Victor Hugo & η εκπληκτική ερωτική του αλληλογραφία| Το ν’ αγαπάς είναι πάνω από τη ζωή…
Ένας έρωτας που είχε διάρκεια 50 χρόνων με 22.000 επιστολές από την αγαπημένη του Victor Hugo, Juliette Drouet, και 300 δικά του προς εκείνη.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
* Aπαγορεύεται αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρος αυτού, από άλλο site / blog.
Victor Hugo. Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός θεωρείται εξέχουσα προσωπικότητα και ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού.Τα έργα του σπουδαία με κορυφαία :“Oι ΄Αθλιοι” και “Η Παναγία των Παρισίων”.
Εκτός από έργα του, έχω διαβάσει με ιδιαίτερη προσοχή αποφθέγματά του για τον έρωτα και την αγάπη. Θεώρησα, λοιπόν, ότι θα έζησε κάποιον έρωτα βαθύ και δυνατό…
Mελετώντας τη ζωή του Hugo, ανακάλυψα την υπέροχη αλληλογραφία του με τη Juliette Drouet , η οποία είχε διάρκεια 50 χρόνων… Μια ξεχωριστή ερωτική σχέση, αν αναλογιστούμε ότι της έστειλε γύρω στα 300 γράμματα, ενώ εκείνη 22.000 περίπου…
Στις 17 Φεβρουάριου του 1883 που γιόρτασαν 40 χρόνια σχέσης, ο σπουδαίος συγγραφέας γράφει στην αγαπημένη του:
“Ο Φεβρουάριος για μένα πάντα υπήρξε ένας μήνας σημαδιακός. Στις 26 Φεβρουαρίου γεννήθηκα στη ζωή, στις 17 Φεβρουαρίου γεννήθηκα στην ευτυχία μες την αγκαλιά σου. Η πρώτη ημερομηνία είναι μόνο ζωή, η δεύτερη είναι έρωτας. Το ν’ αγαπάς είναι πάνω από τη ζωή…”
“(…) 40 χρόνια αγαπημένη μου. Αυτό το βράδυ, πέρασαν 40 χρόνια, τι όμορφος που είναι αυτός ο μακρύς έρωτας αγάπη μου, μεγάλε μου έρωτα. Δεν έχουμε πια 40 χρόνια μπροστά μας στη γη, αλλά εκτός από τη γη, έχουμε την αιωνιότητα…” Victor.
Ακολουθούν αποσπάσματα από τις επιστολές τους…
“Σας αγαπώ φτωχέ μου άγγελε, το ξέρετε πολύ καλά και παρόλο αυτό, θέλετε να σας το γράψω. Έχετε δίκιο. Πρέπει ν’ αγαπιόμαστε και μετά πρέπει να το λέμε ο ένας στον άλλο και πρέπει να το γράφουμε και μετά χρειάζεται αυτό το φιλί στο στόμα, στα μάτια και παντού… Έτσι αγαπημένη μου, όταν είμαι λυπημένος, σας σκέφτομαι με τον ίδιο τρόπο που τον χειμώνα σκεφτόμαστε τον ήλιο και όταν είμαι χαρούμενος, σας σκέφτομαι με τον ίδιο τρόπο που στον ήλιο σκεφτόμαστε τη σκιά. Βλέπετε, σας αγαπώ με όλη μου τη ψυχή. Μοιάζετε μ’ ένα παιδί και έχετε τη σοβαρή όψη μιας μητέρας, έτσι μαζί με αυτά τα δυο, σας αγκαλιάζω και σας αγαπώ…” Victor.
Ακολουθούν αποσπάσματα από την αλληλογραφία τους…
“Όταν διαβάσεις αυτό το χαρτί, άγγελε μου, δεν θα βρίσκομαι κοντά σου: Να με σκέφτεσαι! Θέλω αυτό το χαρτί να στο πει. Θέλω σ’ αυτές τις λέξεις που σου γράφω, να βρεις ότι υπάρχει στα μάτια μου, ότι υπάρχει στα χείλη μου, ότι υπάρχει στη καρδιά μου, ότι υπάρχει στη σκέψη μου, όταν σου λέω: Σ’ αγαπώ! Θα ήθελα αυτό το γράμμα να μπει στη σκέψη σου όπως το βλέμμα μου, όπως η αναπνοή μου, όπως ο ήχος της φωνής μου, για να πω σ’ αυτή τη χαριτωμένη ψυχή που αγαπώ: Μη ξεχνάς!” Victor.
2 Ιανουαρίου 1833
«Την ημέρα που για πρώτη φορά το βλέμμα σου συνάντησε το δικό μου, μια αχτίνα μπήκε από την καρδιά σου, στη δική μου, όπως η αυγή σ’ ένα ερείπιο»… Victor.
“Θυμάσαι αγαπημένη μου τη πρώτη μας νύχτα; Τίποτα ούτε ο θάνατος δε θα σβήσει αυτή την ανάμνηση.” Victor.
7 Μαρτίου 1833
“Σας αγαπώ όπως ένα ηφαίστειο σκεπασμένο με χιόνι, καίγεται εσωτερικά και είναι παγωμένο απ’ έξω…” Juliette.
24 Ιανουαρίου 1836
“Αγαπημένε μου, ήμουν πολύ ευτυχισμένη χθες, ήρθες λίγο νωρίτερα από το συνηθισμένο και δεν ξέρεις τι σημαίνει μια ώρα ευτυχίας παραπάνω μαζί σου. Είναι ολόκληρος ένας αιώνας ανυπομονησίας και λύπης που σβήστηκαν, ξεχάστηκαν, με μια ώρα μαζί σου.” Juliette.
