Δουλειά ή θαύμα; Η περίπτωση του Μανδά
Τρεις τρόποι υπάρχουν για να κάνεις διεθνή καριέρα ως ποδοσφαιριστής. Και ο τέταρτος είναι ο τρόπος του Μανδά.
To καλοκαίρι αυτό, χάρη στις μεταγραφές που έκαναν σε πλούσιες ευρωπαϊκές ομάδες ο Τζόλης, ο Καρέτσας, ο Κωνσταντέλιας, ο Κουλιεράκης, ο Τζολάκης μιλήσαμε πολύ για Έλληνες παίκτες που ξεχωρίζουν σε μεγάλα πρωταθλήματα. Δεν μιλήσαμε για ένα παιδί που κάνει χρόνια τώρα μια εξαιρετική καριέρα κι έχει κάνει κι αυτός φέτος μια μεταγραφή: μιλάω για τον Χρήστο Μανδά που γύρισε από την Αγγλία στην Λάτσιο και έκανε ένα καταπληκτικό ντεμπούτο οδηγώντας την ομάδα του σε νίκη στην Μπολόνια.
Διαβάστε επίσης
Η περίπτωση του Μανδά είναι εντυπωσιακή. Στην Ελλάδα καριέρες ποδοσφαιριστών άρχισε να δημιουργεί η Εθνική μας: οι ποδοσφαιριστές το κατάλαβαν νωρίτερα από τους συλλόγους. Οι πρωταθλητές Ευρώπης του 2004 πχ ήταν παιδιά, που είχαν στο μυαλό τους από μικροί ότι για να βρουν καλά συμβόλαια στο εξωτερικό οφείλουν να κάνουν καλά παιγνίδια με την Εθνική, η οποία έγινε μετά από λίγο καιρό η αληθινή ομάδα τους: στον Παναθηναϊκό μάλιστα τότε για αυτό γκρίνιαζαν. Η δεύτερη βεβαιότητα των παικτών ήταν ότι πάντα στα διεθνή ματς τους παρακολουθούν σκάουτερ ομάδων του εξωτερικού και για αυτό πρέπει να κάνουν το κάτι παραπάνω. Αυτή είναι μια βεβαιότητα, όχι μόνο Ελλήνων αλλά και ξένων παικτών που θεωρούν την Ελλάδα σκαλί στην καριέρα τους. Λένε ότι στον Ολυμπιακό για να πείθουν κάποτε τον Μαζουακού να παίξει λίγο άμυνα, ειδικά στα εκτός έδρας ματς, του έδειχναν πάντα ένα άγνωστο στην εξέδρα και του έλεγαν ότι είναι σκάουτερ της Ίντερ! Η επί ματαίω χρησιμοποίηση του ονόματος της Ίντερ δεν γινόταν τυχαία: του έλεγαν ότι ο σκάουτερ θα εκτιμήσει κυρίως τις αμυντικές του δυνατότητες, γιατί οι Ιταλοί θέλουν ο ακραίος μπακ πρώτα από όλα να ξέρει να αμύνεται. Κάποτε στο Ζάγκρεμπ ο Γάλλος μετά από ένα καλό ματς, έψαχνε τον τύπο με το αδιάβροχο που του είχαν πει ότι ήρθε από το Μιλάνο για να τον ρωτήσει πως τον αξιολόγησε!

Ο τρίτος τρόπος για να κάνεις καριέρα στο εξωτερικό είναι να έχεις τον κατάλληλο μάνατζερ. Κατάλληλος δεν είναι τόσο αυτός που έχει πολλές γνωριμίες, όσο κυρίως αυτός που έχει εσένα και μόνο και ασχολείται μαζί σου. Ο Ντιμίτρι Σέλουκ πχ κάποτε έφτιαξε όλη την καριέρα του Γιάγια Τουρέ σκαλί σκαλί: έφτασε ακόμα και να τσακώνεται στην Μπαρτσελόνα με τον Γκουαρντιόλα για χάρη του. Ο μάνατζερ είναι χρήσιμος όχι μόνο για να σου βρίσκει ένα καλό συμβόλαιο αλλά για να σου βρίσκει την ομάδα στην οποία θα ξεχωρίσεις. Στις αρχές του 2000 ο Χούλκ αγωνιζόταν στην Βραζιλία. Τον ήθελαν διάφορες ομάδες από την Πορτογαλία κυρίως – οι οποίες ωστόσο τρόμαζαν από τα κιλά του. Ο μάνατζέρ του Αλέσιο Κόρντοβα, της MJF Publicidade, σχεδόν τον υποχρέωσε 18 χρονών να πάει στην Ιαπωνία, αρχικά στην Καβασάκι Φροντάλε και στη συνέχεια στην Τόκιο Βέρντι. «Θέλεις να ξεχωρίσεις και να βρεθείς σε ευρωπαϊκό κλαμπ για να πάρεις ρόλο πρωταγωνιστή; Τότε θα πας στην Ιαπωνία. Κάθε μεγαλόσωμος βραζιλιάνος ξεχωρίζει όταν γύρω του τρέχουν δέκα κοντούληδες γιαπωνέζοι» του είπε. Δεν είχε άδικο. Ο Χουλκ ξεχώρισε, γύρισε στην Ευρώπη κι έκανε τεράστια καριέρα.
Μπορώ να πω κάτι ανάλογο και για τον Τζόλη: δεν ξέρω τον μάνατζέρ του αλλά τον συμβουλεύει σωστά. Μετά από ένα σπουδαίο ξεκίνημα στον ΠΑΟΚ ακολούθησε ένα άτυχο πέρασμα από την Αγγλία. Ο μάνατζερ τον συμβούλευσε να πάει στην Γερμανία και να αγωνιστεί στην Β Εθνική. Και μετά να πάει στο Βέλγιο και στην Κλαμπ Μπριζ στην οποία θα μπορούσε να κερδίσει το πρωτάθλημα. Ετσι κι έγινε. Και σήμερα ο πρώην άσος του ΠΑΟΚ παίζει στην Αρσεναλ.
Ο Χρήστος Μανδάς στην Εθνική έχει παίξει λίγο. Σκάουτερ ξένων ομάδων δεν ασχολήθηκαν μαζί του. Με τον Ατρόμητο και τον ΟΦΗ δεν αγωνίστηκε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δεν ξέρω αν έχει αντζέντη: τον πατέρα του έχει σταθερά δίπλα του. Κι όμως έχει δυο περάσματα από το Καμπιονάτο κι ένα από την Πρέμιερ λιγκ. Το λες και θαύμα κι ας είναι απλά αποτέλεσμα τεράστιας προσωπικής δουλειάς…
Διαβάστε επίσης