Μάργκοτ Ρόμπι: Η μακάβρια ιστορία που κρύβει το βραχιόλι της

Η Μάργκοτ Ρόμπι έκανε ακόμη μία εντυπωσιακή εμφάνιση στα πλαίσια της προώθησης της ταινίας «Ανεμοδαρμένα Ύψη» φορώντας μια συγκλονιστική δημιουργία της Dilara Fındıkoğlu, η οποία για πολλούς θεωρείται η διάδοχος του Αλεξάντερ ΜακΚουίν στη βρετανική μόδα. Όμως, αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το βραχιόλι της ηθοποιού, το οποίο φαινόταν να έχει πάνω του αληθινά μαλλιά.

Η διάσημη ηθοποιός και παραγωγός επέλεξε το συγκεκριμένο βραχιόλι ως φόρο τιμής στις αδερφές Μπροντέ. Το συγκεκριμένο κόσμημα αποτελεί απομίμηση του αυθεντικού, που βρίσκεται στο Μουσείο Brontë Parsonage και άνηκε στη Σάρλοτ Μπροντέ.  Το βραχιόλι της Σάρλοτ έχει μια ιστορία 175 ετών αφού κατασκευάστηκε λίγο μετά τον θάνατο των αδερφών της, Έμιλι και Αν Μπροντέ και περιέχει τρίχες από τα μαλλιά τους.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dilara Findikoglu (@dilarafindikoglu)

Η μακάβρια ιστορία πίσω από το βραχιόλι της Μάργκοτ Ρόμπι

Η συγγραφέας του βιβλίου «Ανεμοδαρμένα Ύψη», Έμιλι Μπροντέ, και η αδελφή της Αν πέθαναν με διαφορά πέντε μηνών, τον Δεκέμβριο του 1848 και τον Μάιο του 1849 αντίστοιχα. Μετά τον θάνατο των αδελφών της, η Σάρλοτ παρήγγειλε το βραχιόλι, το οποίο περιείχε πάνω του τούφες από τα μαλλιά τους. Λέγεται ότι η Σάρλοτ φορούσε το κόσμημα μέχρι το τέλος της ζωής της, ενώ πλέον ανήκει στο μουσείο Brontë Parsonage, εκεί όπου φυλάσσονται πολλά προσωπικά αντικείμενα και χειρόγραφα των αδερφών Μπροντέ. Το αντίγραφο του βραχιολιού που είδαμε να φοράει η Μάργκοτ Ρόμπι δημιουργήθηκε από την Wyedean Weaving, μια οικογενειακή επιχείρηση τέταρτης γενιάς από το Χάουορθ, το μέρος όπου έζησαν οι αδελφές Μπροντέ.

Τα κοσμήματα πένθους στη βικτωριανή εποχή

Τα πρώτα κοσμήματα πένθους εμφανίστηκαν τον 16^ο αιώνα, όμως έγιναν πιο δημοφιλή τον 18^ο και τον 19^ο αιώνα και ιδιαίτερα στη βικτωριανή εποχή. Πρόκειται για δαχτυλίδια, βραχιόλια, καρφίτσες και μενταγιόν, που κατασκευάζονταν στην μνήμη αγαπημένων προσώπων, που είχαν φύγει από τη ζωή, σε μια προσπάθεια να κρατήσουν ζωντανό ένα κομμάτι τους.

Συνήθως, κατασκευάζονταν από μαύρο σμάλτο, όνυχα και μαργαριτάρια και συχνά είχαν χαραγμένο το όνομα, την ημερομηνία θανάτου ή σύμβολα όπως σταυρούς και νεκροκεφαλές. Πάνω στο κόσμημα τοποθετούνταν τούφες από τα μαλλιά του εκλιπόντος, κάτι που σήμερα ακούγεται μακάβριο, όμως στη βικτωριανή εποχή έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικό.

Photo credit  Wiktor Szymanowicz/Future Publishing via Getty Images