Πάτρικ Στιούαρτ: Τι κάνει έναν πραγματικά καλό ηθοποιό;
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος γράφει για όσα έκανε σωστά ο Πάτρικ Στιούαρτ.
Δεν ήταν ο κορυφαίος ηθοποιός της γενιάς του ο Βρετανός ηθοποιός Πάτρικ Στιούαρτ, ο οποίος έφυγε στα 86 του χρόνια. Αλλά η καριέρα του ήταν ένα ωραίο παράδειγμα για το τι καλύτερο μπορεί να κάνει σήμερα ένας ηθοποιός. Ο Πάτρικ Στιούαρτ τα έκανε όλα. Και σωστά.
Οι ηθοποιοί είναι αρτίστες και για κάποιο λόγο το ξεχνάμε. Θεωρούμε στον κόσμο αυτό αρτίστες τους σκηνοθέτες πχ, που είναι τεχνίτες κατά βάση. Θεωρούμε αρτίστες τους σκηνογράφους, τους ενδυματολόγους, τους διευθυντές φωτογραφίες κτλ. Μπορεί να είναι κι αυτοί, αλλά αρτίστες πραγματικοί είναι οι ηθοποιοί. Οι ηθοποιοί θέλουν να παίζουν μεγάλους ρόλους, θέλουν να ξετρελαίνουν το κοινό στο θέατρο, θέλουν να τους θυμόμαστε γιατί τους έχουμε δει να κάνουν πολλά που μας φαίνονται μοναδικά. Αλλά θέλουν και να βγάζουν τα ωραία τους χρήματα, να πληρώνονται για την επιτυχία τους, να έχουν συμμετοχή στο σταρ σίστεμ γιατί το αξίζουν. Και όλοι αισθάνονται ότι το αξίζουν. Πως μπορεί να το καταφέρουν αυτό; Είναι δυσκολότερο από το να μας δίνουν μεγάλες ερμηνείες. Οι μεγάλες ερμηνείες μπορεί να ρθουν γιατί είχαν την τύχη να συνεργαστούν με ένα καλό σκηνοθέτη ή γιατί είχαν το σθένος να αναμετρηθούν με ένα μεγάλο ρόλο, ή γιατί ήταν απλά τυχεροί και κάποιος παραγωγός ή σεναριογράφος ή θιασάρχης τους εμπιστεύθηκε. Στο σταρ σύστεμ όμως χωράνε λίγοι κι ας νομίζουμε το αντίθετο. Υπάρχουν παγκοσμίους εκατοντάδες που έχουν παίξει υπέροχους ρόλους, δραματικούς ή κωμικούς, έχουμε όμως μόνο ένα Ντε Νίρο. Για να χωρέσεις στο σταρ σύστεμ δεν αρκεί ένας ρόλος: χρειάζεται Ο ΡΟΛΟΣ. Αυτός στον οποίο θα είσαι τόσο καλός ώστε όλοι θα σε ταυτίσουν μαζί του. Μπορεί όμως ένας αρτίστας να έχει τόσο περιορισμένη αποστολή για λόγους εμπορικούς, δηλαδή για να βγάλει τα ωραία του χρήματα; Και κυρίως μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς να πουλήσει την ψυχή του; Ο Πάτρικ Στούαρτ είπε ναι. Γίνεται.
Ο Πάτρικ Στιούαρτ είναι ένα ωραίο παράδειγμα ότι όλα γίνονται. Διέπρεψε σε ερμηνείες σαιξπηρικών έργων, αλλά έγινε δημοφιλής χάρη στη συμμετοχή του ως κυβερνήτης Ζαν-Λικ Πικάρ στην τηλεοπτική σειρά «Star Trek: The Next Generation». Θυμάμαι ότι καθόμουν χρόνια πριν κι έβλεπα κάθε επεισόδιο εντυπωσιασμένος από τον λακωνικό λόγο και τα βλέμματα του κυβερνήτη Πικάρ, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι τον χάρηκε και ο Στιούρτα όπως εξηγεί στην αυτοβιογραφία του «Make it so» που κυκλοφόρησε το 2023. Εκεί ο Στιούαρτ περιγράφει τη διαδρομή του από χρόνια αντικειμενικά δύσκολα προς τη σκηνή των λονδρέζικων θεάτρων, μιλάει για την αγάπη του για τον Σαίξπηρ αλλά και το πως η καριέρα του εκτοξεύτηκε στην αρχή της δεκαετίας του 1990 όταν ανέλαβε το κουμάντο Εντερπράιζ στο «Star Trek». Λίγα χρόνια αργότερα ο Πάτρικ Στιούαρτ που ήταν προσωπικός φίλος αλλά και συνεργάτης του επίσης σαιξπηρικού ηθοποιού Ιαν ΜακΚέλεν, με τον οποίο πρωτοεμφανίστηκε το 2013 σε ένα θρυλικό ανέβασμα του έργου του Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» έκανε ένα ακόμα βήμα πιο μακριά παρέα με τον φίλο του: ανέλαβαν και οι δυο ρόλους στις υπερηρωικές ταινίες «X-Men» όπου υποδύονταν τους καθηγητή Χ και Μαγκνέτο, αντίστοιχα. Και το καταδιασκέδασαν συνεχίζοντας να παίζουν μεγάλους ρόλους στο θέατρο.
Ο Στιούαρτ νοσούσε από Αλτσχάιμερ και πέθανε στην κατοικία του στο Λος Αντζελες. Με ήσυχη την συνείδησή του. Υπήρξε σπουδαίος ηθοποιός και αρτίστας και την ίδια στιγμή Πικάρ και καθηγητής Χ. Οποιος θέλει μπορεί να τον θυμάται όπως θέλει. Αυτό είναι ο ηθοποιός.
