Γιατί ο Τσίπρας φοβάται να θέσει το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή»

Όπως δείχνουν τα πράγματα (γιατί μπορεί να υπάρχουν και τα απρόοπτα) πάμε σε δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή για να ψηφίζουμε «Ναι» ή «Όχι» στην πρόταση που έκαναν οι δανειστές.

Θα περίμενε κανείς ότι η ομιλία του πρωθυπουργού στη Βουλή το βράδυ του Σαββάτου, θα έδινε απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα του εκλογικού σώματος. Αντί αυτού είδαμε μια επανάληψη της ομιλίας του τη βραδιά των εκλογών. Τότε που θα έσκιζε το Μνημόνιο. Σαν να ήταν κάποιος άλλος Έλληνας πρωθυπουργός που κατέθεσε πρόταση, μέτρων 8 δισεκατομμυρίων, δύο μόλις μέρες πριν από την πρόταση των δανειστών που θέτει σε δημοψήφισμα.

Ο κόσμος όμως θα πάει να ψηφίσει την Κυριακή σε ένα δημοψήφισμα που ενδεχομένως να είναι καθοριστικό για τη χώρα, για τη δική του τύχη. Οι προσδοκίες που πρόσφερε ο πρωθυπουργός με την ομιλία του δημιούργησαν  ένα κλίμα ενθουσιασμού στους ψηφοφόρους του και αναπτέρωσε το ηθικό τους (κάτι που φαίνεται και από την ..έντονη παρουσία τους στα social media) . Μα για αυτόν τον λόγο, όμως, δεν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο ( ή ΑΝΕΛ ή Χρυσή Αυγή όπως είναι ακριβώς το μπλοκ); Γιατί χρειάζεται να ξαναψηφίσουν το «Όχι» στο Μνημόνιο; Μήπως δεν τους λένε κάτι;

Τα ερωτήματα λοιπόν που παραμένουν ανοιχτά και μάλλον δεν θα απαντηθούν μέχρι την Κυριακή από επίσημα χείλη είναι τα εξής

1. Τι θα κάνει η κυβέρνηση στην περίπτωση του «Όχι»; Θα συνεχίσει διαπραγματεύσεις; Και αν η πόρτα των Ευρωπαίων έχει κλείσει μέχρι τότε; θα θεωρήσει το «Όχι» ως λευκή επιταγή για έξοδο από το ευρώ;

2. Αν συνεχίσει διαπραγματεύσεις και υπάρξει μια δεύτερη πρόταση των δανειστών θα τη θέσει και αυτή σε δημοψήφισμα; Αν την απορρίψει χωρίς δημοψήφισμα θα θεωρήσει το «Όχι» ως λευκή επιταγή για έξοδο από το ευρώ;

3. Αν συνεχίσει διαπραγματεύσεις και φτάσουν σε αδιέξοδο χωρίς πρόταση, η κυβέρνηση θα θεωρήσει το «Όχι» ως λευκή επιταγή για έξοδο από το ευρώ;

4. Τι θα κάνει  η κυβέρνηση στην περίπτωση του «Ναι»; Θα δεχτεί την πρόταση των δανειστών; Θα θεωρήσει ως ήττα το αποτέλεσμα και θα πάει σε εκλογές;

Είναι προφανές ότι το «Όχι» έχει συντριπτικές πιθανότητες να φέρει τη χώρα σε ρήξη αν σκεφτεί κανείς ότι και οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται στα όρια τους,  με ότι και αν σημαίνει αυτό. Και ας μην ξεχνάμε ότι είναι οι δανειστές. Είναι δύσκολο να πείσει κανείς κάποιον με τον οποίο βρίσκεται σε διαπραγμάτευση για το ποια είναι η διαφορά ενός «Όχι» μιας εκλεγμένης κυβέρνησης από ένα «Όχι» ενός δημοψηφίσματος. Πώς μπορείς να τους πείσεις για τη βαρύτητα ενός δημοψηφίσματος αν δεν μπορείς να τους πείσεις ως ηγέτης; Αλίμονο αν οι σύγχρονοι ηγέτες για να διαπραγματευτούν για το λαό τους, θα έπρεπε να κάνουν δημοψηφίσματα για κάθε τους κίνηση; Αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι δειλία, είναι ανεπάρκεια.

Σε κάθε περίπτωση τα ερωτήματα που προκύπτουν από το «Όχι», (όπως και του «Ναι») δεν απαντήθηκαν από κανέναν κυβερνητικό παράγοντα . Και όπως διαβάσατε όλα καταλήγουν στην έξοδο από το ευρώ. Άρα λοιπόν η κυβέρνηση δεν λέει όλη την αλήθεια με το ερώτημα του δημοψηφίσματος, γιατί φοβάται να πάρει μόνη της μια μεγάλη απόφαση. Την απόφαση να φύγει από το ευρώ.

Για αυτό και θέτει ένα έωλο ερώτημα το οποίο μπορεί να ερμηνευτεί ως λευκή επιταγή για έξοδο από το ευρώ . Γιατί θέλει να έχει συνένοχο τον αγανακτισμένο πολίτη, τον φοβισμένο συνταξιούχο και τον πιεσμένο οφειλέτη. Να επενδύσει στον φόβο και την αγανάκτηση για να βγάλει τη χώρα απ το ευρώ. Για αυτό και δεν θέτει το ερώτημα «ευρώ η δραχμή». Γιατί, τότε, ο φόβος θα έγερνε προς την πλευρά της δραχμής.