The Men Who Never Dare: Γιατί μερικοί άνδρες ερωτεύονται αλλά δεν τολμούν να διεκδικήσουν;
Περιεχόμενα
Υπάρχουν άνδρες που μπορούν να διαχειριστούν εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις στην επαγγελματική τους ζωή, να λάβουν αποφάσεις με σημαντικό κόστος, να αναλάβουν ευθύνες και να αντιμετωπίσουν συγκρούσεις χωρίς ιδιαίτερο δισταγμό.
Και όμως, μπροστά σε μια γυναίκα που τους ενδιαφέρει πραγματικά, μπορεί να δυσκολεύονται να κάνουν κάτι τόσο απλό όσο να εκφράσουν ξεκάθαρα την πρόθεσή τους.
Δεν πρόκειται απαραίτητα για έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Ούτε σημαίνει ότι κάθε άνδρας που δεν διεκδικεί είναι κρυφά ερωτευμένος.
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες το συναίσθημα και η πράξη ακολουθούν διαφορετικές διαδρομές.
Ο άνθρωπος μπορεί να επιθυμεί την εγγύτητα, αλλά να φοβάται τις συνέπειές της. Να αναζητά την προσοχή μιας γυναίκας, αλλά να διστάζει να αναλάβει την ευθύνη μιας πραγματικής σχέσης.
Και τότε δημιουργείται μια κατάσταση στην οποία η επιθυμία υπάρχει ως πιθανότητα, αλλά σπάνια μετατρέπεται σε πραγματικότητα.
Όταν η επιθυμία είναι ευκολότερη από την απόφαση
Το να επιθυμείς κάποιον δεν απαιτεί πάντοτε να αλλάξεις τη ζωή σου.
Μπορείς να τον σκέφτεσαι, να φλερτάρεις, να απολαμβάνεις την επικοινωνία και να φαντάζεσαι μια κοινή ιστορία χωρίς να χρειαστεί να αντιμετωπίσεις τις πραγματικές δυσκολίες της.
Η διεκδίκηση, αντιθέτως, προϋποθέτει απόφαση.
Απαιτεί να εκτεθείς στην πιθανότητα της απόρριψης, να αναλάβεις πρωτοβουλία και να αποδεχτείς ότι η ανταπόκριση ενός άλλου ανθρώπου δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχό σου.
Για ορισμένους άνδρες, ιδιαίτερα εκείνους που έχουν μάθει να συνδέουν την προσωπική τους αξία με την επιτυχία και τον έλεγχο, αυτή η αβεβαιότητα μπορεί να είναι δυσάρεστη.
Στην επαγγελματική ζωή υπάρχουν στρατηγικές, διαπραγματεύσεις και συγκεκριμένοι στόχοι.
Στον έρωτα, όμως, δεν υπάρχει καμία εγγύηση.
Μπορείς να κάνεις τα πάντα σωστά και ο άλλος να μη σε επιλέξει.
Ο φόβος πίσω από την αυτοπεποίθηση
Η αυτοπεποίθηση δεν είναι ενιαίο χαρακτηριστικό που εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε τομέα της ζωής.
Ένας άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται εξαιρετικά ικανός στον επαγγελματικό του χώρο και ταυτόχρονα να είναι ανασφαλής στις προσωπικές του σχέσεις.
Μπορεί να γνωρίζει πώς να εντυπωσιάζει, αλλά να δυσκολεύεται να δείξει την ευάλωτη πλευρά του.
Το φλερτ τού επιτρέπει να διατηρεί μια εικόνα γοητείας και ελέγχου. Η ουσιαστική προσέγγιση, όμως, τον αναγκάζει να εγκαταλείψει ένα μέρος αυτής της προστασίας.
Να παραδεχτεί ότι κάποιος έχει αποκτήσει σημασία.
Και αυτή η παραδοχή μπορεί να αποδειχθεί δυσκολότερη από οποιαδήποτε ερωτική εξομολόγηση.
Οι μεγάλες υποσχέσεις και οι μικρές πράξεις
Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που εκφράζονται με εντυπωσιακή ευκολία όταν μιλούν για το μέλλον.
Περιγράφουν όσα θα ήθελαν να κάνουν, όσα θα μπορούσαν να συμβούν, τις συναντήσεις που θα οργανώσουν και τις εμπειρίες που θα μοιραστούν.
Η γλώσσα τους είναι γεμάτη δυνατότητες.
Η πραγματικότητά τους, όμως, παραμένει συχνά αμετάβλητη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε υπόσχεση είναι συνειδητό ψέμα. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ειλικρινά όσα λένε τη στιγμή που τα εκφράζουν.
Αλλά η ειλικρίνεια μιας στιγμιαίας επιθυμίας δεν ισοδυναμεί με τη συνέπεια μιας πραγματικής πρόθεσης.
Και αυτή είναι μια διάκριση που συχνά παραβλέπουμε όταν μας ενδιαφέρει πολύ κάποιος.
Αντί να αξιολογούμε όσα συμβαίνουν, προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε όσα ενδεχομένως αισθάνεται.
Αναζητούμε εξηγήσεις για την απουσία του, αποδίδουμε τη σιωπή του στον φόβο και μετατρέπουμε την αδράνειά του σε ένδειξη βαθύτερου συναισθήματος.
Μόνο που η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν μπορεί να ερμηνεύεται πάντοτε με τον πιο ρομαντικό τρόπο.
Μερικές φορές κάποιος δεν διεκδικεί επειδή φοβάται.
Άλλες φορές επειδή δεν θέλει αρκετά.
Και συχνά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιο από τα δύο ισχύει.
Μπορεί ο φόβος να νικήσει τον έρωτα;
Η λογοτεχνία έχει εξιδανικεύσει πολλές φορές τους ανθρώπους που αγαπούν σιωπηλά.
Τους άνδρες που παρακολουθούν από απόσταση, που δεν ομολογούν ποτέ το συναίσθημά τους, που χάνουν την ευκαιρία να ζήσουν έναν έρωτα επειδή δεν βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν.
Στην πραγματική ζωή, όμως, η σιωπή δεν είναι πάντοτε ρομαντική.
Μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, απογοήτευση και μια διαρκή αναμονή που εξαντλεί εκείνον που βρίσκεται στην άλλη πλευρά.
Η κατανόηση των φόβων ενός ανθρώπου δεν συνεπάγεται ότι οφείλουμε να αποδεχόμαστε επ’ αόριστον την αναποφασιστικότητά του.
Ούτε ότι πρέπει να αναλαμβάνουμε εμείς την ευθύνη να μετατρέψουμε την επιθυμία του σε πράξη.
Μια σχέση χρειάζεται δύο ανθρώπους που μπορούν να συναντηθούν όχι μόνο στο επίπεδο των συναισθημάτων, αλλά και στο επίπεδο των επιλογών.
Ο έρωτας που δεν τόλμησε να υπάρξει
Ίσως μία από τις πιο μελαγχολικές πλευρές των ανθρώπινων σχέσεων να είναι ότι δεν χάνονται όλες οι ιστορίες επειδή απουσίαζε η έλξη.
Ορισμένες χάνονται επειδή κανείς δεν κατάφερε να μετατρέψει τη δυνατότητα σε πραγματικότητα.
Επειδή η αναμονή έγινε συνήθεια, η αμφιβολία απέκτησε μεγαλύτερη δύναμη από την επιθυμία και η ζωή συνέχισε να προχωρά.
Όμως, όσο γοητευτική κι αν είναι η ιδέα ενός άνδρα που αγαπά σιωπηλά, υπάρχει μια αλήθεια που δεν πρέπει να παραβλέπουμε.
Ο έρωτας δεν αποδεικνύεται από το πόσα μπορεί να αισθάνεται κάποιος χωρίς να τα εκφράζει.
Αποκτά πραγματικό νόημα όταν το συναίσθημα συνοδεύεται από την πρόθεση να δημιουργηθεί κάτι αληθινό.
Γιατί, τελικά, οι ιστορίες αγάπης δεν γράφονται μόνο από εκείνους που αισθάνονται.
Γράφονται και από εκείνους που τολμούν.
