Frida Kahlo: Στο τέλος της ημέρας, μπορούμε να αντέξουμε πολλά περισσότερα από ό, τι νομίζουμε ότι μπορούμε
50 χρόνια μετά το θάνατο της εκρηκτικής ζωγράφου, τα μοναδικά και γεμάτα χρώμα ρούχα & προσωπικά της αντικείμενα βγαίνουν στο φως. Εκπληκτικές φωτογραφίες & αφιέρωμα από το klik.-Aπό τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Frida Kahlo…Μεξικάνα ζωγράφος και σύντροφος του κορυφαίου τοιχογράφου Ντιέγκο Ριβέρα, υπήρξε μια εκρηκτική, γοητευτική και συγχρόνως τραγική φιγούρα. Με ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία μετέτρεψε από πηγή πόνου σε πηγή έμπνευση και γοητείας, η Kahlo, δεν πτοήθηκε.
Τα μοναδικά και γεμάτα χρώματα ρούχα της Frida Kahlo ήρθαν στο φως 50 χρόνια μετά το θάνατό της, το 1954..
Τότε, ο σύζυγός της και καλλιτέχνης Diego Rivera έκρυψε τα ρούχα της στο μπάνιο του σπιτιού τους στο Μεξικό και ζήτησε να μείνουν κρυμμένα μέχρι και 15 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Ο Rivera πέθανε λίγα χρόνια μετά τη Frida, το 1957, και το σπίτι τους έγινε μουσείο προς τιμή της.
Το δωμάτιο με τα πράγματά της έμεινε κλειδωμένο μέχρι και το 2004, οπότε και το μουσείο αποφάσισε να συμπεριλάβει στον κατάλογο των εκθεμάτων περισσότερα από 300 αντικείμενα.
Πολλά από αυτά φωτογράφισε ο Ιάπωνας Ishiuchi Miyako.
Ακολουθούν φωτογραφίες από το Vintage Everyday κι ένα σύντομα αφιέρωμα για τη ζωή της…
Ακολουθεί αφιέρωμα για τη μεγάλη ζωγράφο…
Η καθημερινή πραγματικότητά της, όμως, ήταν δυστυχώς ιδιαίτερα οδυνηρή. Στα έξι της χρόνια προσβάλλεται από πολιομυελίτιδα. Το ένα της πόδι μένει πιο κοντό και πιο αδύνατο από το άλλο. Στα 18 της χρόνια, έχει ένα σοβαρό δυστύχημα σε τρόλεϊ όπου και τραυματίζεται. Ένα χερούλι της σκίζει την κοιλιά, παθαίνει πολλαπλά κατάγματα στη λεκάνη και στη σπονδυλική στήλη και το πόδι της συνθλίβεται. Από τότε υποβάλλεται συνολικά σε τριάντα πέντε εγχειρήσεις. Παρόλα αυτά η ζωή της από εκεί και πέρα είναι ένα μαρτύριο. Υποφέρει από τρομερούς πόνους και συνεχή κόπωση, εξαιτίας των οποίων μένει καθηλωμένη στο νοσοκομείο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η Frida Kahlo έμαθε να ζωγραφίζει κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής της. Οι πίνακές της ιδιαίτεροι κι εντυπωσιακοί, τραβούν την προσοχή του Ριβέρα ο οποίος την παρακινεί να συνεχίσει.
«Νομίζουν ότι ήμουν σουρεαλίστρια, αλλά δεν ήμουν. Δεν ζωγράφιζα όνειρα, ζωγράφιζα την πραγματικότητά μου.» έλεγε. Χρησιμοποιεί ένα στυλ αρκετά επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό. Έχει όμως επηρεαστεί αρκετά και από Ευρωπαικά ρεύματα στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο ρεαλισμός, ο συμβολισμός και ο υπερρεαλισμός. Σχεδίαζε έντονες αυτοπροσωπογραφίες με ζωηρά χρώματα που σοκάρουν το θεατή και καταχωρούνται στις πιο ανεξίτηλες εικόνες του 20ου αιώνα. Όλος της ο πόνος, η οργή της από σωματικά και συναισθηματικά τραύματα διοχετευόταν στη ζωγραφική της. Έχοντας έντονο το στοιχείο της πλούσιας παράδοσης και το πρωτόγονο ύφος της μεξικανικής λαϊκής τέχνης, η Φρίντα παρουσιάζει πίνακες με εσωτερικά όργανα σε κοινή θέα, τοκετούς και αποβολές.
Ο γάμος της με τον Ριβέρα ήταν εξαιρετικά θυελλώδης. Με τον σύζυγό της παντρεύτηκε το 1929, χώρισαν δέκα χρόνια αργότερα και ξαναπαντρεύτηκαν το 1941.
Ήταν στη δεκαετία του ’40 όταν αρχίζει να εκθέτει τα έργα της εκτός Μεξικού. Κατά τη διάρκεια της ζωής της ήταν κυρίως γνωστή ως γυναίκα του Ριβέρα και όχι ως ξεχωριστή καλλιτέχνης. Το 1938 ο Αντρέ Μπρετόν γνωρίζει την Κάλο και τον Ριβέρα ενώ βρίσκεται στο Μεξικό. Εντυπωσιάζεται από τη δουλειά της και την καλεί να πάρει μέρος στην έκθεση μαζί με άλλους σουρρεαλιστές ζωγράφους. Οργανώνει, λοιπόν, μια έκθεση προσωπικής της δουλειάς στο Παρίσι. Η Frida τονίζει ότι οι πίνακές της δεν είναι όνειρα, αλλά η δική της πραγματικότητα.
Στη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε τρεις μόνο εκθέσεις: στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και την άνοιξη του 1953 πραγματοποιεί τη μοναδική έκθεσή της στο Μεξικό. Τα προβλήματα υγείας της δεν έχουν ξεπεραστεί. Δυστυχώς, βρίσκεται και πάλι σε κρίσιμη κατάσταση. Εμφανίζεται, λοιπόν, εκεί, σε ένα φορείο όπου και παραμένει όλο το βράδυ. Ο ακρωτηριασμός του ενός ποδιού της την ίδια χρονιά είναι αναπόφευκτος. Μετά από αυτό η ψυχολογία της καταρρέει και κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας.
Στις 13 Ιουλίου του 1954 φεύγει από τη ζωή… Έφυγε απο τη ζωη μια εβδομάδα αφότου έκλεισε τα 47 της χρόνια. Στο ημερολόγιό της έγραφε ότι ο μόνος λόγος που την κρατούσε ζωντανή, ήταν ο Ντιέγκο και η ματαιοδοξία της, που την κάνει να νομίζει ότι μπορεί να του λείψει…
