Οι προσυνεδριακές γαστρονομικές ανακαλύψεις ενός άτυπου γενικού γραμματέα – vol. 2, Βόρειες γιάφκιες
Ανάμεσα σε συνέδρια, δρόμους, στάσεις, παρέες και πείνες που εμφανίζονται ξαφνικά, προκύπτουν οι μεγάλες γαστρονομικές αποκαλύψεις.
Περιεχόμενα
Σπάω το κεφάλι μου και σκέφτομαι τι έχω ανακαλύψει και τελικά καταλήγω ότι αυτά που έχω ανακαλύψει δεν είναι ότι δεν τα ήξεραν οι άλλοι, είναι ότι τα ανακάλυψα εγώ. Έχω τα τυχερά μου σαν Ρέμι, δεν το κρύβω. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε συνέδρια, δρόμους, στάσεις, παρέες και πείνες που εμφανίζονται ξαφνικά, προκύπτουν οι μεγάλες γαστρονομικές αποκαλύψεις. Και επειδή κάθε σοβαρή πολιτική διαδρομή χρειάζεται και τις γιάφκες της, είπα να καταγράψω τις βόρειες γιάφκες που μου έμειναν στο μυαλό και στο στομάχι.
Σοσιαλιστική Γιάφκα Νο 1: Παστουρμάς στη Δράμα
Σε ένα μικρό μαγαζί στη μέση του πουθενά στη Δράμα είναι ο Παστουρμάς και έχει λιχουδιές και νοστιμιές που, καμιά φορά, τις σκέφτομαι και θέλω απλά να πεταχτώ στη Δράμα, αλλά μετά θυμάμαι ότι είναι τόσο μακριά και μαζεύομαι. Είναι από αυτά τα μαγαζιά που δεν φωνάζουν, δεν κάνουν τον έξυπνο, δεν έχουν ανάγκη να σου πουλήσουν ιστορία. Απλώς μπαίνεις, κάθεσαι και αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι εδώ κάτι γίνεται σωστά. Αν βρεθείτε από εκεί, σας προτείνω να πάρετε σαγανάκι με παστουρμά, άχαστο, τη σύνθεση με το κοτόπουλο και, βέβαια, σουτζουκάκια. Αυτά δεν πρέπει να τα χάσετε με τίποτα. Είναι σουτζουκάκια υψηλού επιπέδου, δεν θα πω υψηλού απλά. Έχουν αυτό το πράγμα που λες «ναι, εδώ ήρθαμε για κάποιο λόγο». Οι τιμές είναι νορμάλ και με 20€ έχεις φάει και έχεις πιει, που στις μέρες μας δεν είναι μικρό πράγμα, είναι σχεδόν πολιτική θέση.
Διαβάστε επίσης
Σοσιαλιστική Γιάφκα Νο 2: Η Παλιά Πόλη στην Ξάνθη
Παλάτι είναι, δεν είναι γιάφκα. Η Παλιά Πόλη στην Ξάνθη είναι ένα υψηλού επιπέδου εστιατόριο που μπερδεύει όμορφα τη φιλοσοφία των πολιτισμών που κυριαρχούν στην πόλη. Έχει μια σαφή στροφή στη λεβαντίνικη κουζίνα, που για να ακούγεται πιο εύηχα μπορούμε να την πούμε και πολίτικη, αλλά στην πραγματικότητα σου προσφέρει ένα ταξίδι στην Ανατολή και στη μεγάλη μαγειρική που ξεκίνησε από τους Πέρσες και πέρασε από πολιτισμούς, αυτοκρατορίες, κουζίνες και πολέμους μέχρι να φτάσει στη μορφή που την αγαπάμε σήμερα. Η Παλιά Πόλη έχει και μεγάλη ποικιλία από κρασιά, πράγμα που βοηθάει πολύ, γιατί τέτοια φαγητά θέλουν και την παρέα τους. Δεν σας κρύβω ότι ακόμα θυμάμαι το ατζέμ πιλάφι. Είναι ένα παραδοσιακό ανατολίτικο πιάτο με περσική καταγωγή, που το συναντάς κυρίως στην πολίτικη και μικρασιατική κουζίνα. Συνήθως είναι αρωματικό πιλάφι με κρέας, αρνί ή μοσχάρι, μαγειρεμένο στον ζωμό του, και υπάρχει και η πιο γλυκιά εκδοχή με ρύζι και καβουρδισμένο φιδέ. Εγώ, πάντως, ήθελα και δεύτερο πιάτο, για να είμαι ειλικρινής. Με εντυπωσίασαν επίσης το υπέροχο χιουνκιάρ και το πιάτο με τον μοσχαρίσιο γύρο. Απίστευτα περιποιημένο εστιατόριο, εξαιρετική πρόταση αν βρεθείτε στην Ξάνθη.
Σοσιαλιστική Γιάφκα 3: Παπαπαρασκευάς στην Ξάνθη
Δεν γίνεται, βέβαια, να μην επισκεφτείς και το ιστορικό ζαχαροπλαστείο Παπαπαρασκευά, που ιδρύθηκε στην Ξάνθη το 1926 από τον Γεώργιο Παπαπαρασκευά και έγινε διάσημο για την επική του καριόκα. Εδώ μιλάμε για θεσμό, όχι αστεία. Είναι από αυτά τα μέρη που τα ξέρουν όλοι, τα προτείνουν όλοι και λες «εντάξει, θα πάρω καριόκα, τι άλλο να πάρω;». Αλλά σου δίνω ένα tip και, αν θέλεις, άκουσέ με. Μην πάρεις καριόκα, ή μάλλον πάρε και καριόκα αν επιμένεις, αλλά μην φύγεις χωρίς αυτό το τρομερό σαραγλάκι. Είναι από αυτά τα γλυκά που λες ότι θα φας ένα μικρό κομμάτι και μετά αρχίζεις τις δικαιολογίες στον εαυτό σου. Είναι μικρό, είναι τραγανό, είναι σιροπιαστό όσο πρέπει και κάνει τη ζημιά του με αξιοπρέπεια. Άρα, Παπαπαρασκευάς υποχρεωτικά, σαραγλάκι υποχρεωτικότερα.
