Ετοίμασε βαλίτσες για το νησί της Καραϊβικής που δεν ήξερες ότι υπάρχει

Οι περισσότεροι δεν το έχουν ακούσει ποτέ. Άλλοι πάλι το μπερδεύουν με τον Άγιο Δομίνικο, το κράτος της Καραϊβικής. Ο λόγος για τη Δομινίκα ή αλλιώς Κοινοπολιτεία της Δομινίκας ή Ντομίνικα ή το νησί της φύσης, όπως είναι το παρατσούκλι του για τους ντόπιους.

Πρόκειται για μια ηφαιστειογενή νησιωτική χώρα της τελευταίας εσχατιάς της Καραϊβικής, που βρίσκεται μεταξύ των νήσων της Μαρτινίκας και της Γουαδελούπης, συνολικής έκτασης 754 τ.χλμ. και πληθυσμό 71.293 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσά της είναι η Ροζό.

Η Δομινίκα ήταν το τελευταίο νησί της Καραϊβικής που αποικίστηκε από τους Ευρωπαίους. Αυτό οφείλεται κυρίως στην σκληρή αντίσταση των ιθαγενών κατοίκων την οποία διευκόλυνε η ιδιαιτέρα πυκνή βλάστηση και το βραχώδες έδαφος του νησιού. Η Γαλλία παρέδωσε το νησί στην Μεγάλη Βρετανία το 1763, η οποία το 1805 επισημοποίησε το αποικιακό καθεστώς. Το 1978 η Δομινίκα ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.

Ο Χριστόφορος Κολόμβος έδωσε την ισπανική ονομασία Isla Dominga στο νησί αναφορικά με την ημέρα που την ανακάλυψε (Κυριακή). Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί που το αποίκησαν μετέπειτα κράτησαν την ονομασία (Γαλλικά: Dominique, Αγγλικά: Dominica). Το προκολομβιανό όνομα της χώρας είναι Wai`tu kubuli, το οποίο σημαίνει “Το σώμα της είναι ψηλό” κάτι που οφείλεται στο ορεινό έδαφος του νησιού.

Πολλές φορές το νησί αναφέρεται και ως “Γαλλική Δομινίκα”, κάτι που παραπέμπει στην Γαλλικής προέλευσης κουλτούρας της Δομινίκας η οποία θεωρείται μέρος των `πολιτισμικά γαλλικών Αντιλλών`.

Το υψηλότερο σημείο στη χώρα είναι το όρος Ντιαμπλοτέν (1.447 μ.). Στα βόρεια βρίσκεται το Μορν ο Ντιάμπλ, ένας παλαιός ηφαιστειογενής κώνος. Το σύνολο των ακτών, οι οποίες είναι απόκρημνες, έχει μήκος 148 χλμ. Η ηφαιστειακή προέλευση του νησιού καταδεικνύεται και από την ύπαρξη ορυχείων θείου και μίας θερμής πηγής, με το όνομα Μπόιλιν Λέικ, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο.

Η Δομινίκα έχει να υπερηφανεύεται επίσης και για την ύπαρξη 365 συνολικά ποταμών στο έδαφός της.

Το κλίμα είναι τροπικό, θερμό και με πολλές βροχοπτώσεις τη μία περίοδο του έτους, οι οποίες μετριάζονται από αύρες. Υπάρχει επίσης πυκνή και οργιαστική βλάστηση. Η εποχή της ξηρασίας είναι από το Φεβρουάριο ως το Μάιο και αυτήν διαδέχεται μια εποχή βροχοπτώσεων, οι οποίες ξεπερνούν τα 5.000 χιλιοστά στα κεντρικά ανάγλυφα. Το νησί επίσης βρίσκεται στη ζώνη των τυφώνων και ένας τέτοιος τυφώνας προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές το 1979.

Επίσημη γλώσσα της Κοινοπολιτείας της Δομινίκας είναι η αγγλική. Η καθομιλουμένη γλώσσα για το 80% του πληθυσμού είναι μία κρεολική διάλεκτος με γαλλική λεξιλογική βάση, αναφερομένη ως Κρεόλ της Δομινίκας (γαλλικά: créole dominiquain) χωρίς όμως να διαφέρει σημαντικά από τη γαλλική κρεόλ των Αντιλλών. Στην ουσία η Δομινίκα ζει σε μία τρίγλωσση πραγματικότητα: τα Αγγλικά είναι η γλώσσα του κράτους και της εκπαίδευσης. Τα Γαλλικά η γλώσσα της ιστορίας, της κουλτούρας και των γειτονικών, σχετικά πλουσίων, γαλλικών νήσων (Γουαδελούπη και Μαρτινίκα). Τα Γαλλικά Κρεόλ η γλώσσα της καθημερινότητας.

Από τουριστικής άποψης, ενδιαφέρον παρουσιάζει το Εθνικό Πάρκο Καμπρί και κυρίως το Εθνικό Πάρκο του Μορν Τρουά Πιτόν, στο νότιο τμήμα του νησιού. Το εν λόγω Πάρκο έχει ανακηρυχθεί στη χώρα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, το 1995. Ο δρυμός περιλαμβάνει το θερμοπίδακα «Μπόιλινγκ Λέικ» (boiling lake), που σημαίνει «Λίμνη που Βράζει». Επίσης, αποτελεί τόπο για τους λάτρεις της υποβρύχιας κατάδυσης.

Στη χώρα ζουν πολλά ενδημικά είδη, όπως ο βόας συσφιγκτήρ και οι απειλούμενοι με εξαφάνιση παπαγάλοι Σισερού (αυτοκρατορικός) και ο Τζάκοτ (κοκκινολαίμης).

Στην πρωτεύουσα, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την παλαιά αγορά της πόλης (στην πλατεία Ντομπινέ), τον Αγγλικανικό καθεδρικό ναό του 18ου αιώνα, το φρούριο Γιανγκ (1775), τους φημισμένους Βοτανικούς Κήπους και τους καταρράκτες Τραφάλγκαρ. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το Μουσείο της πρωτεύουσας, που έχει να παρουσιάσει αξιόλογα εκθέματα σχετικά με τον πολιτισμό και την ιστορία του νησιού.

Στην Πόρτσμουθ βρίσκεται το οχυρό Σίρλεϊ του 1765, με την παλαιά πυριτιδαποθήκη του να έχει μετατραπεί σε Μουσείο.

Στην Δομινίκα γεννήθηκε και μεγάλωσε η Βρετανίδα λογοτέχνης Τζιν Ράις, η οποία αποτύπωσε τη ζωή και τις ομορφιές του νησιού στο έργο της «Η Άγρια Θάλασσα των Σαργάσσων».