Η ψυχιατρικοποίηση ως κυρίαρχο όπλο υπέρ της πολιτικής ΑνΟρθο-λογικότητας

Είναι μια εύκολη κατηγορία που δεν μπορεί εύκολα να αποδειχθεί  αλλά ούτε και να διαψευστεί. Win-Win με λίγα λόγια. Εκτός αυτού, στη χώρα μας-που προοδευτική δεν την λες-υπάρχει έντονο το στίγμα του ψυχοπαθούς όπως και εκείνο του εκ γενετής εγκληματία. 

Θυμάμαι έντονα, τις ψυχιατρικές «γνωματεύσεις» για τον δολοφόνο-πατέρα της μικρής Άννυ, στα τηλεπαράθυρα επειδή «πούλαγαν», και επειδή είναι πανεύκολο σε μια χώρα γεμάτη ψωνάρες όλων των ειδικοτήτων να βρεις έναν ειδικό ψυχικής υγείας που θέλει δημοσιότητα και ας πουλήσει την ψυχή του στον Διάολο. Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία που δεν μπορεί να χωνέψει πως ένας φυσιολογικός άνθρωπος είναι ικανός για τα χειρότερα εγκλήματα που μπορούμε ποτέ  να φανταστούμε. Πρέπει να τον βγάλουμε «ελαττωματικό», πως δεν φταίει κανένας περιβαλλοντικός παράγοντας που κατέληξε έτσι, για να νίψουμε τας χείρας μας σαν σύγχρονοι Πόντιοι Πιλάτοι. Άλλο ένα πρόβλημα στον συλλογισμό αυτό είναι πως συνεχίζεις το στίγμα στους πάσχοντες από κάποια ψυχική νόσο, οι οποίοι κατά συντριπτική πλειοψηφία είναι σαν όλους εμάς. Ωραίος και φαντεζί ο τίτλος «ψυχοπαθής δολοφόνος» αλλά περισσότερο έγκειται στην φανταστική σφαίρα των ταινιών τρόμου παρά στην πραγματική ζωή. Υπάρχουν ακόμη, παγκόσμιοι αστέρες  από τους χώρους του θεάματος, του αθλητισμού ή της παγκόσμιας διανόησης που αποτελούν είδωλα, και έχουν ή είχαν προβλήματα με την ψυχική τους υγεία. Έκαναν τίποτα κακό; Όχι. Σκότωσαν κάποιον; Επίσης, όχι. Κάποιοι ενδεικτικοί διάσημοι που νόσησαν ψυχικά είναι η Catherine Zeta Jones (διπολική διαταραχή), η Brooke Shields (επιλόχειος κατάθλιψη), ο αείμνηστος John Nash (παρανοική σχιζοφρένεια), ο Michael Phelps (ελλειμματική προσοχή / υπερκινητικότητα) μέχρι και η Marilyn Monroe ενδέχεται να είχε οριακή (μεταιχμιακή) διαταραχή προσωπικότητας.

Τώρα, που τελειώσαμε με την ιστορία της μικρής Αννούλας, είπαμε να χρησιμοποιήσουμε την ψυχιατρική επιστήμη, εναντίον των πολιτικών μας αντιπάλων αυτή τη φορά. Ώρες και ώρες έβλεπα θυμωμένα λόγια στο facebook κυρίως από «δημοσιογράφους», για την τρελή-παλαβή-για το Δαφνί , Ζωή Κωνσταντοπούλου, που πολλοί και πολλές την λένε απλά «Ζωή» γιατί ήταν και κολλητοί ας πούμε, και είναι και μεγαλύτερη μαγκιά, ας πούμε. Ο Άδωνις; Αυτός να δεις πόσο τρελός είναι… Αμ,ο Βενιζέλος; Καραμπινάτη περίπτωση διπολικής διαταραχής (μανιοκατάθλιψης όπως ήταν παλιά). Τι που το  ξέρουν; Αμφισβητείς τους μικρούς καναπεδάτους Μένγκελε; Κλασσική περίπτωση «συνδρόμου Ύβρεως» είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης. Τι δεν με πιστεύεις; Τι εννοείς πως δεν το έχεις ξανακούσει;

Ειδικά για τον Γιάνη Βαρουφάκη το ζήτημα που λέτε, μπάζει από παντού. Με τη τηλε-διασημότητα προσπαθεί ένας Έλληνας διδάκτωρ Ψυχιατρικής να δείξει πόσο γαμάτη και ρηξικέλευθη είναι η πειραματική του έρευνα, που είναι σε συνεργασία με τον Nassir Ghaemi από το Tufts University, που έχει γράψει ο τελευταίος και ένα σχετικό συγγραφικό πόνημα. Αυτή η τρομερή ομάδα λοιπόν, βρήκε ένα νέο σύνδρομο αυτό της Ύβρεως, στα χνάρια του David Owen, νευρολόγου και πολιτικού… Δεν έχει σημασία ρε γατάκια που δεν είναι αναγνωρισμένο σύνδρομο από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ούτε πως μιλάμε για έρευνα. Ολόκληρος διδάκτορας Ψυχιατρικής είναι, γιατί δεν τον πιστεύετε; Oι άλλοι είναι και ξένοι, μιλάμε τρελές φίρμες όχι τυχαίοι… Εδώ να προσθέσω πως, ok και στην δική μου σχολή έχουμε επιδειξιομανείς αλλά εδώ ανεβάζουμε το level. Στο θέμα μας όμως. Δεν φτάνει ρε που Έλληνας καθηγητής ανέφερε ένα τέτοιο σύνδρομο, τον λέτε τηλεμαϊντανό;  Τον λέτε τυχάρπαστο και επικίνδυνο; Αυτή είναι η Ελλάδα! Τρώει τα παιδιά της! Δεν έχει σημασία για ποιο λόγο θέλει να «ξεσκεπάσει» τον Γιάνη ή γιατί δεν τον ήξερε τον ίδιο το ευρύ κοινό. Όχι. Αποκλείεται να θέλει να εκμεταλλευθεί τη φήμη του Γιάνη, καθώς ok, αυτός είναι Ψυχίατρος-ΙΑΤΡΟΣ στο επάγγελμα δηλαδή-το μέγιστο κόλλημα της Ελληνίδας μανούλας μαζί με το επάγγελμα του δικηγόρου, τι να φτουρήσει ο-πως τον λένε-ο Γιάνης; Η προπαγάνδα έχει και όρια, αγαπητοί μου. Αν δεν έχετε τα κατάλληλα επιχειρήματα για να εκθέσετε πολιτικά ένα πολιτικό πρόσωπο, δεν χρειάζεται να τον βγάζετε συμπλεγματικό ή τρελό. Κάνει κακό στους πραγματικούς ψυχικά πάσχοντες και στο όποιο κύρος σας έχει απομείνει. Δεν γίνονται διαγνώσεις με βάση τα τηλεοπτικά μέσα ή το internet. Η τηλοψία κάνει τον άνθρωπο να πιστεύει ό,τι βλέπει στην τηλεόραση και να τη θεωρεί αξιόπιστη, στην περίπτωση αυτή λοιπόν, πρέπει να επέμβει το ΕΣΡ που παραπληροφορείται τόσο μεγάλο ποσοστό του κοινού.

Στην τελική, αν δεν νοιάζεστε για τους άλλους, νοιαστείτε για τον εαυτό σας. Βλέπουμε ένα ξεκάθαρο παράδειγμα «δολοφονίας χαρακτήρα» (character assassination) που θυμίζει με ανατριχιαστική ακρίβεια την πολιτική κατάχρηση της ψυχιατρικής επιστήμης, όπως την διάγνωση «sluggish schizophrenia» για τους διαφωνούντες στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Απλά εδώ δεν μιλάμε για κατάχρηση της ψυχιατρικής από τον κρατικό μηχανισμό αλλά από κάποια ΜΜΕ, που παρουσιάζουν τον πρόθυμο «ειδικό» να κάνει την βρώμικη δουλειά τους. Να θυμάστε πως ο κόσμος δεν είναι χαζός, καλώς ή κακώς οι Έλληνες έχουμε ακόμη λίγο μυαλό. Να θυμάστε επίσης πως «τα γραπτά μένουν» και αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην υστεροφημία σας.