Πέντε σπουδαίοι πίνακες ζωγραφικής που έμειναν ημιτελείς
Τι κάνει έναν πίνακα ζωγραφικής να μείνει ημιτελής; Εξαντλήθηκε η έμπνευση του καλλιτέχνη; Τελείωσαν τα χρήματα; Βαρέθηκε, θύμωσε ή απογοητεύθηκε; Δείτε τα πιο γνωστά παραδείγματα και τους λόγους που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Από τη Νικολέτα Μακρή
Μήπως ο καλλιτέχνης ή το θέμα πέθαναν πριν ολοκληρωθεί; Πίσω από κάθε εικόνα βρίσκεται μια ιστορία, και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για ελλιπή έργα. Παρακάτω θα δείτε πέντε ημιτελή έργα ζωγραφικής και τους μερικές φορές, απίστευτους λόγους που δεν τελείωσαν ποτέ.
Η Προσκύνηση των Μάγων – Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Ο Leonardo da Vinci ήταν η ενσάρκωση της ρήσης «Η ποιότητα απαιτεί χρόνο». Ήταν φημισμένα αργός στην ολοκλήρωση οποιασδήποτε εργασίας, επειδή η μεγάλη γκάμα των ταλέντων του τον απασχολούσε με άλλους τρόπους όπως στη μηχανική, στην επιστήμη και τα μαθηματικά. Το 1481 ο da Vinci ζούσε στη Φλωρεντία και του ανατέθηκε από τους Αυγουστίνους μοναχούς να ζωγραφίσει τη Προσκύνηση των Μάγων, απεικονίζοντας την άφιξη των Τριών Μάγων για τη συνάντηση με τον μικρό Ιησού. Μέσα σε ένα χρόνο, ο Da Vinci δημιούργησε ένα αρχικό τεράστιο draft, το οποίο ήταν πάνω από 2,1 μέτρα και απεικόνισε τους τόνους κάτω από το χρώμα. Ωστόσο, ανατρέποντας την έννοια του αναγεννησιακού ανθρώπου που δουλεύει για τoκαθήκον του, ο Da Vinci σπατάλησε τα χρήματα.
Το 1482, έφυγε για να κερδίσει την δόξα με τον πλούσιο μελλοντικό δούκα του Μιλάνου, Ludovico il Moro. Το στοίχημα άξιζε, καθώς όταν ήταν στο Μιλάνο του ανατέθηκε να ζωγραφίσει το Μυστικό Δείπνο. Ο Ντα Βίντσι ολοκλήρωσε μόνο έξι έργα ζωγραφικής στα 17 χρόνια που ήταν στο Μιλάνο και η Προσκύνηση των Μάγων ανατέθηκε εκ νέου και ολοκληρώθηκε από τον Filippino Lippi. Και οι δύο εκδόσεις παραμένουν σήμερα στη γκαλερί Uffizi στη Φλωρεντία.
Πορτρέτο του George Washington – Gilbert Stuart
Ένας από τους πιο φημισμένους καλλιτέχνες πορτρέτων της εποχής του, ο Gilbert Stuart ζωγράφισε πάνω από 1.000 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων προέδρων των ΗΠΑ και βασιλιάδων και βασιλισσών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το πιο διάσημο έργο τέχνης του, ωστόσο, είναι ένα σκόπιμα ημιτελές πορτρέτο του George Washington. Μετά τον αρχικό επιτυχημένο πίνακα του George Washington το 1795, η σύζυγος του George, Martha ζήτησε από τον Stuart να ζωγραφίσει ένα νέο πίνακα το 1796. Ο Stuart δεν τελείωσε αυτό το δεύτερο πορτρέτο (που αναφέρεται ως Πορτραίτο του Αθήναιου) και το σταμάτησε ζωγραφίζοντας το πρόσωπο και μέρος του φόντου.
Ένας έξυπνος επιχειρηματίας, χρησιμοποίησε αυτή την ομοιότητα για να αναπαράγει δεκάδες αντίγραφα που το πωλούσε για 100 δολάρια το καθένα. Είναι αυτή η εικόνα που χρησιμοποιείται στο χαρτονόμισμα του ενός δολαρίου. Λέγεται ότι ο Washington ήταν ένα δύσκολο πρόσωπο για να το ζωγραφίσει κανείς. Ο Stuart αρχικά δυσκολεύτηκε να δημιουργήσει την ομοιότητα που ήθελε, λόγω της φύσης του προσώπου του Washington. Επίσης, οι νέες οδοντοστοιχίες του προέδρου προκάλεσαν την προεξοχή της γνάθου του, παραμορφώνοντας το πρόσωπό του, κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς αποτελούνταν από μέταλλο, ελεφαντόδοντο και δόντια αγελάδας και ανθρώπου.
Oscar – Το πορτρέτο που διακόπηκε – Natalie Holland
Ο Oscar Pistorius, γνωστός και ως «Blade Runner», θεωρήθηκε ως ήρωας για πολλούς, καθώς αψήφησε τις αναπηρίες του (έχοντας γεννηθεί χωρίς κόκαλο στα δύο πόδια) για να κερδίσει έξι χρυσά μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν τέτοια η κυριαρχία του σε σύγκριση με τους άλλους αθλητές των Παραολυμπιακών που συμμετείχε ακόμα και στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012. Για να τιμήσει αυτήν την επιτυχία, η Ρωσίδα Natalie Holland ζωγράφισε διάφορα πορτρέτα του Pistorius.
Είναι το τρίτο πορτρέτο, εκείνο στο οποίο ήθελε να τον δείξει ως νικητή, που παραμένει ημιτελές. Αφού η Holland είχε ολοκληρώσει το πρόσωπο και τα χέρια του, έγινε γνωστό ότι ο Νοτιοαφρικανός πυροβόλησε και σκότωσε τη φίλη του, τη Reeva Steenkamp. Η ζωγράφος δεν ήθελε να ολοκληρώσει τον πίνακα, ο οποίος παραμένει παγωμένος στο χρόνο. Ο Oscar Pistorius κατηγορήθηκε αρχικά για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, αλλά έπειτα από έφεση, καταδικάστηκε για δολοφονία με ποινή έξι ετών.
Ο Ενταφιασμός – Μιχαήλ Άγγελος
Ο Ενταφιασμός είναι ένας ημιτελής πίνακας που απεικονίζει το σώμα του Ιησού που τοποθετείται μέσα στον τάφο του μετά τη Σταύρωση. Ο πίνακας περιβάλλεται από μυστήριο. Δεν υπάρχει υπογραφή στο κομμάτι, λείπουν αρκετές φιγούρες και ο ίδιος ο πίνακας χάθηκε για αιώνες. Μια ένδειξη που δείχνει ότι το έργο αυτό είναι του Μιχαήλ Άγγελου είναι ότι το γεγονός ότι του ανέθεσε η εκκλησία του Saint Agostino στη Ρώμη να ζωγραφίσει μια εικόνα για την Αγία Τράπεζα αλλά αργότερα ο ζωγράφος έστειλε πίσω τα χρήματα που του δόθηκαν. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι του ζητούσε να ζωγραφίσει η εκκλησία, ούτε ο Μιχαήλ Άγγελος αναφέρεται σε αυτόν τον πίνακα στις σημειώσεις του.
Γιατί ο Μιχαήλ Άγγελος άφησε έναν ημιτελή πίνακα; Είναι βέβαιο ότι έφυγε από τη Ρώμη για τη Φλωρεντία περίπου την εποχή που εγκαταλείφθηκε ο πίνακας. Μια ιστορία που έχεi ακουστεί είναι ότι οι φίλοι του κατάφεραν να αποκτήσουν ένα μεγάλο κομμάτι μαρμάρου από τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας. Τότε του ανατέθηκε να δημιουργήσει ένα γλυπτό, το άγαλμα του Δαβίδ. Ο Ενταφιασμός έμεινε στην αφάνεια μέχρι το 1846, όταν ο Σκωτσέζος φωτογράφος και ζωγράφος Robert Macpherson έψαξε ανάμεσα σε πολλά έργα ζωγραφικής που προορίζονταν να καταστραφούν.
Το ξύλο από τον πίνακα του Ενταφιασμού επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός τραπεζιού μέχρι που το αγόρασε ο Macpherson για μια λίρα. Το 1868 το πούλησε στην Εθνική Πινακοθήκη για 2.000 λίρες. Την επόμενη φορά που θα συναντήσετε ένα σωρό από πίνακες που πρόκειται να πάνε στα σκουπίδια, δεν ξέρετε ποτέ: Ίσως να βρίσκεται μέσα τους ένας Μιχαήλ Άγγελος.
Turning Road – Paul Cezanne
Ο τελευταίος καλλιτέχνης σε αυτόν τον κατάλογο είναι ο Paul Cezanne, ένας ζωγράφος του οποίου τα έργα συχνά προκαλούσαν την απορία «Πότε είναι πραγματικά τελειωμένος ένας πίνακας;». Ο Cezanne φοβόταν ότι μια μόνο λάθος πινελιά θα κατέστρεφε ολόκληρο το κομμάτι, έτσι πολλά έργα του ακολούθησαν το less is more ιμπρεσιονιστικό στυλ .Σε έργα του όπως το Turning Road, ο ζωγράφος άφησε ολόκληρα τμήματα του καμβά άδεια, τονίζοντας το χρώμα που έμεινε. Μερικοί πιστεύουν ότι αυτό ήταν ακούσιο και ότι η κακή του όραση τον έκανε να χάνει τμήματα της εικόνας. Όποιος και αν είναι ο λόγος, τελειωμένο ή ημιτελές, το έργο τέχνης κρίνεται πραγματικά από το μάτι του θεατή.
