Πρέπει τα παιδιά μας να μεγαλώνουν έχοντας ινδάλματα αθλητές;
Ανάλογα ποιους αθλητές...
Είναι ινδάλματα οι αθλητές; Προφανώς και για κάποιους είναι. Χιλιάδες άνθρωποι φωνάζουν τ’ όνομά τους στα γήπεδα, θέλουν μαζί τους φωτογραφίες, ψάχνουν αυτόγραφα, αγοράζουν τις εμφανίσεις τους και μάλιστα τις πληρώνουν και ακριβά. Χιλιάδες άνθρωποι -για να μην πω εκατομμύρια – τους λατρεύουν σαν Θεούς. Πρέπει τα παιδιά μας να μεγαλώνουν έχοντας ινδάλματα αθλητές; Εδώ η απάντηση είναι λίγο περισσότερο περίπλοκη. Θα μπορούσα να πω και ναι. Αρκεί οι γονείς να μπορούν να εξηγούν στα παιδιά ποιοι από τους αθλητές αξίζει πραγματικά να είναι ινδάλματα. Θέλω να πω ότι δεν είναι ζήτημα των παιδιών το ποιους αθλητές θα επιλέξουν για ινδάλματα. Είναι πάντοτε ζήτημα των γονιών το πως θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους με σωστά πρότυπα.
Το περασμένο Σάββατο υπήρξαν δύο γεγονότα που θα μπορούσαν ως προς αυτό να μας είναι πάρα πολύ χρήσιμα. Στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχαμε τον τελικό του πρωταθλήματος μπάσκετ. Κέρδισε ο Ολυμπιακός έχασε ο Παναθηναϊκός, αλλά το παιχνίδι σημάδεψε ένας απίθανος καυγάς δύο Αμερικάνων: του παίκτη του Παναθηναϊκού Κέντρικ Ναν και του παίκτη του Ολυμπιακού Ταρίκ Τζόουνς. Δε θα υπήρχε τίποτα το άξιο αναφοράς αν οι δύο αυτοί τσακωνόντουσαν στη διάρκεια του παιχνιδιού και αποβάλλονταν – πράγμα το οποίο και συνέβη. Όμως συνέβη και κάτι άλλο. Οι δύο αποφάσισαν να δώσουν συνέχεια στον καυγά τους μετά το παιχνίδι παίζοντας μπουνιές στο διάδρομο των αποδυτηρίων. Οι δύο τύποι δεν είχαν πεντακόσιους σφυγμούς, όπως λέμε σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί μόλις είχε τελειώσει το παιχνίδι κτλ κτλ. Είχαν αποβληθεί σχετικά νωρίς, είχαν κάνει ο καθένας το ντουζάκι του και ήταν απολύτως ήρεμοι ή μάλλον έτσι θα έπρεπε να είναι. Όταν όμως ένας είδε τον άλλο κατέληξαν να παίζουν μπουνιές και επειδή στην εποχή μας τίποτα δε μένει κρυφό σε ελάχιστο χρόνο είχαν κυκλοφορήσει και τα σχετικά βίντεο τα οποία κάποιος καλοθελητής τράβηξε με το κινητό του. Ακολούθησαν εκατέρωθεν απειλές για μηνύσεις, ανακοινώσεις των ομάδων, δηλώσεις επί δηλώσεων. Αλλά το αποτέλεσμα όλο αυτό ήταν ένα και μόνο: να γίνουν τα βίντεο viral.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ίδιο βράδυ είχαμε μια φωτογραφία της πρωταθλήτριας στο πόλο των γυναικών αρχηγού του Ολυμπιακού Βασιλικής Πλευρίτου. Η κοπέλα κοιμάται με το κύπελλο του Champions League αγκαλιά: το έχει κατακτήσει με την ομάδα της κάποιες ώρες πριν. Η φωτογραφία δεν είναι πρωτότυπη. Θυμίζει πάρα πολύ μια ανάλογη φωτογραφία του Λιο Μέσι μετά τον τελικό του Μουντιάλ του Κατάρ. Και σε εκείνη απεικονιζόταν ο διάσημος ποδοσφαιριστής να κοιμάται με το Παγκόσμιο Κύπελλο αγκαλίτσα. Αν η φωτογραφία της Πλευριτου είναι σκηνοθετημένη είναι δίπλα όμορφη: δείχνει και μια στιγμή ευτυχίας, από αυτές που μόνο ο αθλητισμός προσφέρει, και μαρτυράει και την προσοχή μιας αθλήτριας σε κάτι που έχει κάνει ένας άλλος αληθινά σπουδαίος – η Πλευριτου τιμά και το δικό της σπορ και το δικό της κατόρθωμα και τον μεγάλο Λιονέλ σαν ίνδαλμα γιατί οι ακομπλεξάριστοι αθλητές έχουν και τέτοια.
Πάμε τώρα στο προκείμενο. Οι καυγάδες του Ναν με τον Τζοόυνς δημιούργησαν content. Στον καιρό της Τεχνητής Νοημοσύνης κυκλοφόρησαν fake φωτογραφίες, fake βίντεο, fake τραγούδια, fake διάλογοι κτλ. Οι δημιουργοί περιεχομένου δούλεψαν πολύ ξέροντας ότι έχουν κοινό: όλα αυτά τα περίμεναν οπαδοί, τύποι με αρρωστημένο χιούμορ, καταναλωτές οποιασδήποτε γελιοτητας βάλει ο νους του ανθρώπου. Είμαι βέβαιος πως πολλά παιδιά τα είδαν όλα αυτα με μπαμπάδες που υποστήριξαν τις ικανότητες του μποξέρ κτλ κτλ. Δεν ξέρω πόσοι μπήκαν στον κόπο να δείξουν στα παιδιά τους την φωτογραφία της Πλευρίτου. Δηλαδή πόσοι θέλουν τα παιδιά τους να έχουν ινδάλματα…
