Από τον Σαμσόν στον Χάαλαντ και τα τοπ κουρέματα των ποδοσφαιριστών
Όσοι δίδαξαν στιλ στο γρασίδι με τις κουπ-σκουπ τους.
Η πρώτη πραγματικά viral ποδοσφαιρική είδηση της σεζόν μετά το μουντιάλ είναι το κούρεμα του Έρλινγκ Χάαλαντ. Συζητήθηκε πιο πολύ και από τις μέτριες εμφανίσεις της Μάντσεστερ Σίτυ που ζορίζεται στην αρχή της σεζόν που έχει μόλις ξεκινήσει ίσως γιατί έχει αλλάξει προπονητή. Είναι δύσκολο να μιλάς για τις διαφορές ανάμεσα στον παλιό (Πεπ Γκουαρντιόλα) και στον καινούργιο (Εντσο Μαρέσκα). Ενώ για το νέο κούρεμα του Νορβηγού μπορεί να κάνεις στα social όση πλάκα θες.
Παλιότερα οι παίκτες, εννοώ αυτού του τύπου οι διεθνείς αστέρες, άλλαζαν πολύ συχνά κουρέματα. Ο Ντέιβιντ Μπέκαμ πχ έχει αλλάξει όψη ουκ ολίγες φορές: αυτό που ξεχώρισε ήταν ένα μυστήριο κούρεμα πριν το μουντιάλ του 2002 που είχε τρελάνει τους Γιαπωνέζους διοργανωτές – τα πιτσιρίκια στη χώρα της Απω Ανατολής ήθελαν όλα να το κουρευτούν όπως ο Μπέκαμ. Ίσως το πλέον αποτυχημένο του ήταν ένα κούρεμα – χτένισμα που του επέτρεπε να κάνει κοτσιδάκια μαζεύοντας τα ξανθά του μαλλιά. Στον Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς άρεσε επίσης πολύ να αλλάζει τα μαλλιά του. Αυτό που είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το «χτένισμα του σαμουράι» που είχε επιλέξει να έχει ειδικά την περίοδο που αγωνιζόταν με την φανέλα της Μίλαν. Αφάνα και σχετικά μακριά μαλλιά είχαν και δυο παίκτες της Εθνικής Βελγίου στο μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, ο Φελαϊνί και ο .. Οι Βραζιλιάνοι έλεγαν ότι το Βέλγιο είναι πανίσχυρο γιατί έχει δύο Σόκρατες. Εννοείται ότι πολλά διαφορετικά κουρέματα μας έχει δείξει και ο Κριστιάνο Ρονάλντο, αν και ποτέ δεν έχει αφήσει τα μαλλιά του μακριά. Ειδικά όταν ξεκίνησε την καριέρα του άλλαζε κάθε δυο μήνες: οι ξανθιές αντάβιες που κάποτε επέλεξε, πρέπει να είναι μια από τις πιο αποτυχημένες επιλογές που έχει κάνει.
Πολύ εκκεντρικά κουρέματα έχει κάνει κατά καιρούς και ο Μάριο Μπαλοτέλι. Εκκεντρικός σε όλα, ο Ιταλός άλλαζε και χρώματα στα μαλλιά του συχνά όπως άλλωστε και ο Ζιμπρίλ Σισέ, ο Γάλλος που αγαπήθηκε όσο λίγοι από τους φίλους του Παναθηναϊκού. Πειραματιζόταν με τα μυαλά του διαρκώς κι έλεγε μάλιστα ότι τον κούρευε η γυναίκα του! Την γυναίκα του συμβολευόταν και ο Ρονάλντο, το περίφημο «Φαινόμενο»: το 2002 όταν κέρδισε με την Βραζιλία το μουντιάλ είχε ξυρίσει το κεφάλι του αφήνοντας απλά μια τούφα – δεν ήταν ό,τι ωραιότερο, αλλά ήταν γούρικο. Τώρα που τα γράφω αυτά και το σκέφτομαι με τους ποδοσφαιριστές το θέμα δεν είναι πόσο συχνά αλλάζουν κούρεμα, αλλά το πόσοι έχουν κατορθώσει να κάνουν καριέρα με κούρεμα που μαρτυρά στυλ. Το έκανε ο Ρομπέρτο Μπάτζιο με την περίφημη «αλογοουρά» – αυτή που οι Ιταλοί αποκαλούσαν «condino». To έκανε ο Χάμσινγκ με την «μοϊκάνα» του. Το έκανε ο Κολομβιανός Βαλντεράμα, που είναι αδύνατο να τον θυμηθεί χωρίς τα μακριά φουντωτά μαλλιά του. Στυλ δίδαξε και ο Ντελ Πιέρο, που ξεκίνησε την καριέρα του με μαλλιά μακριά και την τελείωσε ξυρισμένος!
Σήμερα αυτοί που προχωρούν σε στυλιστικές αναζητήσεις όλο και λιγοστεύουν. Στους καιρούς της εικόνας οι πιο πολλοί θέλουν να τους θυμόμαστε ίδιους και απαραλάχτους. Ο Χάαλαντ και σε αυτό είναι εξαίρεση. Βέβαια αν συνεχίσει να μην σκοράρει τον βλέπω πριν καν μακρύνουν πάλι τα ξανθά του μαλλιά να ψάχνει περούκα. Για να μην λένε πως σαν τον Σαμσόν κουρεύτηκε κι έχασε την δύναμη του.
