Με πνίγει τούτη η σιωπή…
Έτσι θα θυμάμαι τη Μαρινέλλα: σαν ένα πλάσμα θεϊκό, με μια δύναμη να σε αγκαλιάζει έξω από τα συνηθισμένα.
Έτσι θα θυμάμαι τη Μαρινέλλα: σαν ένα πλάσμα θεϊκό, με μια δύναμη να σε αγκαλιάζει έξω από τα συνηθισμένα.
Γιατί, «δεν είχε τίποτ’ άλλο, ήταν μια Φωνή», όμως «λίγο πιο μικρή από το σύμπαν» του καθενός μας μας και αυτό μόνο «για να χωράει κάπου».
Πριν ο φεμινισμός γίνει hashtag, εκείνη τον είχε ήδη ζήσει πάνω στη σκηνή, στη ζωή, και απέναντι σε μια κοινωνία που δεν ήταν έτοιμη για τέτοια πράγματα.
΄Εφυγε η γυναίκα που δεν παρακάλεσε ποτέ το κοινό να την αγαπήσει – γιατί ήξερε πως η αγάπη, όταν είναι αληθινή, δεν ζητιέται. Επιβάλλεται
Συγκινημένοι αποχαιρετούν μια γυναίκα- σύμβολο του ελληνικού τραγουδιού. Η φωνή της Μαρινέλλας θα αντηχεί αιώνια.
Οι σχέσεις της, ο έρωτας της με το τραγούδι και τη σκηνή, οι καινοτομίες που έφερε και η λαχτάρα της να ζήσει, όπως τα αφηγήθηκε η ίδια.
Η Μαρινέλλα αφήνει πίσω της ένα ανεκτίμητο μουσικό έργο, έχοντας χαράξει ανεξίτηλα το όνομά της στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή από ανακοίνωση που δημοσίευσε η οικογένειά της.
«Τα παντελόνια τα έβαλα γιατί μου πετούσαν πιάτα στα πόδια»
Η ντίβα του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα, μίλησε για τις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν και αποκαλύπτει από πού αντλεί την αισιοδοξία της. Από τον Γιώργο Βράτσο