Για τα λεφτά δεν μ’ αγαπάς (τον Τραμπ τουλάχιστον)
Οι Αμερικάνοι ψήφισαν με κριτήριο την τσέπη τους και όχι τις ωραίες ιστορίες.
Περισσότερο και από τις περίφημες ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές έχει πλάκα η φανερή αγωνία των αναλυτών που προέρχονται κυρίως από χώρες της Δυτικής Ευρώπης για το κατά πόσο το αποτέλεσμα θα επηρεάσει την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ στην συνέχεια. Υπήρχε μάλιστα και μια ενδιαφέρουσα διχογνωμία. Πολλοί αναλυτές έμοιαζαν να πιστεύουν ότι αν οι Ρεπουμπλικάνοι χάσουν και τη Βουλή και την Γερουσία η αλαζονεία και έπαρση του Τραμπ θα περιοριστούν, αφού δεν θα μπορεί να περνάει ό,τι θέλει. Άλλοι πάλι δεν έκρυβαν τον φόβο τους ότι σε περίπτωση τέτοιου αποτελέσματος μπορεί να γίνει και χειρότερος βλέποντας ότι πλησιάζει το τέλος της θητείας του. Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο.
Μπορεί να έχουν δίκιο οι πρώτοι, μπορεί και οι δεύτεροι, αλλά πολύ φοβάμαι όμως ότι γίνεται συνολικά ένα λάθος. Όλα αυτά που κάνει ο Τραμπ (και ενοχλούν πάρα πολύ τους Ευρωπαίους) πολύ φοβάμαι πως έχουν να κάνουν με την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται τι θέλει ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος του και να τον ικανοποιεί. Και όχι μόνο με την ρητορική του, αλλά και με τις πράξεις του. Σε ό,τι έχει να κάνει με επιλογές που αφορούν εμάς τους Ευρωπαίους οι κατά τα άλλα ενδιαφέρουσες ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές δύσκολα θα αλλάξουν τα πράγματα. Διότι η απόφαση του Τραμπ να στριμώξει την Ευρώπη με δασμούς και να αναγκάσει τις χώρες του ΝΑΤΟ να πληρώσουν για την άμυνα τους δεν είναι μια προσωπική ιδεοληψία του. Αλλά πολύ φοβάμαι πως είναι μια αμερικάνικη απόφαση συνολικά. Ο Τραμπ είναι ένας μεγάλος λαϊκιστής: το ποιες είναι οι κυρίαρχες αμερικάνικες αντιλήψεις το αντιλαμβάνεται.
Γιατί έχασε; Μπορώ μόνο να κάνω υποθέσεις γιατί δεν ζω στο Οχάιο ή στο Τέξας. Ο Τραμπ έπεσε λίγο σε μια παγίδα που ο ίδιος έστησε στον εαυτό του με βάση το πως χρόνια τώρα πολιτικά πορεύεται. Κάθε λαϊκιστής έχει την ικανότητα να λέει στον ψηφοφόρο του αυτά που αυτός θέλει να ακούσει. Αλλά το να μιλάς είναι εύκολο, το να κάνεις πράγματα είναι δύσκολο. Πολλές από τις συνέπειες της πολιτικής του Τραμπ (που βασίζεται στο γνωστό MAGA) τρομάζουν σήμερα τον μέσο Αμερικανό ψηφοφόρο που βλέπει κι αυτός την τιμή του πετρελαίου και της βενζίνης να ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, φοβάται την οικονομική κρίση και αντιλαμβάνεται ότι η αύξηση του πληθωρισμού θα φέρει ύφεση. Ετσι «μαύρισε» τον Τραμπ σε αυτές τις ενδιάμεσες εκλογές. Αλλά όχι απαραίτητα γιατί δεν του αρέσουν πολλά από αυτά που κάνει και που δημιουργούν προβλήματα στην Ευρώπη μας. Πολύ φοβάμαι πως ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος δεν έχει κανένα πρόβλημα με το να βλέπει τον πρόεδρο των ΗΠΑ να επιτίθεται στον Ζελένσκι και κατά συνέπεια στην Ουκρανία, ότι καθόλου δεν τον χαλάνε οι καλές σχέσεις του Τραμπ με τον Πούτιν και ότι δεν τον ενοχλεί να γίνει πάλι η Μέση Ανατολή παρανάλωμα, αρκεί να βρεθεί ένας τρόπος να πληρώνει λιγότερα αυτός για τα καύσιμα. Εντός των αποτελεσμάτων υπάρχουν φυσικά και τα προβλήματα των ψηφοφόρων σε κάθε πολιτεία. Αν χάθηκε για τους Ρεπουμπλικάνους το Τέξας πχ αυτό σημαίνει ότι δεν αρέσει στους πετρελαιάδες το μεγάλο ενδιαφέρον για το LNG.
Διαβάστε επίσης
Αν και οι αναλυτές διαφωνούν σε πολλά, συμφωνούν σε ένα: ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος και αυτή την φορά μοιάζει να ψήφισε για λόγους που έχουν να κάνουν κυρίως με την τσέπη του. Χιλιάδες ψηφοφόροι που είχαν μετακινηθεί προς τον Τραμπ γιατί τους έλεγε πως έχει ένα καταπληκτικό κόλπο για να γίνουν όλοι πλούσιοι, τώρα του γύρισαν την πλάτη για να του κάνουν σαφές ότι δεν είναι και τόσο κορόιδα. Ψήφισαν τους Δημοκρατικούς υποψήφιους όχι απαραίτητα γιατί γοητεύτηκαν ξανά από τις αντιλήψεις τους – δυστυχώς αυτοί δεν εκπροσωπούν αντιλήψεις που είναι κυρίαρχες αυτό τον καιρό στις ΗΠΑ. Τους ψήφισαν απλά ως αντιπάλους του Τραμπ για να του στείλουν ένα μήνυμα. Το ίδιο περίπου που του στέλνουν με τον τρόπο τους και οι φανεροί πλέον δελφίνοι του. Ο Ρούμπιο χειροκροτεί την αλλαγή της σχέσης με το Ισραήλ σε ό,τι αφορά την οικονομική βοήθεια στον Νετανιάχου – έτσι κι αλλιώς η σχετική σύμβαση υποστήριξης λήγει σε ένα χρόνο. Ο Βονς λέει πως είναι λάθος ο πόλεμος με το Ιράκ. Κι αυτοί τα λένε για να τα ακούν οι ψηφοφόροι: τους λένε ότι θα πρέπει οι ΗΠΑ να σταματήσουν να πληρώνουν για το ΝΑΤΟ, δηλαδή για την Ευρώπη.
Τα χρήματα είναι ο πονοκέφαλος και των Αμερικάνων. Όλα τα άλλα είναι ωραίες ιστορίες γερουσιαστών που κέρδισαν. Μάλλον όμως δεν θα γίνουν ούτε καν ταινίες: και στο Χόλιγουντ χρήματα δεν περισσεύουν…
