Οδηγός επιβίωσης για διακοπές στο χωριό

Έχοντας ζήσει 8 χρόνια σε νησί, δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα αν δεν εφοδιάσει το καράβι τα σούπερ-μάρκετ με φρέσκο γάλα, Δεκέμβρη μήνα, με «απαγορευτικά». Εννοώ πως εντάξει, μπορώ να ζήσω και χωρίς τις «ανέσεις» μιας πόλης, ούτε έχω την απαίτηση σε μια επαρχιακή πόλη που πάω διακοπές, να έχω τις  ευκολίες που έχω στην Αθήνα.

Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους, καταλαβαίνεις πως ευκολότερα θα δεις άσχημες αντιλήψεις περί γυναικών, ΛΟΑΤ ατόμων και αλλοδαπών. Επειδή στη «ζούγκλα» της Αθήνας, έχεις την ευχέρεια της επιλογής των ατόμων με τα οποία συγχρωτίζεσαι.   Εκεί τι ακριβώς να κάνεις, όταν είναι συγγενής σου ή γνωστός των δικών σου;

Όλα αυτά πιστεύεις πως μπορείς να τα διαχειριστείς, για χάρη του ελληνικού τοπίου, των βουτιών στη θάλασσα, για τα χαριτωμένα αλογάκια και κατσικάκια που βλέπεις στα κτήματα εκεί, για το φρέσκο ψάρι και την απίθανη γαρίδα… Αλλά όχι. Δεν θα τα καταφέρεις. Είναι μάταιο. Κάθε μέρα θα σε ενοχλήσει και κάτι, εκτός αν είσαι ερημίτης και δεν είναι στα σχέδια σου να κοινωνικοποιηθείς ιδιαίτερα.

Όλα συμβάλλουν στο να μην περάσεις καλά. Μια το νερό που είναι γεμάτο άλατα και σκέφτεσαι να κάνεις ακόμη και μπάνιο με το εμφιαλωμένο, μια το ζεστό και υγρό κλίμα που κάνει τη ζέστη να κολλάει στο πετσί σου, η θάλασσα που με το παραμικρό αεράκι βγάζει όλες τις βρωμιές έξω, η επικίνδυνη οδήγηση των «ντόπιων» και η συμπεριφορά τους με το που δουν αθηναϊκές πινακίδες (ο πατέρας μου οδηγούσε, μην διαβάσω σεξιστικό σχόλιο για τη γυναικεία οδήγηση και πως εγώ θα έφταιγα), η απουσία λειτουργικών συγκοινωνιών με αποτέλεσμα τη συμφόρηση στο κέντρο της πόλης και το περιορισμένο parking… και τα κουνούπια!

Αλλά η μεγάλη πληγή είναι ο κόσμος, κακόβουλο-το τονίζω-κουτσομπολιό, σεξιστικές αντιλήψεις, ομοφοβία και Χρυσή Αυγή, όσο και να είσαι προετοιμασμένος για το γεγονός αυτό. Το κουτσομπολιό θα μου πείτε υπάρχει παντού, γι’αυτό το ξεκαθάρισα ως κακόβουλο, χαίρονται με την ατυχία του άλλου και δεν θέλω να αναπαράξω τέτοια παραδείγματα. Σεξιστικές αντιλήψεις τύπου, «πως και ο γείτονας είπε πως έχει γιο και δεν είπε πως έχει παιδί;» Μήπως επειδή είναι νέος άνθρωπος και δεν πιστεύει πως παιδί= αγόρι και κορίτσι= κορίτσι;  «Η τάδε είναι χαλασμένη;» Γιατί καλέ να είναι χαλασμένη; Μάτι της κουζίνας είναι η γυναίκα για να χαλάσει; Χαλάει κανένας με το σεξ; Εγώ γιατί δεν χάλασα; Τι μυστικά μου κρύβει ο γυναικολόγος μου; Μιλήστε!

Το άλλο φοβερό… «Ποιος θα τα γλεντήσει αυτά…», δείχνοντας το στήθος ή το σώμα μου, δεν ξέρω. Ήταν η τρίτη φορά που το ακούω στην 25χρονη ζωή μου, απλά χαμογέλασα και έκανα νεύμα, ενώ ήθελα να πω, ότι είμαι κυρία του σώματος μου και εγώ το «γλεντάω» με όποιον θέλω και όποτε το θέλω , αν και μπήκα στον πειρασμό να φωνάξω «είμαι χαλασμένη, τι δεν καταλαβαίνεις;» και να περπατήσω το δρόμο της ντροπής, όπως η Cersei Lannister στο GoT, γυμνή και να μου πετάνε μαρούλια… Shame!

Το παιδί του τάδε είναι gay (όπου gay βάλτε κάτι χειρότερο), ή ο τάδε πολιτικός  είναι «κορίτσι», οπότε ας μην τον ακούμε, γιατί εξάλλου εμείς στην τιμημένη ελληνική επαρχία βγάζουμε κάτι άντρακλες αψηλούς σαν κυπαρίσσια… Αν και στην Πρέβεζα δεν θα δεις ψηλούς/ες, εκτός αν είναι προϊόν επιμειξίας, σαν του λόγου μου, που πήρα από την συμιακή-κρητική καταγωγή της μητέρας μου. Φυσικά, μπορείς να είσαι ένθερμος οπαδός της Χρυσής Αυγής, αλλά να έχεις στη δούλεψη σου αλλοδαπούς και συμβία αλλοδαπή. Γιατί; Γιατί γιόλο!

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το φολκλόρ στοιχείο κάθε τόπου, τα πανηγύρια, τα έθιμα ακόμη και την προφορά στην ομιλία τους, είναι η ταυτότητα τους. Μπορεί να είναι ενοχλητικά τα κλαρίνα στη διαπασών ή να είναι κακόγουστη η αφίσα με τον βιρτουόζο του κλαρίνου, που φοράει μωβ σατέν κουστούμι και hipster γυαλιά, αλλά νιώθεις ωραία που διασκεδάζει ο κόσμος εκεί με όποιο τρόπο μπορεί. Αλλά οι παραπάνω αντιλήψεις που περιέγραψα δεν αντέχονται. Αν ξαναπάω ποτέ στην Πρέβεζα και στο χωριό, θα κανονίσω να είναι το πολύ 3-4 ημέρες, σε κάποιο ξενοδοχείο και όχι σε συγγενείς, για να απολαύσω τα αξιοθέατα της και τα γραφικά σοκάκια που γέμισαν με γουστόζικα ταβερνάκια και winebars…