Υπάρχουν οι food bloggers και οι άλλοι bloggers…

Το ποιοτικό φαγητό βιώνει μια κάποιου είδους άνθιση στις μέρες μας. Food blogs, καινούργια μέρη για να φας, street food parties, τηλεσέφ και συσκευασμένα μακαρόνια με 5 διαφορετικούς τρόπους εκτέλεσης στο πλάι της συσκευασίας. Αρκεί να σκεφτείς πόσα πιάτα παρελαύνουν καθημερινά μπροστά σου την ώρα που σκρολάρεις στο timeline σου. Δεν έχει σημασία ποιος τα έφτιαξε ή που φαγώθηκαν. Σημασία έχει ότι τα 2.8 στα 3, τα καταβροχθίζεις με το βλέμμα σου. Εν το μεταξύ, εάν υπήρξε στο παρελθόν κάποια προφητεία σχετικά με την υγιεινή διατροφή, την ισορροπημένη πρόσληψη θερμίδων, την έμφαση στην ποιότητα της γεύσης και την αποστροφή για το junk food, επιτέλους βγήκε αληθινή! Η ματαιοδοξία μας έπιασε τόπο. Βουτήξαμε επιτέλους τα κουτάλια μας στην σούπα των ωφέλιμων λιπαρών, χύνοντας στο πάτωμα την άλλη που μύριζε πλαστικό και σπορέλαιο.  

Συνομιλώντας με 4 βετεράνους food bloggers, κατάλαβα ότι η ανάγκη να διοχετεύεις ενέργεια, χρόνο και ταλέντο και στη συνέχεια να τα μοιράζεσαι όλα αυτά ψηφιακά, ξεπερνά τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας. Τις περισσότερες φορές μάλιστα, το αποτέλεσμα που προκύπτει ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μιας επαγγελματικής παρουσίασης. Μάλλον ήρθε η στιγμή να μάθουμε όλοι πως η γλιστρίδα ταιριάζει άψογα με το ροδάκινο, το σύκο και το prosciutto συμφιλιώνονται εάν βρεθούν στη κορυφή μια τάρτας, το χαλούμι και τα παντζάρια συνυπάρχουν αρμονικά εντός κάποιου burger και η κολοκύθα μπορεί να πάρει μορφή donut. Παρακάτω, ο Αλέξης Επιθυμιάδης – Always Hungry, ο Κωστής, ο Δημήτρης και ο Άρης – The Eaters, η Τάνια Τ. – Green Mixer και η Μαριλίτα Χατζηβασιλείου – Gourmelita, μας εξηγούν την αγάπη τους για food blogging και μας προτείνουν τα 4 γεύματα της ημέρας. 

Always Hungry

Αλέξης Επιθυμιάδης 

http://www.alwayshungry.gr/

Ποιος και πότε δημιούργησε το Always Hungry; Είναι όντως Always Hungry;

Είναι ένα project καθαρά δικό μου. Είμαι ο Αλέξης Επιθυμιάδης και η σκέψη για τη δημιουργία ενός food blog τριβέλιζε το μυαλό μου έντονα, εδώ και πολύ καιρό. Μαγειρεύω από πολύ μικρός, είναι το χόμπι μου και είμαι όντως always hungry για νέες γεύσεις και για μαγειρική δημιουργία. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί φίλοι μου με παρότρυναν να ασχοληθώ επαγγελματικά με αυτό και η ιδέα της δημιουργίας του blog μεγάλωνε. Εργάζομαι στον χώρο της διαφήμισης και του digital marketing και φέτος το καλοκαίρι πήρα την απόφαση να δημιουργήσω το Always Hungry και να δώσω στο χόμπι μου κάτι από τη δουλειά μου. Έτσι οι συνταγές, οι αναμνήσεις και οι γευστικές μου εμπειρίες βρήκαν επιτέλους τον δικό τους χώρο.

Από πότε ασχολείσαι με τη μαγειρική;

Μαγειρεύω από μικρός, δίπλα στην μητέρα μου, αλλά ουσιαστικά ξεκίνησα συστηματικά από το 2008, που μετακόμισα στον δικό μου χώρο, με τη σύντροφό μου. Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο μαζευόμαστε στο σπίτι με φίλους, τους μαγειρεύω και δοκιμάζουμε νέες γεύσεις. Το 2010 παρακολούθησα ορισμένα μαθήματα μαγειρικής, με τους μεγαλύτερους σεφ της Ελλάδας, όπως τον Χριστόφορο Πέσκια, τον Στέλιο Παρλιάρο, τον Αλέξανδρο Παπανδρέου, τον Γιάννη Μπαξεβάνη και πολλούς άλλους και από τότε και έπειτα συνθέτω τον δικό μου τσελεμεντέ.

Ποια κουζίνα του κόσμου σου ταιριάζει καλύτερα;

Δύσκολη ερώτηση γιατί η κάθε μία έχει τις ιδιαιτερότητες της. Σίγουρα οι μεσογειακές γεύσεις και η Ελληνική κουζίνα είναι στη φύση μου, όμως από μικρός απολάμβανα και την Ιταλική κουζίνα της μητέρας μου, που είχε σπουδάσει στη Ρώμη. Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια δοκιμάζω πολλές και διαφορετικές κουζίνες και πειραματίζομαι, ακολουθώντας τάσεις και μυρωδιές κάθε εποχής.

Ποια η σχέση σου με το φαγητό;

Μοναδική, με καλλιτεχνική διάθεση και ενίοτε διαύγεια. Η αδυναμία μου για αυτό είναι εμφανής. Ίσως γι’ αυτό να είμαι τόσο αυστηρός κριτής. Προτεραιότητα μου στο φαγητό είναι η γεύση και η ποιότητα της κάθε συνταγής. Οτιδήποτε λιγότερο με απογοητεύει. Θέλω αυτό που τρώω, να είναι κάτι ξεχωριστό, να κολλάει στο μυαλό μου και να το αναζητώ. Δεν προσπαθώ να δημιουργώ πολυπλοκότητες. Θέλω απλά η γεύση να σε ταξιδεύει.

Το food blogging για σένα σημαίνει…

Έκφραση, δημιουργικότητα, διέξοδος, στιγμές που αξίζουν στο κάθε τους λεπτό! Στο blog ανεβάζω συνταγές, που με αντιπροσωπεύουν και θέλω να μοιραστώ με τους φίλους μου και τον κόσμο. Είναι πολύ νωρίς ακόμη, αλλά ήδη νιώθω τη λαχτάρα για τη δημοσιοποίηση της επόμενης συνταγής, για τη διαδικασία της φωτογράφισης και της επεξεργασίας των φωτογραφιών, του food styling και ό,τι άλλο χρειάζεται για να βγει ένα νέο post. Αν τα κάνεις όλα μόνος σου, πρέπει να αφιερώσεις πολύ από τον προσωπικό σου χρόνο και αυτό συμβαίνει μόνο αν κάτι το θέλεις πολύ.

Μπορείς να προτείνεις ένα εύκολο πρωινό γεύμα για τους αναγνώστες του ΚΛΙΚ;

Πόσες φορές έχετε ξυπνήσει με όρεξη για pancakes; Εγώ αρκετές!Η συνταγή που ακολουθεί είναι εύκολη και μπορείτε να πρωτοτυπήσετε όσο θέλετε, χρησιμοποιώντας υλικά της αρεσκείας σας, όπως φρούτα, μέλι, maple syrup και άλλα. Προσωπικά θα επιμείνω στην πραλίνα φουντουκιού, γιατί το πρωινό θέλει μια δόση στιγμιαίας απόλαυσης.

Υλικά Συνταγής:

200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις / 12 γρ.  bakin Powder (3 κοφτά κουταλάκια) / 1 πρέζα αλάτι / 30 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική / 2 αυγά / 240 γρ. πλήρες φρέσκο γάλα / 60 γρ. βούτυρο / 1 φρέσκια βανίλια (προαιρετικά)

Εκτέλεση Συνταγής:

Αρχικά ανακατεύουμε καλά τα ξηρά υλικά μας, δηλαδή το αλεύρι με τη ζάχαρη, το αλάτι και την baking powder. Σε ένα μεγάλο μπολ αναμιγνύουμε το γάλα με τα αυγά και μόλις το μίγμα μας γίνει ομοιόμορφο, προσθέτουμε τα ξηρά υλικά και ανακατεύουμε καλά. Λιώνουμε το βούτυρο, το αφήνουμε λίγο να κρυώσει και στο τέλος το προσθέτουμε και αυτό στο μίγμα μας. Ζεσταίνουμε σε μέτρια θερμοκρασία ένα αντικολλητικό τηγανάκι και προσθέτουμε πολύ λίγο βούτυρο. Με μία κουτάλα, ρίχνουμε προσεκτικά το μίγμα μας (περίπου μισή κουτάλα ή 2 κουταλιές της σούπας) και ετοιμάζουμε ένα – ένα τα pancakes.

*Tip: Αν το τηγάνι μας έχει λεία επιφάνεια, θα πάρουν πιο ωραίο και ομοιόμορφο χρώμα τα pancakes μας.

Μόλις αρχίσουν να εμφανίζονται φουσκάλες στην επιφάνεια και να βγαίνει ατμός από τα πλάγια, είναι ώρα να γυρίσουμε το pancake για να ψηθεί και από την άλλη του πλευρά.

*Tip: Κατά μέσο όρο θέλει περίπου 3 λεπτά η πρώτη πλευρά και 2 λεπτά η επόμενη,  ώστε να αποκτήσει ένα ωραίο χρώμα και να είναι ψημένο και στο εσωτερικό του.

Στήσιμο πιάτου:

Σε ένα πιάτο τοποθετούμε ένα pancake. Αλείφουμε την επιφάνεια του με πραλίνα φουντουκιού και τοποθετούμε από πάνω άλλο ένα. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να δώσουμε το ύψος που θέλουμε. Στην κορυφή, στο κέντρο, προσθέτουμε μία κουταλιά πραλίνας.

The Eaters 

Κωστής, Δημήτρης και Άρης Αλβανός

http://www.theeaters.gr/el_GR/home.html

Ποιοι είναι οι The Eaters; 

Ο Κώστης, ο Δημήτρης και ο Άρης Αλβανός. Τρία αδέρφια που μεγάλωσαν μαζί, έχουν φάει πολύ, πάρα πολύ, αλλά συγχρόνως έχουν μαγειρέψει για τους εαυτούς τους, για φίλους, για έρωτες ακόμα και για τα κατοικίδια τους… Κάποια στιγμή, περίπου ένα χρόνο πριν, αποφασίσαμε να μοιραστούμε τις δικές μας ιστορίες και αλήθειες για το φαγητό, φτιάχνοντας το www.theeaters.gr. Μαζί με εμάς, θελήσαμε να τις πουν και άλλοι φίλοι, όπως ο Γιώργος Παπαλεοντίου και η Ιάνθη Μιχαλάκη, που μοιράζονται παρέα μας τις συνταγές και τις εμπειρίες τους.

Ποια είναι η φιλοσοφία του blog σας;

Στo www.theeaters.gr θέλουμε πάνω από όλα να υπάρχει αλήθεια. Εντάξει. Και πολύ καλές φωτογραφίες και videos. Πάντα θα θέλουμε σε αυτούς που μας διαβάζουν να τους «τρέχει το σαλάκι» – όπως και σε εμάς – βλέποντας τις φωτογραφίες μας ή τα video μας, αλλά πάνω από όλα θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Δεν είμαστε ούτε σεφ, ούτε κριτικοί κουζίνας, ούτε επαγγελματίες bloggers. Δείχνουμε εύκολες και γρήγορες συνταγές, που έχουμε δοκιμάσει πρώτα εμείς και επιθυμούμε να τις μοιραστούμε. Εύκολες και γρήγορες γιατί κανείς μας πια δεν έχει την πολυτέλεια να περνάει χρόνο στην κουζίνα. Πάντως, έστω και αν κάποιος δεν κάνει την συνταγή, θέλουμε να του μεταφέρουμε την φάση μας. Πότε δεν ξέρει πότε θα μας χρειαστεί.

Περιγράψτε τις σύγχρονες ελληνικές διατροφικές προτιμήσεις με 4 λέξεις.

Σύγχρονες ελληνικές διατροφικές προτιμήσεις; Θα λέγαμε ότι δεν υπάρχει κάποιος χάρτης. Όλοι λαχταρούμε ένα ζουμερό medium rare burger με cheddar και αυγό ή ένα δίσκο από nigiri και την επόμενη στιγμή ένα πιάτο γεμιστά με φέτα από τη μαμά μας ή ένα πιάτο ντολμαδάκια. Το φαγητό είναι για τον καθένα μας η στιγμή, η όρεξη, το συναίσθημα. Ποιος ξέρει αν θα γουστάρει σούσι ή αμπελοφάσουλα για μεσημεριανό αύριο;

Τι ευελπιστείτε μέσα από τη δουλειά σας; 

Στο τέλος της ημέρας θέλουμε να περνάμε καλά και να αρέσει πρώτα από όλα σε εμάς αυτό που μοιραζόμαστε. Να μεγαλώνουμε κι άλλο την ομάδα μας, με κόσμο που αποζητά αυτό που θέλουμε και εμείς. Να γίνουμε μια καταπληκτική μεγάλη παρέα, που λέει ωραίες ιστορίες για το φαγητό και ότι το περιβάλλει. Να τρώμε καταπληκτικά πράγματα…

Ασχολείστε και επαγγελματικά με το φαγητό; 

Ναι, μάλλον θα ανοίξουμε ταβέρνα. Έχουμε και όνομα έτοιμο, «Τα 3 αδέρφια». Αστειευόμαστε. Δεν θα το κάναμε ποτέ. Δεν θα το τολμούσαμε. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν φάει τα νιάτα τους σε σπουδές και σε επαγγελματικές κουζίνες. Διασκεδάζουμε απίστευτα μαγειρεύοντας για το site, στις κουζίνες μας.  Από την άλλη, το sponsored content που δημιουργούμε για brands κάποιες φορές μάλλον πιάνεται και σαν επάγγελμα. Παρ’ όλα αυτά, θεωρούμε τους εαυτούς μας πραγματικούς ερασιτέχνες. Ερωτευμένοι για πάντα με το φαγητό!

Μπορείς να προτείνετε ένα εύκολο μεσημεριανό γεύμα για τους αναγνώστες του ΚΛΙΚ;  

Σαλάτα με καταπληκτικό dressing, που την παίρνεις στο γραφείο και «είσαι ωραίος»… Και άμα γουστάρεις βγαίνεις και έξω το βράδυ για φαΐ πάλι! Γιατί άλλωστε τι έφαγες; Μια σαλάτα έφαγες… 

Υλικά: 1/4 κούπας ταχίνι / 1/4 κούπας χυμό λεμονιού / 1/2 πράσινη πιπεριά τσίλι, ψιλοκομμένη (λιγότερο για όποιον δεν είναι fan του καυτερού) / 1/2 κούπα μαϊντανό / Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση: 

Τοποθετούμε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ και χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε σταδιακά μία κουταλιά της σούπας νερό, μέχρι να αποκτήσει λίγο πιο ρευστή υφή. Βάζουμε σε ένα μπολ πρασινάδα της αρεσκείας μας (μαρούλι, λόλα, μικρό σπανάκι κτλ.) και περιχύνουμε με το dressing.

The Green Mixer 

Τάνια Τ. 

http://thegreenmixer.com/

Πως και αποφάσισες να κάνεις ένα blog αφιερωμένο στα γλυκά; 

Όταν άνοιξα το blog δεν είχα κάποιο σχέδιο ή κάποιο πλάνο θεματολογίας. Πήρε μόνο του το δρόμο του, κατά κάποιο λόγο. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ πολλά blogs μαγειρικής/ζαχαροπλαστικής. Ήμουν οπαδός του food-porn, όπως λένε και μια μέρα πήρα την μεγάλη απόφαση να γίνω και εγώ food porn star (blogger). Είχα απωθημένο με τα γλυκά (καθότι στρουμπουλό παιδί δεν με άφηναν να τα πλησιάζω) και ήμουν και παντελώς άσχετη από ζαχαροπλαστική. Είχα αρχίσει να φτιάχνω κέικ και κουλουράκια για την πρόκληση και με κέρδισε πολύ γρήγορα η ζαχαροπλαστική. Ένα πράσινο μίξερ, δώρο από τη κουμπάρα μου, στάθηκε τελικά το εφαλτήριο για να ανοίξω το blog.

Ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που έχεις εισπράξει από αναγνώστη/αναγνώστρια και ποιο το χειρότερο; 

Συγκρατώ συνήθως τα καλά σχόλια από αναγνώστες που εκτέλεσαν τις συνταγές και τους άρεσαν πολύ. Αυτό που μου λένε συχνά, είναι ότι βρίσκουν ενδιαφέρον στον τρόπο που γράφω κάθε ανάρτηση, πριν παραθέσω τη συνταγή. Αυτό βέβαια μπορεί κάποιος να το αξιολογήσει και αλλιώς, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα blog με συνταγές και τα σχόλια μπορούν να περισσεύουν. Το χειρότερο ήταν από κάποιον που «μου την είπε», επειδή γράφω για τα προσωπικά μου πριν τις συνταγές και τον ζαλίζω μέχρι να φτάσει στο ρεζουμέ. 

Σε τι ηλικία έφτιαξες το πρώτο σου γλυκό και ποιο ήταν αυτό; 

Δεν θυμάμαι, μάλλον όταν πήγαινα Γυμνάσιο έμαθα να φτιάχνω χαλβά και μάλλον έφτιαξα αρκετές φορές και τον βαρέθηκα, γιατί έχω χρόνια να κάνω.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου food bloggers στην Ελλάδα; 

Παρακολουθώ πολλά blogs… Η λίστα θα έπρεπε να είναι πολύ μεγάλη και θα αδικήσω πολύ κόσμο τώρα, αλλά θα ξεχωρίσω το Pepi’s Kitchen (www.pepiskitchen.blogspot.com), Food for Thought (www.laxtaristessyntages.blogspot.gr/) και το My little expat Kitchen (www.greekmylittleexpatkitchen.blogspot.gr/), που ήταν από τα πρώτα που άρχισα να παρακολουθώ και περιμένω κάθε βδομάδα να δω τη νέα τους ανάρτηση.

Το blogging είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας; 

Η ζαχαροπλαστική για μένα είναι εργασιοθεραπεία, που συμπληρώνεται από το γράψιμο της ανάρτησης του blog, που απαρτίζει/ολοκληρώνει τη ψυχοθεραπεία της εβδομάδας (το συνοδευτικό κείμενο δηλαδή που συμπεριλαμβάνω πριν την συνταγή.) Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ξεκίνησα το blog δούλευα 12ωρα σε γραφείο και έψαχνα δημιουργική διέξοδο, γιατί είχα σταματήσει να ασχολούμαι με τη μουσική λόγω έλλειψης χρόνου και το βρήκα τελικά στη ζαχαροπλαστική και στο blogging (αναγκαστικά έμαθα να βγάζω και φωτογραφίες για να αναδεικνύουν αυτό που φτιάχνω και να μην είναι τελείως “μπλιαχ”).

Μπορείς να προτείνεις ένα εύκολο επιδόρπιο για τους αναγνώστες του ΚΛΙΚ;  

Θα προτείνω συνταγή για μπισκότα shortbreads, πλούσια βουτυρένια μπισκότα που λιώνουν στο στόμα,  με σοκολάτα ή χωρίς, που είναι τα αγαπημένα μου!

Υλικά (για περίπου 20-25 μπισκότα μεσαίου μεγέθους): 250γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις / 50γρ. κορν φλάουρ / 225γρ ανάλατο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου / 60γρ  ζάχαρη άχνη / 1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας

Εκτέλεση:

Σε ένα μικρό μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το κορν φλάουρ και το αφήνουμε στην άκρη. Στο μπολ του μίξερ ή σε ένα μεσαίο μπολ, ανακατεύουμε με το μίξερ (με το εξάρτημα φτερό) το βούτυρο για περίπου 1 λεπτό (θα μοιάζει με κρέμα). Προσθέτουμε τη ζάχαρη και χτυπάμε για 1-2 λεπτά, μέχρι ανακατευτούν τα υλικά και να αφρατέψουν. Προσθέτουμε τη βανίλια και ανακατεύουμε να ενσωματωθεί. Ρίχνουμε το μείγμα αλευριού και ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα, ίσα να απορροφηθεί από το μείγμα βουτύρου. Βγάζουμε το μείγμα από το μπολ και με τα χέρια μας το μαζεύουμε και σχηματίζουμε μια μπάλα, την οποία πιέζουμε απαλά να γίνει δίσκος. Τη καλύπτουμε με μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο να ξεκουραστεί για τουλάχιστον 1 ώρα. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180◦C και στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί στο ταψί του φούρνου. Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο, τη βάζουμε ανάμεσα σε 2 κόλλες αντικολλητικό χαρτί και την ανοίγουμε με τον πλάστη σε πάχος 0,5 εκατ. (προτιμούμε αυτό τον τρόπο για να γίνει πιο γρήγορα η δουλειά – αν δεν έχουμε αντικολλητικό χαρτί, αλευρώνουμε ελαφρά τον πάγκο εργασίας μας και ανοίγουμε με τον πλάστη). Κόβουμε με κουπ πατ της αρεσκείας μας και τα βάζουμε στο ταψί (αν έχουμε χρόνο καλό θα είναι να τα βάλουμε στο ψυγείο για 15 λεπτά για να μην απλώσουν πολύ στο ψήσιμο). Τα ψήνουμε για 8-10 λεπτά ή έως αρχίσουν να παίρνουν χρυσό χρώμα στις άκρες (αυτό θα εξαρτηθεί από το μέγεθος που τα κόψουμε). Τα βγάζουμε από το φούρνο, τα αφήνουμε για 1 λεπτό στο ταψί να κρυώσουν ελαφρά και τα μεταφέρουμε σε μια σχάρα για αν κρυώσουν τελείως.

Για την επικάλυψη σοκολάτας θα χρειαστούμε 150 γρ. κουβερτούρα, λεπτοκομμένη. Ρίχνουμε τη μισή ποσότητα σοκολάτας (75γρ) σε ένα μπολ (ανοξείδωτο ή γυάλινο) το οποίο τοποθετούμε σε μια μεγαλύτερη κατσαρόλα με νερό που σιγοβράζει, σε χαμηλή ένταση, φροντίζοντας να μην ακουμπάει ο πάτος του μπολ στο νερό (μέθοδος μπεν μαρί). Μόλις λιώσει η σοκολάτα βγάζουμε το μπολ από το μπεν μαρί και προσθέτουμε την υπόλοιπη σοκολάτα, ανακατεύοντας μέχρι να λιώσει η σοκολάτα τελείως και να είναι λεία και γυαλιστερή. Παίρνουμε ένα μπισκότο τη φορά  το βουτάμε στη σοκολάτα μέχρι τη μέση και το ακουμπάμε σε ένα κομμάτι αντικολλητικό χαρτί. Όταν τα βουτήξουμε όλα, τα τοποθετούμε στο ψυγείο για 10 λεπτά ή έως ότου σκληρύνει η σοκολάτα. Φυλάσσουμε τα μπισκότα σε δοχείο που κλείνει αεροστεγώς, για μια βδομάδα περίπου (αυτά με τη σοκολάτα καλό θα είναι να φυλάσσονται στο ψυγείο τους ζεστούς μήνες).

Gourmelita

Μαριλίτα Χατζηβασιλείου

www.gourmelita.com

Πες μας λίγα λόγια για σένα και τη σχέση σου με το φαγητό…

Οι περισσότερες αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία έχουν να κάνουν με το φαγητό. Μεγαλώνοντας, σε κάθε μου ταξίδι, η προτεραιότητα μου ήταν να δοκιμάσω τη ντόπια κουζίνα και να επισκεφτώ την αγορά τροφίμων ή τα σούπερ μάρκετ. Για την μητέρα μου, το σπιτικό καλομαγειρεμένο φαγητό ήταν κανόνας. Έμπαινα μαζί της στην κουζίνα από πολύ μικρή, και ήταν κάτι που αγαπούσα πολύ να κάνω. Έχοντας πλέον δύο παιδιά κι εγώ, βλέπω πόσο πολύτιμο είναι να τους προσφέρω αγάπη μέσω της μαγειρικής μου. Η σχέση μου με το φαγητό είναι ξεκάθαρα σχέση αγάπης, για να μην πω μεγάλου έρωτα! 

Πότε και πως και αποφάσισες να κάνεις τη Gourmelita;

Τα περισσότερα οικογενειακά τραπέζια (Χριστουγέννων, Πάσχα κτλ.) γίνονταν στο σπίτι μου. Πέραν από τα κλασικά φαγητά, κάθε φορά αυτοσχεδίαζα δημιουργώντας κάποιο φαγητό που άρεσε πολύ και μου ζητούσαν πάντοτε να επαναλάβω την επόμενη χρονιά. Έλα όμως που δεν το είχα σημειώσει ποτέ κάπου και ήταν αδύνατον να θυμηθώ πως ακριβώς το είχα φτιάξει.. Μια ωραία ημέρα, η αδερφή μου είπε: “ΠΡΕΠΕΙ να φτιάξεις ένα blog!” Χωρίς να έχω ιδέα καν για το τι σημαίνει blog, 3 περίπου χρόνια πριν λοιπόν, ξεκίνησε το Gourmelita. Να προσθέσω ότι το όνομα το βρήκε επίσης η αδερφή μου, σε συζήτηση μας στο τηλέφωνο, όπου το μόνο που είπα ήταν ότι θέλω το blog μου να έχει μόνο εύκολες αλλά και gourmet συνταγές, και μου απάντησε: “Μαριλίτα (το όνομα μου), και gourmet, ίσον Gourmelita” 

Ποια είναι η φιλοσοφία του blog σου; 

Το gourmelita είναι ένα blog συνταγών αμιγώς. Οι περισσότερες συνταγές έχουν και μια ιστορία που τις συνοδεύει. Ξεκίνησα αξιοποιώντας τα άπειρα βιβλία συνταγών μου, με το να βρίσκω καλές συνταγές, να τις απλοποιώ, αλλά και να τις προσαρμόζω πάντα με ένα gourmet twist. Συχνά αναρτώ και τις δικές μου συνταγές -είτε οικογενειακές, είτε αυτές που σκαρφίζομαι μαγειρεύοντας- και τις δίνω πολύ αναλυτικά, για να μπορεί να τις εκτελέσει με ευκολία ο καθένας. Στο blog μου κάποιος βρίσκει αληθινές, δοκιμασμένες συνταγές, που μπορεί να φτιάξει στους αγαπημένους του και να τους εντυπωσιάσει χωρίς να κοπιάσει, ούτε να ξοδέψει υπερβολικό χρόνο στην κουζίνα.

Το να μαγειρεύεις ωραία απαιτεί κάποιου είδους ταλέντο ή μια πολύ καλή συνταγή; 

Τώρα αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση! Οι άνθρωποι που έχουν το ταλέντο της μαγειρικής, μαγειρεύουν ενστικτωδώς και δεν χρειάζονται συνταγές. Επίσης «μυρίζονται» εύκολα μια συνταγή που δεν θα πετύχει, γιατί κάτι λείπει. Επειδή έχω πειραματιστεί πάρα πολύ και ειδικά με την ζαχαροπλαστική, πολύ συχνά τύχαινε οι συνταγές από βιβλία και περιοδικά να αποτυγχάνουν, παρότι ακολουθούσα κατά γράμμα την συνταγή, κι ενώ από την αρχή αναρωτιόμουν πως γίνεται να βγει, μιας και φανερά κάτι έλειπε. Αυτό με εξόργιζε. Πρώτον, επειδή οι συντάκτες των ελληνικών περιοδικών μαγειρικής – με ξένο δεν μου έχει συμβεί ποτέ – προφανώς δεν δοκίμαζαν να φτιάξουν τις συνταγές που τους έδωσε ο τάδε σεφ, ο τάδε ζαχαροπλάστης. Δεύτερον, επειδή το εκάστοτε περιζήτητο βιβλίο μαγειρικής – ξένο και `’διάσημο’` συνήθως, ελληνικό σπανιότερα – έδινε τις συνταγές λειψές. Καταλήγω λοιπόν στο ότι όλοι μπορούν να μαγειρέψουν καλά, κι ας μην έχουν έμφυτο ταλέντο, αρκεί η συνταγή να είναι σωστή!

Ποια είναι η πιο επιτυχημένη (likes, shares, comments) συνταγή που έχεις αναρτήσει; 

Η πιο popular συνταγή μου παραμένει σταθερά μια πολύ εύκολη και παραδοσιακή, η σούπα ροβίτσα. Η ροβίτσα ή αλλιώς mung beans, είναι ένα φασολάκι σόγιας που γίνεται τέλεια σούπα. Είναι τόσο απλή στην εκτέλεση και υπερβολικά νόστιμη, κι όμως η απήχηση της τόσα χρόνια τώρα στο blog δείχνει ότι οι περισσότεροι, όπως κι εγώ όταν την πρωτοείδα, δεν γνωρίζουν πως μαγειρεύεται. Είναι κι απίστευτα θρεπτική. Εχθές έφτιαξα ροβίτσα όλως τυχαίως, και τα παιδιά μου την καταβρόχθισαν! Προτείνω να προμηθεύεστε πάντοτε βιολογική ή πιστοποιημένα Non GMO. 

Μπορείς να προτείνεις ένα εύκολο βραδινό γεύμα για τους αναγνώστες του ΚΛΙΚ;  

Ένα μόνο; Μου βάζετε δύσκολα! Θα πω όμως “Το Φαγητό της Τεμπέλας” που ανάρτησα πρόσφατα. Επειδή συνήθως μας περισσεύει κιμάς από τα μακαρόνια ορίστε μια ιδέα για το τι να τον κάνετε: 

Υλικά: 

200 γρ κιμάς για μακαρόνια έτοιμος, μαγειρεμένος / 1 πίτα για σουβλάκι / 2 αυγά-βιολογικά κατά προτίμηση

Οδηγίες: 

Τοποθετείστε την πίτα στον φούρνο στους 180 βαθμούς. Βάλτε τον κιμά σε αντικολλητικό τηγάνι το οποίο έχετε λαδώσει ελαφρά, κι ανάψτε το μάτι σε δυνατή φωτιά. Μόλις πάρει βράση ο κιμάς, σπάστε στην μέση του τηγανιού τα αυγά, προσθέστε αλάτι και πιπέρι πάνω από κάθε αυγό, και κλείστε με καπάκι για 2 περίπου λεπτά. Δείτε εάν τα αυγά είναι έτοιμα, σβήστε το μάτι και σερβίρετε με μια σπάτουλα όλον τον κιμά μαζί με τα αυγά, πάνω στην πίτα που μόλις έχετε βγάλει από τον φούρνο, προσέχοντας να μην σπάσετε τους κρόκους. Μπορείτε να προσθέσετε κάτι spicy-μπούκοβο ή tabasco-γιατί ταιριάζει πολύ. Καλή σας όρεξη!