Η κυβέρνηση ενθαρρύνει την ελεύθερη αιμορραγία (απ’ ό,τι φαίνεται)
Ίσως η λύση είναι να αρχίσουμε να ματώνουμε δημοσίως, μπας και πάρουν χαμπάρι τη σημαντικότητα της δωρεάν ή έστω φθηνότερης διάθεσης προϊόντων περιόδου.
Δεν είναι νέα πρακτική η ελεύθερη αιμορραγία. Ήδη από τα 70s χρησιμοποιήθηκε ως μια μορφή ακτιβισμού προκειμένου να ευαισθητοποιήσει σχετικά με το σύνδρομο του τοξικού σοκ, που μπορεί να προκληθεί από τη χρήση ταμπόν και στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ξαναήρθε στην επιφάνεια πρώτα με μια σειρά φωτογραφιών του Vice και έπειτα χάρη στη μαραθωνοδρόμο Κιράν Γκάντι, η οποία έτρεξε με ματωμένο το κολλάν της προκειμένου να φέρει στην επιφάνεια μία πλευρά της φτώχιας που δεν συζητάμε συχνά: αυτή του να μην μπορείς να έχεις πρόσβαση σε προϊόντα γυναικείας υγιεινής, όπως σερβιέτες.
Πριν από δύο χρόνια το TikTok το έφερε πάλι στην επιφάνεια, μαζί με την συζήτηση για τις σερβιέτες που μέχρι τότε δεν είχαν τεσταριστεί ποτέ με πραγματικό αίμα (!) και τη δημοφιλία εναλλακτικών και πιο οικολογικά βιώσιμων προϊόντων υγιεινής όπως το κύπελο ή τα εσώρουχα περιόδου.
Υποθέτω πως η κυβέρνηση είδε αργοπορημένα κάποιο σχετικό βίντεο του κινήματος στον αλγόριθμό της και γι’ αυτό επέλεξε να μην συμπεριλάβει τα προϊόντα περιόδου σε αυτά στα οποία τέθηκε πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους για να περιοριστεί η αισχοκέρδεια. Η άλλη εναλλακτική που μπορώ να σκεφτώ είναι πως έχουν αγκαλιάσει την πλήρη απελευθέρωση του σώματος και δεν θεωρούν ντροπιαστικό ή άβολο το να λερωθείς απ’ την περίοδό σου· σε αντίθεση με τις πάνες ακράτειας, για παράδειγμα, που πολύ σωστά κρίθηκε απαραίτητο να παραμείνουν οικονομικά προσβάσιμες.
Τις ξυριστικές μηχανές που βλέπω στη λίστα δεν ξέρω πώς να τις αξιολογήσω. Μπορεί να παίζει ρόλο το ότι πέρασε ο No Shave November ή να εκτίμησαν πως ένα περιοποιημένο μουστάκι είναι πολύ στη μόδα. Ίσως πάλι να φταίει το ότι έρχεται καλοκαίρι, οπότε τι καλύτερο από ένα φρεσκοαποτριχωμένο πόδι – όσοι και όσες επιλέγουν το λέιζερ και πάλι θα πρέπει να τα σκάσουν, αλλά τουλάχιστον έχουν εναλλακτικές για τους δύσκολους καιρούς.
Αδυνατώ να καταλάβω γιατί το θέμα της περιόδου, ένα ζήτημα που απασχολεί τον μισό πληθυσμό παγκοσμίως κάθε μήνα, παραμένει ταμπού και ταυτόχρονα δεν διευκολύνεται η πρόσβαση στα απαιτούμενα προϊόντα του. Και μην μου απαντήσετε περί pink tax· το ερώτημα είναι ρητορικό. Ακόμα και το πρόγραμμα «Ρισπέκτ στο σώμα σου» του υπουργείου Υγείας σε συνεργασία με τη Unicef που μοίρασε βασικά προϊόντα περιόδου σε μαθήτριες, περιορίστηκε σε εκείνες από ‘Ε Δημοτικού έως ‘Γ Γυμνασίου και μόνο για τέσσερις μήνες! Μήπως οι ειδικοί υγείας που το αποφάσισαν πρέπει να παρακολουθήσουν μαζί με τα παιδιά τις ενημερωτικές δράσεις ώστε να μάθουν πως έμμηνο ρύση έχεις κατά μέσο όρο κάθε 28 μέρες;
Ίσως τελικά όντως το πρόβλημα να είναι εκπαιδευτικό. Θα ήθελα μία μέρα στη Βουλή να προβληθεί ένα βίντεο αντίστοιχο με αυτά για τα κονδυλώματα που μας έβαζαν να δούμε στο ένα και μοναδικό σεμινάριο σεξουαλικής αγωγής που κάναμε στο γυμνάσιο. Επώδυνο, ανατριχιαστικό, αηδιαστικό: ίσως χρειάζονται απλά ένα γερό σοκ για να αντιληφθούν τη φυσιολογικότητα της εμμήνου ρύσης και να αρχίσουν να φροντίζουν έμπρακτα και το άλλο μισό των ψηφοφόρων τους.
