Κωστής Παλαμάς: Η μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα, αλλά με της καρδιάς το πύρωμα και με το αίμα
13 σπουδαία λόγια του δεύτερου Εθνικού μας ποιητή που γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 13 Ιανουαρίου του 1859.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Κωστής Παλαμάς… Σπουδαίος Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Μία από τις πιο σημαντικές πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού με ποιητικό έργο που ξεπερνά τις είκοσι συλλογές. Κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας Αθηναϊκής Σχολής» που συσπείρωνε νέους ποιητές που αντιδρούσαν στην υπερβολή του αθηναϊκού ρομαντισμού και ενδιαφέρονταν για την καθιέρωση της δημοτικής στον ποιητικό λόγο.
Οι ποιητικές συλλογές Οι καημοί της λιμνοθάλασσας,Πολιτεία και Μοναξιά,Οι Βωμοί και οι δύο μεγάλες επικές συνθέσεις τουΟ δωδεκάλογος του γύφτου, Η φλογέρα του Βασιλιά τον ανέβασαν στην κορυφή. που τον ανεβάζουν στην κορυφή του ποιητικού Παρνασσού. Δεν θεωρείται τυχαία μετά τον Διονύσιο Σολωμό, ο δεύτερος εθνικός μας ποιητής
Συγκέντρωσα 12 σπουδαία λόγια του και σας τα παραθέτω του και σας τα παραθέτω:
“Η Μεγαλοσύνη των λαών δεν μετριέται με το στρέμμα.Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα.”
“Το καλό πρέπει να το παίρνουμε όπου το βρίσκουμε.”
“Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα,μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!”
“Ποιος ξέρει στ’ άλλα τ’ άστρατι λαοί και τι κάστρα,τ’ άστρα, στο χάος γυρίζουν.”
“Τη φλόγα άρπαξαν οι άνομοιτη σβήσανε στα βαλτονέρια.”
“Κάλλιο γλύστρα στο δρόμο το δικό σου παρά στο δρόμο του άλλου να ‘σαι ορθός.”
“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι …”
“Τα μεγάλα ιδανικά, όταν ανθίζουν και ζουν στο σπίτι του καθενός, ο ποιητής τους χτίζει παλάτιαΤα μεγάλα εθνικά ιδανικά, όταν ξεπέφτουν και ο καθένας τα διώχνει από το σπίτι του, ο ποιητής τα παίρνει στο καλύβι του και άσυλο τους δίνει.”
“Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι ο κτίστης,ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.”
“..κ` η Aθήνα ζαφειρόπετρα στης γης το δαχτυλίδι.”
“Ασάλευτη δεν είναι καμιά ζωήΛογής ταξίδια μ’ έχουν τρικυμίσειμ’ είδαν τόποι, μου ανοίξανε ναοίκαι τέχνες με περπάτησαν και η φύση.”
“Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι …”
“Χρωστάμε σ` όσους ήρθαν πέρασαν,θα `ρθουν, θα περάσουν.Κριτές θα μας δικάσουνοι αγέννητοι, οι νεκροί.”
