Γιάννης Ρίτσος:Αν όλα τα παιδιά της γης…
Αν έστω και ένα παιδί σε κάποια άκρη του κόσμου πεθαίνει από την πείνα ή τον πόλεμο, ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει οικτρά.-Νίκος Καζαντζάκης.-Από την Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Σαν σήμερα, στις 20 Νοεμβρίου του 1989, ψηφίστηκε η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως…Από την Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
193 χώρες έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση και μόνο δύο χώρες στον κόσμο – η Σομαλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες – δεν έχουν δώσει στη Σύμβαση νομική ισχύ, αν και οι δύο την έχουν υπογράψει.Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101.
Πρόκειται για μια διεθνή συνθήκη ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λέει πως όλα τα παιδιά γεννιούνται με βασικές ελευθερίες και δικαιώματα.
Τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.
Διεθνή κείμενα προστασίας παιδιών μπορεί να υπάρχουν, ωστόσο για πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα…
Εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια.Στερούνται ακόμα και τη στοιχειώδη σχολική εκπαίδευση… Πεθαίνουν από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες…
Καθημερινά μας στοιχειώνουν εικόνες απροστάτευτων παιδιών που μπορεί να κατάφεραν να γλιτώσουν από τις πολεμικές συγκρούσεις, δε σταματούν όμως να δίνουν τη μάχη τους. Ανήλικα προσφυγόπουλα που παλεύουν με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα των προσφύγων, με το κρύο, την πείνα, τις αρρώστιες. Πολλά από αυτά, δε, είναι ασυνόδευτα- καθώς έχασαν τους γονείς και τους συγγενείς τους- και εκτός από τους δικούς τους, γυρεύουν ένα ανθρώπινο αύριο. Αθώες ψυχούλες που είναι μόνο άτυχα θύματα πολέμων, δίχως να έχουν ακόμα προλάβει να ζήσουν , να γευτούν, να σφάλλουν, ή να μάθουν. ‘Αψυχα κορμάκια, χωρίς όνομα και ταυτότητα, που θυσιάζονται στο βωμό των ολίγων επιφανειακών που στερούνται συνείδησης κι ανθρωπιάς.
Ξεχνάμε πως αυτά τα μικρά πλασματάκια είναι το μέλλον μας. Είναι η ελπίδα να υπάρξει ίσως κάποια ριζική αλλαγή στη χαοτική, σαθρή, χωρίς φραγμό κι έλεος κοινωνία που ζούμε. Τα παιδιά είναι η πηγή και η χαρά της ζωής. Σε αυτά πρέπει να διδάξουμε αξίες όπως αυτές της ηθικής, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της μεγαλοψυχίας, προκειμένου να διαμορφωθούν υγιείς πνευματικά άνθρωποι.
Στο μυαλό μου έρχεται το ποίημα του σπουδαίου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, “Αν όλα τα παιδιά της γης”.
Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν μπορούσαν τα παιδιά μας να πάρουν τη σκυτάλη. “Αν όλα τα παιδιά της γης” έπιαναν “γερά τα χέρια τους”, ίσως τότε είχαμε ένα καλύτερο κι ελπιδοφόρο αύριο…
“Αν όλα τα παιδιά της γης
Πιάναν γερά τα χέρια
Κορίτσια αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό
Ο κύκλος θα γινότανε
Πολύ πολύ μεγάλος
Κι ολόκληρη η Γη μας
Θ’αγκάλιαζε θαρρώ.
Αν όλα τα παιδιά της γης
Φωνάζαν τους μεγάλους
Κι αφήναν τα γραφεία τους
Και μπαίναν στο χορό
Ο κύκλος θα γινότανε
Ακόμα πιο μεγάλος
Και δυο φορές η Γη μας
Θ’αγκάλιαζε θαρρώ.
Θα’ρχόνταν τότε τα πουλιά
Θα’ρχόνταν τα λουλούδια
Θα’ρχότανε κι η άνοιξη
Να μπει μες στο χορό
Κι ο κύκλος θα γινότανε
Ακόμα πιο μεγάλος
Και τρεις φορές τη Γη μας
Θ’αγκάλιαζε θαρρώ!”
