Η δική μου Michelin εμμονή: 20 πιάτα που αγάπησα

Η δική μου Michelin εμμονή: 20 πιάτα που αγάπησα

Η γαστρονομία δεν είναι μόνο αστέρια, τεχνικές και εντυπωσιακές παρουσιάσεις. Είναι οι άνθρωποι, οι μνήμες και οι μπουκιές που κουβαλάς μαζί σου πολύ καιρό μετά το τελευταίο γεύμα.

Τα αστέρια Michelin ανακοινώθηκαν, οι λίστες άνοιξαν και οι συζητήσεις για το ποιος μπήκε, ποιος βγήκε και ποιος άξιζε κάτι παραπάνω ξεκίνησαν. Εγώ, όμως, αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό: να αφήσω στην άκρη τις βαθμολογίες, τις κατατάξεις και τις γαστρονομικές δημόσιες σχέσεις και να επιστρέψω εκεί όπου αρχίζουν και τελειώνουν όλα. Στο ίδιο το πιάτο!

Έτσι, συγκέντρωσα τα 20 αγαπημένα μου πιάτα από 20 εστιατόρια του Οδηγού Michelin στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Σαντορίνη. Πιάτα που με εντυπωσίασαν, με συγκίνησαν, μου ξύπνησαν μνήμες ή με έκαναν να σκεφτώ ότι κάποιος εκεί έξω έχει επικίνδυνα πολλή φαντασία. Δεν είναι κατάταξη, δεν είναι οδηγός και σίγουρα δεν είναι αντικειμενική αλήθεια. Είναι οι δικές μου γευστικές εμμονές, όπως τις θυμάμαι και όπως τις κουβαλάω. Και για να είμαι απολύτως ειλικρινής, σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θέλω απλώς να ξαναφάω τα πιάτα. Θέλω να μπω στην κουζίνα, να πάρω τη συνταγή και να εξαφανιστώ χωρίς να με αντιληφθεί κανείς!

20 πιάτα, 20 προσωπικές ιστορίες και καμία απολύτως αξιολογική σειρά. Γιατί τα αστέρια είναι του οδηγού. Οι εμμονές, όμως, είναι δικές μου.

Παστίτσιο Dolce στο «Sense»

Θέλω να πάω να τους κλέψω αυτά που έφτιαξαν. Δεν ξέρω τι έμπνευση είχε ο Αλέξανδρος, αλλά αυτό το πιάτο με έκανε να αναθεωρήσω πολλά.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

«Οι μνήμες των παππούδων» και αρνάκι σε όλες τις μορφές στο «The Zillers»

Ο Βασίλης Ρούσσος καταγράφει την ελληνική παράδοση μέσα από δύο πιάτα κινηματογραφικής νοστιμιάς. Το δεύτερο περιέχει πατσά. Ελλάδα χωρίς φίλτρα!

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Σαλάτα στο «Makris»

Έργο τέχνης που θέλεις να διατηρήσεις ζωντανό για πάντα. Από εκείνα τα πιάτα που σχεδόν λυπάσαι να φας.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Αποδομημένο παστίτσιο στο «Aleria»

Τα ίδια συναισθήματα κλοπής. Έχω δει πώς το φτιάχνουν, οπότε δεν θα δυσκολευτώ να το βρω. Θα πω ότι είμαι… και θα το δω στην πορεία!

Michelin Ρεμί Simul
© Ρεμί

Κόκορας με χυλοπιτάκι στο «Simul»

Αιώνιο και αξεπέραστο. Κάποια πράγματα δεν χρειάζονται συστάσεις.

Michelin Ρεμί CTC
© Ρεμί

Σύνθεση αστακού στο «CTC»

Έργο τέχνης. Και επειδή μία φορά δεν αρκεί, το ξαναλέω! Έργο τέχνης!

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Κόκορας με χυλοπιτάκι στο «Pharaoh»

Απίθανος! Η παράδοση, όταν συναντά το σωστό χέρι, κάνει θαύματα.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Λαχανοντολμάδες στο «Zohos»

Δικαίωση, Σάκη! Γιατί τελικά η ευτυχία μπορεί να κρύβεται σε ένα πιάτο λαχανοντολμάδες.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Μεδούλι στο «Λινού Σουμπάσης»

Μπρουτάλ αλητεία. Από αυτές που δεν χρειάζονται πολλές περιγραφές.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Σαβόρο μακαρονάδα στο «Ovio»

Ονειρική. Ένα πιάτο που σου θυμίζει γιατί αγαπάς τόσο πολύ το φαγητό.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Κροκέτα κόκορα παστιτσάδας στο «Fine Mess»

Μάθημα καπνισμένης νοστιμιάς από την Έλενα Καπέρδα. Εδώ η γεύση έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Παστιτσάδα Rolls από το «Θηρίο»

Μήπως ήρθε η ώρα της δικαίωσης για όλους εμάς που αγαπάμε τις γαστρονομικές ιεροσυλίες και τον Μάτσα;

Michelin Ρεμί
© Ρεμί

Μοσχάρι στο «Cerdo Negro»

Ό,τι και να πω για αυτόν τον σαμουράι είναι λίγο. Ορκισμένος αιώνιος φίλος σου!

© Ρεμί

Γιαουρτοταβάς στο «Esthio»

Με χάλκινα και πρώτη τρομπέτα. Ο Έλβι Ζύμπα δεν έρχεται απλώς στο τραπέζι. Κάνει είσοδο!

© Ρεμί
© Ρεμί

Βόνγκολε στο «Ιώδιο»

Πρέπει να τη διδάσκουν σε σεμινάρια. Τόσο απλά.

© Ρεμί
© Ρεμί

Κριθαράκι με μοσχαρίσιο οσομπούκο στο «Vezene»

Να ήταν όλη η εβδομάδα μια Κυριακή!

© Ρεμί
© Ρεμί

Μοσχάρι με στιφάδο στο «Salonika»

Σωτήρη Ευαγγέλου, σε ευχαριστούμε!

© Ρεμί
© Ρεμί

Ζυμαρικά με ταρτάρ γαρίδας στα «3 Γουρουνάκια»

Ο Δήμος Καλαϊτσίδης με αυτό το πιάτο τα κάνει μαδιάμ!

© Ρεμί
© Ρεμί

Σκιουφιχτά με αρνάκι στο «Χαρούπι»

Τι κι αν είσαι στη Θεσσαλονίκη; Η νοστιμιά δεν γνωρίζει σύνορα.

© Ρεμί

Αποδομημένος μουσακάς στο «Όλυμπος Νάουσα»

Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι ο μουσακάς. Δεν κάνω πλάκα!

Αυτά είναι τα δικά μου 20 αγαπημένα πιάτα, χωρίς κατάταξη, χωρίς βαθμολογίες και χωρίς διάθεση να αδικήσω κανέναν. Γιατί η γαστρονομία δεν είναι μόνο αστέρια, τεχνικές και εντυπωσιακές παρουσιάσεις. Είναι οι άνθρωποι, οι μνήμες και εκείνες οι μπουκιές που κουβαλάς μαζί σου πολύ καιρό μετά το τελευταίο γεύμα.

Και φυσικά, όλα αυτά είναι προσωπικά γούστα. Ευτυχώς, γιατί αν συμφωνούσαμε όλοι, θα βαριόμασταν στα τραπέζια μας!

Σχετικά άρθρα