Οι καλύτεροι σύμμαχοι του Μπαρτζώκα
Τώρα που καταλάγιασε (;) ο θόρυβος από το περιστατικό που είδαμε στο Ντουμπάι με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Μπαρτζώκα θα σας πω τη γνώμη μου για αυτή την εικόνα. Που είναι σπάνια μεν, αφού δεν έχουμε δει συχνά προπονητή να ανεβαίνει στην εξέδρα να ζητά τον λόγο από οπαδό που τον έβριζε, αλλά όχι από αυτές που με σκανδαλίζουν. Μάλιστα, το ασυνήθιστο της πράξης αρχικά με προβλημάτισε και στην συνέχεια με έκανε να σκεφτώ και αρκετά για την αιτία αλλά και για την συνέπειά της. Αν περιμένετε να διαβάσετε ηθικοπλαστικά κηρύγματα διαβάστε κάτι άλλο.
Ας τα πάρουμε με την σειρά. Ο Μπαρτζώκας έχει μόλις χάσει ένα ματς το οποίο είχε πιστέψει ότι θα το κερδίσει. Δεν ξέρω τι σφυγμούς έχει εκείνη την στιγμή: υποθέτω προσπαθούσε να ηρεμίσει και να πάει να περάσει το μαρτύριο – μετά από ήττα – που λέγεται «συνέντευξη Τύπου». Ο τύπος που τον έβριζε, το έκανε προφανώς και πιο νωρίς. Δεν είναι συνηθισμένο νομίζω να σε βρίζουν στα ελληνικά στο Ντουμπάι. Κάτι μη συνηθισμένο μπορεί να προκαλέσει και μια μη συνηθισμένη αντίδραση. Ο Μπαρτζώκας βέβαια είχε ανάλογες αντιδράσεις και άλλες φορές. Γιατί ζει πολύ έντονα τα παιγνίδια. Οι εκρήξεις του είναι συχνές: χειρονομεί έντονα, μπορεί να βρίσει, φωνάζει υπερβολικά στους παίκτες του, βωμολοχεί. Ο,τι έκανε δεν ήταν απίθανο να το περιμένεις. Απλά ξέφυγε.
Αδυναμίες με κόστος
Είναι παράξενο να «ξεφεύγουν» παίκτες, προπονητές και παράγοντες μετά το τέλος των παιγνιδιών; Φυσικά και όχι. Την περασμένη Κυριακή μετά το ΑΕΚ – Ολυμπιακός (1-1) είδαμε το αφεντικό της Ενωσης κ. Μάριο Ηλιόπουλο να κάνει περαντζάδα από τον πάγκο του Ολυμπιακού και να καταλήγει να διαμαρτύρεται στον Ολλανδό διαιτητή Μάκελι. Εχω δει σε ανάλογες εκρήξεις πριν από τον Ηλιόπουλο, τον Μαρινάκη, τον Καρυπίδη, παλιά τον πάντα ήρεμο Κώστα Πηλαδάκη, ακόμα πιο παλιά τον Αγγελο Φιλιππίδη και κάποτε τον Γιώργο Βαρδινογιάννη – φυσικά θυμάμαι το πιο αξέχαστο «ντου», εκείνο του Ιβάν Σαββίδη με το όπλο στην ζώνη. Ολοι αυτοί στάθηκε αδύνατον να κρατήσουν τα νεύρα τους μετά από ματς στα οποία ένιωσαν αδικημένοι από διαιτητικές αποφάσεις. Καταλαβαίνω πως είναι εύκολο να βγεις από τα ρούχα σου, αν αισθανθείς αδικημένος. Δεν με σκανδαλίζουν οι αντιδράσεις: με σκανδαλίζει το να μην τιμωρούνται όσοι «ξεφεύγουν». Θες να κάνεις τον οργισμένο οπαδό που καταλαβαίνει την πίκρα του κόσμου κτλ κτλ; Πολύ ωραία. Αλλά πρέπει και να πληρώσεις το προβλεπόμενο τίμημα. Με σκανδαλίζει το να μην το πληρώνεις.
Φυσικά δεν πιστεύω πως όλες οι εκρήξεις είναι ίδιες: υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο παράπονο και στην γραφικότητα, ανάμεσα στην αδυναμία να κρατήσεις τα νεύρα σου και στο σόου. Και σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζονται τα γεγονότα. Όχι για να βρίσκουμε δικαιολογίες αλλά για να έχουμε την πλήρη εικόνα του γιατί κάτι έχει συμβεί.
Διαβάστε περισσότερα στο karpetshow.gr
Διαβάστε επίσης
