Όταν το Κουρασάο έγινε ο απόλυτος ήρωας του Μουντιάλ 2026 (για 17 λεπτά)

Η είσοδος των Γερμανών στο μουντιάλ συνδυάστηκε με μια τεράστια σε έκταση νίκη απέναντι στο Κουρασάο: η ανανεωμένη ομάδα του Νάιγκελσμαν έκανε αυτό που παραδοσιακά αγαπάει, δηλαδή φόρτωσε με γκολ μια ομάδα που σαφώς δεν μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα. Οι Γερμανοί κέρδισαν με 7-1 έχοντας έξι διαφορετικούς σκόρερς, έδειξαν αν μη τι άλλο όρεξη, αλλά όποιος είδε το ματς και δεν καίγεται για τις αλλαγές του κόουτς της Νάσιοναλμάνσταφτ γιατί δεν θεωρεί το παιγνίδι χρήσιμο για συμπεράσματα θα έχει να θυμάται κυρίως αυτό το μικρό διάστημα που το Κουρασάο σκόραρε ισοφαρίζοντας και έπαιζε άμυνα για να κρατήσει αυτό το εκτός λογικής 1-1 πριν καταρρεύσει θεαματικά.

Η ιστορία του σκόρερ του Κουρασάο, του Λίβανο Κομενέντσια είναι κατά κάποιο τρόπο ολόκληρη η ιστορία αυτής της Εθνικής που αποτελείται από παιδιά από την Ολλανδία (25 στους 26 της αποστολής είναι γεννημένοι εκεί) που βρήκαν μια Εθνική να αγωνίζονται γιατί στην ομάδα της χώρας που γεννήθηκαν δεν θα αγωνίζονταν ποτέ. Η διεθνής καριέρα του Κομενέντσια ξεκίνησε, παραδόξως, στο Τορίνο. Το 2023 αγωνιζόταν με την ομάδα Under-23 της Γιουβέντους. «Ήμουν στο Τορίνο, ξαπλωμένος στον καναπέ, κι έπαιζα με το κινητό μου», είπε στην Gazzetta Dello Sport. «Με κάλεσε κάποιος από ένα άγνωστο αριθμό, δεν απάντησα. Με ξαναπήραν. Απάντησα για να τους ζητήσω να με αφήσουν ήσυχο και άκουσα κάποιον να λέει ότι είναι ο Πατρίκ Κλάιβερτ! «Δουλεύω για το Κουρασάο, θέλουμε να πάμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο, είσαι δικός μας;» με ρώτησε. Και ειπα ναι γιατί δεν μπορείς να πεις όχι στον Κλάιβερτ. Ο Κομενένσια παίζει αυτή τη στιγμή για τη Ζυρίχη, έχοντας φτάσει στην Ιταλία το 2023 από την PSV. Γεννήθηκε στην Μπρέντα. Είχε πάει στο Κουρασάο μόνο μία φορά, σε ηλικία δέκα ετών. Για περίπου 17 λεπτά (μέχρι ο Σλότερμπεκ να ξαναβάλει μπροστά την Γερμανία με μια κεφαλιά μετά από χτύπημα κόρνερ) ο τύπος ήταν ο απόλυτος ήρωας της ποδοσφαιρικής ανθρωπότητας. Μετά ανέλαβαν δουλειά ο Χάβερτς, ο Μπράουν, ο Σανέ, ο Μουσιάλα κτλ.

Θα τους ξαναχαρούμε

Το ματς της Ολλανδίας με την Ιαπωνία που ακολούθησε είναι το πρώτο τόσο ανταγωνιστικό που είδαμε σε αυτό το μουντιάλ – κι όχι μόνο γιατί τελείωσε με 2-2. Οι Ολλανδοί έδειξαν αμέσως πόσο Ολλανδοί είναι. Μετά από ένα πρώτο ημίχρονο που φαινόταν να προσπαθούν να καταλάβουν ποιον αντίπαλο έχουν απέναντι, άνοιξαν το σκορ με τον Φαν Ντάικ που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο μια σέντρα του Χράφενμπεργκ, την μοναδική καλή του στο ματς. Η τριάδα της επίθεσης (ο Χάπκο, ο Μάλεν και ο Σάμερβιλ) είχε όρεξη, η μεσαία γραμμή λιγότερη: ο Ράιντερς πχ ήταν μάλλον απογοητευτικός. Οι Γιαπωνέζοι που έχουν πέντε παίκτες που αγωνίζονται στο ολλανδικό πρωτάθλημα αποφάσισαν να παίξουν λίγο περισσότερο και ισοφάρισαν με τον Νακαμούρα λόγο πριν ο Σάμερβιλ που θα αναστατώσει το ευρωπαϊκό μεταγραφικό παζάρι κάνει το 2-1 με μια σπουδαία προσπάθεια. ΟΙ Ολλανδοί έλεγχαν το ματς αλλά ο Κούμαν έκανε ένα λάθος που αποδείχτηκε μεγάλο: παίζοντας με πέντε μπακ στο τέλος θέλησε να κλειδώσει το ματς – να βάλει δηλαδή την ομάδα του να κάνει κάτι που δεν ξέρει. Οι Ολλανδοί έδωσαν μέτρα στον Κούμπο, ο κόουτς Μοριγιάσο πήρε το ρίσκο να βάλει στο ματς δυο κυνηγούς και οι Γιαπωνέζοι έφτασαν στο γκολ στο 90΄ με τον Καμάντα μετά από μια εκτέλεση κόρνερ. Δεν έκαναν το καλύτερο παιγνίδι τους: οι Ολλανδοί με όλες τους τις επιπολαιότητες ήταν μάλλον καλύτεροι, αλλά έδειξαν παραδοσιακές αρετές, όπως το πείσμα τους, κι έδειξαν ότι μπορεί να ανοίξουν και μια κλειστή άμυνα: όπως και να χει και τις δυο ομάδες θέλουμε νομίζω όλοι να τις ξαναδούμε.

Και μετά μπήκε ο Ντιάλο

Τα πολύ βραδινά ματς ήταν εντελώς διαφορετικά: στο Ακτή Ελεφαντοστού – Ισημερινός (1-0) έγινε ο κακός χαμός, ενώ το Σουηδία – Τυνησία (5-1) ήταν παράσταση για ένα ρόλο. Το ματς της Ακτής Ελεφαντοστού με τον Ισημερινό είναι απόδειξη πως σε ένα μουντιάλ ακόμα και ένα ματς που δεν ξεκολλάει από το 0-0 μπορεί να είναι όμορφο αρκεί να υπάρχουν δυο ομάδες που να θέλουν να το κερδίσουν. Οι δυο αντίπαλοι είχαν τρία σουτ στα δοκάρια – δυο στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες του Ισημερινού που ξεκίνησε πολύ καλύτερα και άξιζε να προηγηθεί, αλλά ο γερο Βαλένθια ήταν κομμάτι κατώτερος της περίστασης κι αυτό πληρώθηκε. Τελικά το ματς έκρινε η πιο μεγάλη φίρμα από τους πολλούς που μπήκαν στο γήπεδο, δηλαδή ο Ντιαλο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: το γκολ στο 90΄με ένα σουτ που ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αν το ήθελε έτσι όπως προέκυψε έδωσε στην ομάδα του μια νίκη που μοιάζει μισή πρόκριση – είναι να απορείς πως ο παίκτης αυτός δεν ξεκίνησε! Αρχισε αντιθέτως στην βασική ενδεκάδα – και δεν σταμάτησε να τρέχει σε όλο το ματς – ο Ντιομαντέ για τον οποίο η Λειψία ζητάει πάνω από εκατό εκατομμύρια ευρώ: αν ο τύπος ντριπλάρει όπως το έκανε χθες βράδυ οι Γερμανοί θα τα βρουν σίγουρα!

Ισαάκ και Γιόκερες

Τέλος η Σουηδία διέλυσε την Τυνησία για ένα πολύ απλό λόγο: γιατί σε μια διοργάνωση με λίγα πραγματικά κι αποτελεσματικά φορ αυτή έχει δύο. Ο Γιόκερες είναι η κλασική περίπτωση βασιλιά της μεγάλης περιοχής: όλοι μπορούν να δουλεύουν για αυτόν γιατί ξέρει πως δεν θα τους προδώσει. Ο Ισαακ που παρά την κινητικότητα του φορ είναι κι αυτός έδειξε αμέσως πως έχει πάει στις ΗΠΑ για να αποδείξει πως η εφετινή κακή σεζόν του θα είναι μια παρένθεση και μόνο. Στο παγκοσμιοπιημένο μας ποδόσφαιρο δεν είναι παράξενο που σκόρερ του πρώτου γκολ των Σουηδών ήταν ο Αγιάρι που έχει καταγωγή απο την Τυνησία: αυτός ξεμπλόκαρε το ματς και ανάγκασε τους Τυνήσιους να βγουν από το καβούκι τους απλοποιώντας τα πράγματα.

Οι Σουηδοί θεωρούσαν εύκολο το παιγνίδι και αποδείχτηκε πως είχαν δίκιο: πρώτος το έλεγε ο Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς που δεν πήγε καν να τους δει προτιμώντας ένα γκαλά του Ντόναλντ Τραμπ – θα πάει είπε στα σημαντικά ματς που η ομάδα έχει μπροστά της. Τα παγνίδια που γίνονται χαράματα ώρα Ελλάδος είναι για την ώρα τα καλύτερα της διοργάνωσης (Νότιος – Κορέα – Τσεχία 2-1, Αυστραλία – Τουρκία 2-0, ΗΠΑ – Παραγουάη 4-1): όλα έχουν γκολ και πολύ καλό θέαμα. Όχι τυχαία. Γίνονται στις 9 το βράδυ στην δροσούλα. Κι όχι μεσημεριάτικα όπως αυτά που βλέπουμε στην Ευρώπη στις ώρες που μας βολεύουν…