η ζήλια είναι γυναικεία υπόθεση να υπενθυμίσω τον αγώνα δρόμου του Σταυρίδη για να βρει τον υποτιθέμενο εραστή της Μάρως Κοντού.

Πολλοί διατυμπάνιζαν πως δε ζηλεύουν. Respect μόνο σε Γιώργο Μαζωνάκη και Χάρις Αλεξίου, που όχι απλά το παραδέχτηκαν αλλά το τραγούδησαν και μάλιστα πάνω σε τραπέζια. 

Και ναι και εγώ το παραδέχομαι, είμαι ζηλιάρα, ποιος άλλωστε δεν είναι; Κάποτε όμως μου είπαν κάτι που θα το κρατάω για πάντα και θα το μοιραστώ τώρα μαζί σου: «Κανείς δεν ζηλεύει πολύ από μόνος του (εξαιρούνται οι παθολογικοί), ο άλλος τον κάνει να συμπεριφέρεται έτσι…». 

Είναι θεμιτή η ζήλια σε ένα ζευγάρι. Η ζήλια με όρια, αυτή που ξέρει πότε να σταματήσει χωρίς να θρηνήσει θύματα, όπως στα επεισόδια του Κοκκινόπουλου που πάντα ο ένας καταλήγει κάτω από μία ανθισμένη τριανταφυλλιά. Πότε όμως ξεκινάμε να ζηλεύουμε; 

Υπάρχουν πολλές στιγμές στη ζωή ενός ζευγαριού, που ο ένας νιώθει να απειλείται. Τρίτα – τέταρτα πρόσωπα, δουλειά, παρέες, ενδιαφέροντα, παρεξηγήσεις, πάντα η μεγαλύτερη απειλή είναι η εσωτερική! Εάν αισθάνθηκες να απειλείσαι φταίει εκείνος, που σε υπέβαλε στη διαδικασία αυτή αλλά πιο πολύ φταις ΕΣΥ! Εσύ αποφάσισες να γίνεις συμμέτοχος σε ένα παιχνίδι, που θέση έχει μόνο η γκρίνια, η στεναχώρια και η μοναξιά. Η ζήλια είναι ένα παιχνίδι, που παίζεται με δύο: εσένα και τις υποθέσεις σου. Κινητήριος δύναμη η αγάπη σου και διαιτητής ο/η σύντροφός σου. Εκείνος ελέγχει πότε και τι πρέπει να τιμωρηθεί, πότε και τι πρέπει να παραβλεφθεί και πότε θα δώσει παράταση στο παιχνίδι αυτό, ναι αυτό της ζήλιας.

Η ανταποδοτική ζήλια είναι το χειρότερο είδος. Η υποβολή σε ζήλια λόγω ζήλιας δηλώνει πολλά για τον χαρακτήρα του. Εάν αποφασίσεις να μπεις σε αυτό το παιχνίδι, δεν έχει γυρισμό. Αργά ή γρήγορα θα βγεις χαμένος. Η αγάπη μετατρέπεται σε φόβο και οργή, η διεκδίκηση γίνεται κτητικότητα και ο εαυτός αλλοιώνεται. Πάντα υπάρχει game over και πάντα κερδίζει ο «επιβεβαιωμένος» άλλος (για λίγο). Στο χέρι σου είναι να διαλέξεις τι θέλεις: να παίξεις ή να γίνεις το παιχνίδι; Η απάντηση δική σου!