Ο Βαγγέλης Βέης και οι «Ντύλαν» του μας δίνουν ραντεβού στην Κυψέλη

Ο Βαγγέλης Βέης και οι «Ντύλαν» του μας δίνουν ραντεβού στην Κυψέλη

Ο σεφ-πατρόν του επιτυχημένου εστιατορίου στην Κυψέλη απαντά στο ερωτηματολόγιο του Ρεμί.

Ο Βαγγέλης Βέης αποτελεί ένα από τα πιο υποσχόμενα και πολυσυζητημένα ονόματα της σύγχρονης αθηναϊκής γαστρονομίας, ξεχωρίζοντας για τον τρόπο που γεφυρώνει την υψηλή μαγειρική με το αυθεντικό, «χαλαρό» φαγητό. Τον Δεκέμβριο του 2023, έκανε την προσωπική του επανάσταση ανοίγοντας το «Ντύλαν», ένα εστιατόριο-σημείο αναφοράς στον πεζόδρομο της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη.

Ξεκινώντας ως μια μικρή, rock-vibe μπάρα μόλις 10 θέσεων, το μαγαζί δανείζεται το όνομά του από τον Bob Dylan και τον ποιητή Dylan Thomas. Εκεί, ο σεφ παρουσιάζει ένα διαρκώς ανανεούμενο μενού, όπου η φινέτσα και οι τεχνικές των βραβευμένων εστιατορίων συναντούν την οικεία, ζεστή ατμόσφαιρα μιας αυθεντικής γειτονιάς. Το 2026 βρίσκει την προσωπική του επανάσταση να έχει εξαπλωθεί σε τριπλάσιο χώρο, κάτι που δείχνει ότι καμιά φορά οι επαναστάσεις δεν κατευνάζονται στο αίμα και δεν χάνουν όταν ενθουσιάζουν τον κόσμο.

Η νοστιμιά είναι απρόβλεπτη σαν τη ζωή;

Είναι, ναι. Πολλές φορές μπορεί να πέσουμε θύμα του τίτλου ή της εμφάνισης ενός πιάτου και, όταν το δοκιμάσουμε, να είναι έκρηξη ή και το αντίθετο: ένα πανέμορφο οπτικά πιάτο να μας απογοητεύσει γευστικά.

Έχεις δημιουργήσει κάποιο ιερόσυλο πιάτο ελληνικής κουζίνας, για το οποίο Ελληνίδες γιαγιάδες θα σε γιούχαραν έξω από το εστιατόριο; Αν ναι, ποιο;

Όχι, την έχω γλιτώσει, γιατί γενικά επιλέγω να τα τρώω και όχι να τα πειράζω. Αν κάποια στιγμή τα κάνω, προσπαθώ να μην παρεκκλίνω ή να αλλοιώνω την πρότυπη ιδέα του πιάτου! Αν πω, π.χ., ότι θα κάνω πιάτα ημέρας κάποια στιγμή στο «Ντύλαν» και θα βγάλω γίγαντες στον φούρνο, δεν θα έχουν περίεργα twist.

Αν σε καλούσαν στο Προεδρικό Μέγαρο να φτιάξεις ένα ειδικό μενού για ένα επίσημο δείπνο προς τιμήν του Μπραντ Πιτ, τι θα έφτιαχνες;

Του Μπραντ (γέλια) θα του έφτιαχνα ένα μπιάνκο ή ένα σούπερ καυτερό μπουρδέτο που μου είχε δείξει μια γιαγιά όταν έκανα την πρώτη μου σεζόν στην Κέρκυρα, το 2012.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΝΤΥΛΑΝ (@ntylan_kipseli)

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

Σαλιγκάρια στιφάδο.

Γιατί να έρθει κάποιος στο «Ντύλαν»;

Για να περάσει όμορφα σε μια έξοδό του! Να ακούσει ωραία μουσική και να φάει όσο πιο νόστιμα μπορέσουμε να του προσφέρουμε! Αυτό προσπαθούμε!

Ποιο είναι το πιο ιντριγκαδόρικο πιάτο φαγητού που έχεις παρουσιάσει;

Νομίζω μακράν έχουμε ακούσει τα περισσότερα σχόλια την ώρα που διάβαζαν στο μενού για τον κόκορα ελευθέρας βοσκής με σάλτσα από γαρίδα και λουκάνικο. Ευτυχώς, όμως, το αποτέλεσμα έδινε σε αυτή την ίντριγκα πάντα θετικό πρόσημο! Πλέον δεν υπάρχει στο μενού.

Ντύλαν

Αν δεν ήσουν ο εαυτός σου, ποιος θα ήθελες να ήσουν;

Δεν θα ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος, ως πρόσωπο ή χαρακτήρας! Θα ήθελα απλά, αντί για το 1989, να είχα γεννηθεί το 1959, για παράδειγμα! Νομίζω σε εκείνη τη γενιά ίσως ζούσα πιο όμορφα από άποψη μουσικής και τρόπου ζωής. Χρονικά, λοιπόν, ίσως θα άλλαζα υπόσταση, όχι ως Βαγγέλης.

Αν σου έλεγαν να φτιάξεις το ιδανικό σουβλάκι, τι θα είχε μέσα;

Πίτα χειροποίητη, κεμπάπ-μπιφτέκι, ντομάτα, κρεμμύδι και πικάντικη σάλτσα ντομάτας.

Τι πρέπει να έχει μέσα του ένας μάγειρας για να κάνει καριέρα; Αναρχία ή φαντασία;

Φαντασία περισσότερο, είναι μεγάλο credit για έναν μάγειρα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχουν μάγειρες που, και μαγειρικά και ως προς τον τρόπο ζωής τους, παρόλο που δεν ήταν άναρχοι ή ανήσυχα πνεύματα και ακολουθούσαν μόνιμα κανόνες ή ζουν πιο ήπια, δεν είναι κορυφαίοι! Οπότε η φαντασία είναι πιο πάνω για εμένα. Κάπου σε όλους, όμως, ίσως υπάρχει η αναρχία, ίσως στον τρόπο συνδυασμού υλικών, και ακόμα και από εκεί μέσα, βαθιά, δίνει μία παραπάνω ώθηση!

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΝΤΥΛΑΝ (@ntylan_kipseli)

Ηλιοβασίλεμα στην Κυψέλη: τι φαγητό σου έρχεται στο μυαλό;

Ε, νομίζω, αν δεν έλεγα το ζεστό ψωμί του «Ντύλαν» με το βούτυρο, δεν θα έλεγα κάτι άλλο.

Τι γεύση ή τι πιάτο θα ήθελες να ήσουν;

Για χρόνια είχα τη χαϊδευτική προσφώνηση από τον κουμπάρο μου, τον Νίκο Δασκάλου, με τον οποίο δουλεύαμε μαζί, «τζουτζουκάκι». Οπότε θα τιμήσω τη φιλία μας και την κουμπαριά μας και θα ήθελα να ήμουν τζουτζουκάκι (γέλια).

Το Κλικ βγήκε το 1987. Τι σε βρήκε να κάνεις;
Το 1987, εφόσον σου ανέφερα πως γεννήθηκα το 1989, έβλεπα σκοτάδι και ίσως έψαχνα τρόπο να εμφανιστώ. Το είχα βάλει στόχο.

Σχετικά άρθρα