Γιατί κάποιος γίνεται διαιτητής;
Κάποιοι για την αγάπη για το σπορ, άλλοι για να βρεθούν στο Costa Navarino.
Παρακολουθώ κι εγώ όπως όλοι την εξέλιξη των αποκαλύψεων που έχουν να κάνουν με το σκάνδαλο που συγκλονίζει τον κόσμο του ελληνικού μπάσκετ. Από όσα διαβάζω ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση κάτι που διάβασα στη κατάθεση ενός από τους μάρτυρες κατηγορίες. «Το καλοκαίρι του 2018, στο Costa Navarino, όπου ήμουν, ανέβασα φωτογραφία στο Facebook. Μου στέλνει η διαιτητής (σ.σ. αναφέρεται στην συλληφθείσα διαιτητή Βάσω Τσαρούχα) μήνυμα και μου λέει: «Με όλο το θάρρος, μπορείς να κανονίσεις και για εμένα να πάω στο Costa Navarino;». Είπα «θα στο κανονίσω» και πήρα τηλέφωνο τον κ. επιχειρηματία φίλο του Λιόλιου, του εξιστόρησα τι έγινε και μου είπε «κανόνισέ το – τα χρήματα θα τα βάλουμε μισά-μισά». Το 2018 η πρωταγωνίστρια της ιστορίας δεν ήταν διαιτητής αγώνων στην Ευρωλίγκα. Είχε δεν είχε τρία χρόνια παρουσίας στην Α1. Θυμάμαι ότι είχε γίνει θόρυβος για αυτή πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2016. Ο ορισμός της στην αναμέτρηση Παναθηναϊκός-Κόροιβος είχε γίνει θέμα στον κόσμο του μπάσκετ, καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα διαιτητής που σφύριξε στην κατηγορία μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, από την εποχή δηλαδή της Καρολίνας Σκούρτη. Θέλω να πω ότι η εν λόγω κατηγορούμενη τότε δεν είχε ακόμα γνωρίζει τα μεγαλεία της Ευρωλίγκας, δεν άλλαζε κάθε εβδομάδα πόλη και δεν είχε τις αμοιβές που γνώρισε αργότερα όταν έγινε η δεύτερη γυναίκα διαιτητής στην μεγάλη ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά την Γερμανίδα Πάντερ. Κι όμως ήθελε Costa Navarino. Με όλο το θάρρος, που λέει ότι του είπε κι ο κάποτε φίλος της.
Διαβάστε επίσης
Στην λεπτομέρεια αυτής της συνομιλίας μπορεί να καταλάβει κανείς πως φτάσαμε ως εδώ. Εγώ δεν μπορώ να ξέρω αν η Τσαρούχα είναι ένοχος ή θύμα σκευωρίας όπως ο δικηγόρος της υποστηρίζει: για αυτά θα αποφασίσει η δικαιοσύνη – όχι η αθλητική, αλλά η ποινική. Ωστόσο ομολογώ ότι το να ζητάς να κάνεις διακοπές στο Costa Navarino με κάνει να καταλαβαίνω γιατί η κοπέλα ασχολήθηκε με την διαιτησία. Πιο πολύ και από την αγάπη για το άθλημα μοιάζει να δείχνει μια ειλικρινέστατη αγάπη για την πολυτέλεια. Η διαιτησία μου μοιάζει να είναι για αυτή ένα διαβατήριο για ένα κόσμο στον οποίο πολύ αμφιβάλω αν θα είχε πρόσβαση ως ζαχαροπλάστης – όπως είναι το επάγγελμά που δηλώνει. Δεν νομίζω ότι έχει καν την πιθανότητα να την έπαιρναν να δουλέψει εκεί γιατί κάνει καλή κρεμ μπρουλέ ή γιατί όποιος έχει φάει πανακότα από τα χεράκια της την θυμάται για πάντα.
Γιατί κάποιος γίνεται διαιτητής; Το αναρωτιόμουν πάντα. Έχω γνωρίσει πολλούς. Ελάχιστοι διακρίνονται για την ειλικρινή αγάπη για το σπορ και διάλεξαν αυτό τον τρόπο για να το υπηρετήσουν. Κάμποσοι το κάνουν γιατί όταν είναι μικροί θεωρούν το λειτούργημα προσοδοφόρο: συμπληρώνουν το εισόδημά τους πχ. Κάποιοι πιο ψαγμένοι έχουν καταλάβει από νωρίς ότι η διαιτησία μπορεί να τους εξασφαλίσει σοβαρότατα εισοδήματα καθώς στα μεγάλα ομαδικά σπορ οι διαιτητές δεν είναι πλέον ερασιτέχνες αλλά ακριβοπληρωμένοι απαραίτητοι παράγοντες κάθε παιγνιδιού. Και μια ήθελε να γίνει διαιτητής για να βρεθεί στο Costa Navarino. Αν το καλοσκεφτείτε η διαδρομή προς το διάσημα πολυτελές ξενοδοχείο και αυτή προς την Ευέλπιδων είναι περίπου ίδια. Ένα τίποτα δηλαδή…
