Ο γενναίος Γιώργος Μαρίνος και η gay επανάστασή του!
Ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο, όντας ειλικρινής σε μία εποχή επικίνδυνη για τα queer άτομα.
Ήταν Οκτώβριος του 1999, όταν η δημοσιογράφος Μυρτώ Λοβέρδου έκανε μια συνέντευξη τον Γιώργο Μαρίνο με αφορμή την παράσταση «Ξανθιά Φράουλα», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Το Βήμα. Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Μαρίνος αναφέρεται στην ομοφυλοφιλία ως «ιδιαιτερότητα» και η -εξαιρετική- δημοσιογράφος δεν το «αφήνει να πέσει κάτω».
«Δεν θα περίμενε κανείς από εσάς να αναφέρεστε στην ομοφυλοφιλία ως ιδιαιτερότητα» σημειώνει εκείνη, με τον πρωτοπόρο showman να της απαντά:
«Για κάποιους όμως θεωρείται και γι’ αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το λαϊκό αίσθημα. Δεν είμαστε στην άγρια εποχή του ’60. Τώρα τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν, αμβλύνθηκαν και δεν παρουσιάζονται οι ομοφυλόφιλοι ως μια καρικατούρα. Είναι κανονικοί, ανθρώπινοι».
Ο Γιώργος Μαρίνος ως επαναστάτης
Στις δεκαετίες από το 1950 έως το 1980, οι γκέι στην Ελλάδα αντιμετώπιζαν την αποστροφή των συμπολιτών τους. Μόνο καλλιτέχνες που το διαμέτρημά τους ξέφευγε από το στενό της χώρας, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Γιάννης Τσαρούχης, τύγχαναν του σεβασμού του κόσμου. Για όλους τους άλλους γκέι, τα πράγματα ήταν επικίνδυνα.
Ο Γιώργος Μαρίνος προτίμησε να αναμετρηθεί με κάτι πιο μεγάλο από εκείνον. Προτίμησε να πει την αλήθεια και να αναλάβει το κόστος αυτής του της επιλογής, σαν ένας συνειδητοποιημένος επαναστάτης.
Δεκαετίες αργότερα, στην ίδια συνέντευξη στο Βήμα, η Μυρτώ Λοβέρδου τον ρωτάει αν πιστεύει πως άνοιξε δρόμους στην ομοφυλοφιλία. Και εκείνος απαντά με τη σοφία που διακρίνει έναν μαχητή που κέρδισε τη μεγάλη μάχη.
«Το ελπίζω. Στόχος μου ήταν να πω την αλήθεια και να είμαι εντάξει απέναντι στο κοινό που ερχόταν να με δει. Το είπα στην αρχή της καριέρας μου. Κάποιοι βρέθηκαν να πουν ότι το έκανα επίτηδες… Δεν είναι αλήθεια. Τέτοια πράγματα είναι δίκοπο μαχαίρι».
Φυσικά και υπήρχε κόσμος που δεν θα πήγαινε ποτέ σε κάποιο χώρο που εμφανιζόταν εξαιτίας και μόνο της ειλικρίνειας του Μαρίνου να παραδεχθεί ανοικτά πως είναι γκέι. Και εκείνος το γνώριζε αυτό. «Πολύ πιο σημαντικοί άνθρωποι παραδέχθηκαν δημόσια την ομοφυλοφιλία τους και ξεσήκωσαν θύελλα», λέει ο Μαρίνος περιγράφοντας το άγριο κλίμα των περασμένων δεκαετιών.
Αυτό που τον κάνει επαναστάτη, ωστόσο, είναι το γεγονός πως ο Γιώργος Μαρίνος ήταν εκτεθειμένος σε κινδύνους, σε κάθε του εμφάνιση, σε κάθε πίστα. Σε αντίθεση με τον Τσαρούχη και τον Χατζιδάκι, εκείνος ήταν «αντιμέτωπος» με το κοινό κάθε βράδυ. Ήταν αντιμέτωπος με πελάτες άγνωστους, πολύ συχνά μεθυσμένους, στην «άγρια νύχτα» των 1970s και των 1980s.
«Μπορούσαν να με αγγίξουν, να με ξεφωνίσουν. Εμφανιζόμουν δημόσια κάθε βράδυ και αυτό ήταν πρόβλημα» διηγείται στη συνέντευξη.
Σπάζοντας την εικόνα της καρικατούρας
Σε μια εποχή που ο χαρακτηρισμός «γυναικωτός» σού εξασφάλιζε μόνο μπελάδες, που στην ποπ κουλτούρα όλοι όσοι δεν …φαίνονταν αρρενωποί ήταν υποψήφιοι (το λιγότερο) για καζούρα και που στον κινηματογράφο αναδεικνύεται ένας νέος ρόλος, αυτός του γκέι – καρικατούρα, ο Γιώργος Μαρίνος επιλέγει το δικό του δημόσιο προφίλ.
«Ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πάρα πολύ αξιοπρεπής» σημειώνει εκείνος, για να εξηγήσει: «αντιπροσώπευα ή έτσι ήθελα να νομίζω, ένα μέρος της κοινωνίας που θα ήθελε να το αντιμετωπίζει ο κόσμος πιο σοβαρά, με μεγαλύτερη λεπτότητα. Άλλωστε δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο σκάνδαλο γύρω από τη ζωή μου. Ήθελα να δείξω ότι δεν είναι άνθρωποι για να τους κοροϊδεύουμε ή να γελάμε μαζί τους. Αλλά ότι είναι και αξιοπρεπείς, μπορεί να έχουν και ταλέντο, να ζουν χωρίς παρατράγουδα. Διότι όλα στη ζωή πληρώνονται».
Και το πλήρωσε; «Ποτέ δεν σκέφτηκα τις επιπτώσεις» λέει ο Γιώργος Μαρίνος θαρραλέα, όπως ταιριάζει σε έναν συγκροτημένο άνθρωπο, ο οποίος δεν πρόκειται να βάλει στη ζυγαριά την αξιοπρέπεια του με οτιδήποτε άλλο. Όπως ταιριάζει σε έναν επαναστάτη!
