Η κορυφαία ομάδα που κλώτσησε το τόπι!

Η Μπαρτσελόνα δεν έχει κατακτήσει τα περισσότερα Champions League. Μετά το χθεσινό, έχει ακριβώς τα μισά (5) από την αιώνια αντίπαλο της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ υπολείπεται και της Μίλαν που έχει 7. Δεν έχει καν τα περισσότερα πρωταθλήματα στη χώρα της, όπου και εκεί η Ρεάλ προηγείται. Και όμως οι Καταλανοί μπορούν να καυχιούνται ότι είναι οι καλύτεροι, και όχι μόνο την τελευταία 10ετία. Το γιατί το είχαμε αναλύσει πρόσφατα και σας το υπενθυμίζουμε. Γιατί έχει τον κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών. Γιατί είναι η επιτομή της ομάδας. Γιατί έχει διάρκεια. Γιατί έχει την κορυφαία φουρνιά Ισπανών παικτών, στους οποίους βασίστηκε η Εθνική Ισπανίας που σάρωσε τα πάντα τα τελευταία χρόνια. Γιατί έχει κατακτήσει 4 Champions League τα τελευταία 9 χρόνια. Γιατί έπαιξε το τέλειο ποδόσφαιρο που όλοι ονειρεύτηκαν, αλλά δεν κατάφεραν καν να το αντιγράψουν και προσπάθησαν να το καταστρέψουν με κάθε τρόπο. Γιατί έχει τον Μέσι, το είπαμε;

Χθες όμως είχε απέναντι της την Γιουβέντους, μια ομάδα με βαριά φανέλα. ΟΚ λίγο «βρώμικη» γενικά (ας μην το αναλύσουμε τώρα), αλλά όταν στην 11άδα σου έχεις τους Μπουφόν και Πίρλο, ο σεβασμός είναι δεδομένος. Τα δάκρυα στα μάτια του μεγάλου μαέστρου Αντρέα, έδειξαν ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσους τίτλους κι αν έχεις κατακτήσει, είσαι μεγάλος μόνο όταν κλαις σαν παιδί, λες και ήταν η πρώτη και τελευταία σου εμφάνιση μαζί. Μεγάλο respect και για τον κορυφαίο -σε διάρκεια- τερματοφύλακα της «Γηραιάς Κυρίας», ο οποίος δεν εγκατέλειψε το καράβι όταν η ομάδα του υποβιβάστηκε και έμεινε για να την δει να φτάνει και πάλι ψηλά. Οι παίκτες-σημαίες είναι πλέον μετρημένοι στα δάχτυλα και οφείλουν να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο σεβασμό. Ίσως να άξιζαν ένα καλύτερο φινάλε, αλλά έπεσαν πάνω στους κορυφαίους και παρ’ όλα αυτά στάθηκαν αντάξιοι των περιστάσεων.

Και όταν λέμε κορυφαίους δεν εννοούμε μόνο τον Λιονέλ Μέσι. Τι να πεις για τον μεγάλο Τσάβι; Τον ποδοσφαιριστή-κομπιούτερ με τα ασύλληπτα νούμερα σε εύστοχες πάσες και τίτλους; Σήκωσε την 4η «βαριά» κούπα και φεύγει εν μέσω αποθέωσης, μέχρι να επιστρέψει ξανά από άλλο πόστο. Τι να πεις για τον διόσκουρο του, τον Αντρές Ινιέστα; Τι να πεις για την φονική τριάδα των Νειμάρ, Σουάρες, Μέσι; Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Σάρωσαν ξανά όλους τους τίτλους μέσα σε μια χρονιά και αποστόμωσαν κάθε αμφισβητία. Και το έκαναν με τον δικό τους τρόπο. Αυτόν που μαθαίνουν από μικροί στη «Μασία» και στη συνέχεια τον διδάσκουν σε όσους έρχονται μετέπειτα. Δηλαδή το να παίζεις ποδόσφαιρο, όχι να καταστρέφεις το παιχνίδι του αντιπάλου. Το να κατακτάς τίτλους, παίζοντας κανονικό και σε πολλές περιπτώσεις διαστημικό ποδόσφαιρο. Αυτό είναι το όνειρο κάθε ομάδας. Όμως ελάχιστες είναι αυτές που το πέτυχαν και εκείνη που το κατάφερε με την μεγαλύτερη συνέπεια στον υπέρθετικό  βαθμό, είναι η Μπαρτσελόνα του Μέσι, του Τσάβι και του Ινιέστα. Το είδαμε και χθες. Θα το ξαναδούμε σύντομα.

Την ίδια στιγμή κάποιος στο Σεν Τροπέ «συνελήφθη» σε περίεργες περιπτύξεις, να χαϊδεύει το μόριο ενός εμφανώς μαυρισμένου φίλου (;) του. Ποιος ξέρει, ίσως έτσι να τρολάρει την ομάδα του, επειδή φέτος δεν κατέκτησαν… τίποτα. Άβυσσος η… ψυχή του Κριστιάνο Ρονάλντο.