Βασιλική, ετών 39, μητέρα
Γυναικοκτονίες: αποτρόπαιες, κτηνώδεις, φρικιαστικές… άλλη μία.
Περιεχόμενα
Γυναικοκτονίες: δολοφονίες γυναικών και κοριτσιών εξαιτίας του φύλου τους, οι οποίες διαπράττονται ή γίνονται ανεκτές τόσο από ιδιώτες όσο και από δημόσιους φορείς. Ο όρος περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα άσκησης βίας από ερωτικό σύντροφο, τον βασανισμό και τη δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα μισογυνισμού, τη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών ως «εγκλήματα τιμής» και λοιπές μορφές δολοφονίας, τη στοχευμένη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών στο πλαίσιο ένοπλων συγκρούσεων, καθώς και περιπτώσεις γυναικοκτονίας που συνδέονται με συμμορίες, το οργανωμένο έγκλημα, εμπόρους ναρκωτικών και την εμπορία γυναικών και κοριτσιών.
Ο ΟΗΕ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χρησιμοποιούν κανονικά τον όρο «γυναικοκτονία», τον οποίο, μέχρι πριν από λίγο καιρό, ακόμη και τα πλέον προοδευτικά ΜΜΕ στον κόσμο αμφισβητούσαν. Στην Ελλάδα, με τη νοοτροπία τού «τα ’θελε», «γύρευε τι του έκανε», «τον έβγαλε εκτός εαυτού», ισχύει ό,τι και στον υπόλοιπο κόσμο, σύμφωνα με την επίσημη γνωμοδότηση που αναφέρει ότι στο σπίτι διαπράττονται τα περισσότερα εγκλήματα και οι περισσότερες επιθέσεις κατά γυναικών.
Καλαμάτα. Αρχές Ιουνίου 2026. Στο σπίτι, λοιπόν. Άλλη μία γυναικοκτονία. Η Βασιλική. Ετών 39. Μάνα. Με δύο παιδιά να κοιμούνται — ναρκωμένα; — στο διπλανό δωμάτιο. Σαράντα πέντε μαχαιριές, δαγκωνιές και σημάδια από άγριο ξυλοδαρμό. Το πρόσωπό της δημοσιευμένο. Βλέμμα και χαμόγελο που σου σφίγγουν την καρδιά. Το πρόσωπό του άγνωστο. Την είδε, λέει, με ένα μαχαίρι και πρόλαβε πρώτος!
Δικηγόροι στα τηλεπαράθυρα και στα κοινωνικά δίκτυα. Λασπολόγοι να σχολιάζουν τι ώρα γύριζε το θύμα σπίτι. Η ηθική της στο μικροσκόπιο των κριτών για ζωές που χάθηκαν. Η γυναίκα σκοτώνεται άλλη μία φορά.
«Τα ’θελε», «γύρευε τι του έκανε», «τον έβγαλε εκτός εαυτού»!
Φονιάδες όλοι!
Αποτρόπαιες, φρικιαστικές, κτηνώδεις γυναικοκτονίες στην Ελλάδα
Είναι τόσο θεμελιακή για κάποιους η αντίληψη ότι η γυναίκα είναι κτήμα, ιδιοκτησία, ένα ζωντανό αντικείμενο. Όταν δεν είναι ευχάριστη στη χρήση, υπάκουη, βολική, σκοτώνεται με φρικτό τρόπο και μετά, κτηνωδώς, συνήθως τεμαχίζεται, πετιέται στα σκουπίδια, τσιμεντώνεται σε πλατείες και οικόπεδα.
Ο δολοφόνος, σύζυγος, εραστής ή φίλος επικαλείται έναν «εν βρασμώ ψυχής» και, σε λίγο καιρό, έχοντας εκτίσει μόλις επτά χρόνια, αποφυλακίζεται λόγω πρότερου έντιμου βίου και καλής συμπεριφοράς στις φυλακές.
Όλοι, επίσης, κάνουν λόγο για κατά λάθος δολοφονία. Τη χτυπούσαν, αλλά δεν ήθελαν να τη σκοτώσουν. Της χτύπησαν πιο «δυνατά» το κεφάλι στον τοίχο, της έδωσαν μια γροθιά στο κεφάλι και εκείνη έμεινε ακίνητη· ή, καθώς τη χαστούκισαν, χτύπησε στη γωνία του μπάνιου. Δεν ήθελαν. Απλώς συνέβη.
Αυτό είχε πει ο Παναγιώτης Φραντζής, που, όπως ισχυρίστηκε, κατά λάθος σκότωσε από ζήλια τη σύζυγό του, Ζωή Γαρμανή, πριν τη τεμαχίσει και την πετάξει στα σκουπίδια. Κυνικά είχε δηλώσει πως ο τεμαχισμός «δεν είναι τίποτα το δύσκολο, αρκεί να σημαδεύεις τις κλειδώσεις». Έμεινε στη φυλακή 18 χρόνια, όσα περίπου και τα χρόνια ζωής που στέρησε από τη Ζωή.
Ο Βασίλης Λυμπέρης, από την άλλη, εκτελέστηκε το 1972, όταν ίσχυε ακόμη η θανατική ποινή στη χώρα. Η γυναίκα του είχε τολμήσει να συντάξει διαθήκη, αφήνοντας την προσωπική της περιουσία στα παιδιά της. Επειδή όλα έπρεπε να του ανήκουν, πήγε σινεμά και, τα ξημερώματα, έβαλε φωτιά στο σπίτι, καίγοντας τη γυναίκα του, τα παιδιά του και την πεθερά του.
Ο 22χρονος Αντώνης Δαγκλής έβαζε στο λευκό του βαν ιερόδουλες και δύο από αυτές τις σκότωσε και τις τεμάχισε. Επρόκειτο για κατά συρροή δολοφόνο. Βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του.
«Ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής του και όταν του είπε πως θέλει να χωρίσουν, έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του». Έτσι περιγράφηκε ο 23χρονος Γιώργος Σκιαδόπουλος, ο ναυτικός που δολοφόνησε την 30χρονη Ελληνοαμερικανίδα Τζούλι Μαρί Σκάλι. Επειδή ήταν ο «μεγάλος του έρωτας», τη στραγγάλισε, έβαλε το σώμα της σε μια βαλίτσα, έκοψε το κεφάλι της με πριόνι γιατί περίσσευε και το πέταξε σε λίμνη της Καβάλας. Για 18 μέρες ο τόσο ερωτευμένος δολοφόνος έβγαινε στα κανάλια και εκλιπαρούσε να τον βοηθήσουν να βρεθεί η σύντροφός του. Στα δέκα χρόνια, αφού στη φυλακή «ανακάλυψε τον Θεό», αποφυλακίστηκε.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2008 ο καθηγητής μουσικής Γιάννης Κατσιλάμπρος ομολόγησε ότι σκότωσε τη σύζυγό του, Παναγιώτα Μαζαράκη. Νωρίτερα προσποιούνταν τον δυστυχισμένο σύζυγο. Υποστήριξε πως, έπειτα από έναν καβγά, τη χτύπησε με ηλεκτρικό σίδερο στο κεφάλι και στη συνέχεια, αφού σωριάστηκε στο πάτωμα, της έβγαλε τα ματωμένα ρούχα, έπλυνε το σώμα της στην μπανιέρα και το τύλιξε με δύο σακούλες και ένα σεντόνι. Δοκίμασε να τη θάψει στο φρεάτιο του ασανσέρ και έπειτα κάτω από το σπίτι του σκύλου τους. Τελικά έβαλε το πτώμα στο πορτμπαγκάζ, το πέταξε σε κάδο σκουπιδιών στην Παιανία, επέστρεψε, πήρε ξανά τη σορό και τη μετέφερε στο Πάρκο Πικιώνη, όπου την έθαψε και σκέπασε τον αυτοσχέδιο τάφο με τσιμέντο και πέτρες. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξη, αλλά του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου και αποφυλακίστηκε στα επτά χρόνια.
Η 25χρονη αεροσυνοδός Μόνικα Κωνσταντινίδου, στις 8 Αυγούστου 2013, στέλνει μήνυμα στον πατέρα του 20χρονου πρώην συντρόφου της, Θάνου Σχοινά: «Παρακαλώ, κάντε κάτι με τον γιο σας. Δεν με αφήνει σε ησυχία. Όπου κι αν πάω, είναι πίσω μου. Σας παρακαλώ, μαζέψτε τον. Φοβάμαι!».
Δύο μέρες μετά, η 25χρονη αεροσυνοδός έπεφτε νεκρή από τα χέρια του. Την έπεισε να τον ακολουθήσει στο σπίτι ενός εξαδέλφου του για να ξαναζεστάνουν τη σχέση τους και εκεί, στην ερημιά, είδε στο κινητό της τηλέφωνο ένα μήνυμα από άλλον άνδρα. Ισχυρίστηκε πως «απλά» τη χαστούκισε δυνατά, εκείνη έχασε την ισορροπία της και, πέφτοντας, χτύπησε στο κεφάλι. Οι ιατροδικαστές, όμως, αποφάνθηκαν πως τη στραγγάλισε, αφού πρώτα την παρέσυρε σε ερημική τοποθεσία, όπου, σε δύσβατη περιοχή, εξαφάνισε το πτώμα της. Καταδικάστηκε σε ισόβια, όπως και πολλοί άλλοι που, ύστερα από επτά έως δέκα χρόνια, βρίσκονται εκτός φυλακής.
Στο Βούρβουλο Σαντορίνης, ο 31χρονος Θανάσης Αρβανίτης σκοτώνει με μαχαίρι την 25χρονη σύντροφό του, Αδαμαντία Κάρκαλη, και στη συνέχεια την αποκεφαλίζει, περιφερόμενος στους δρόμους με το κεφάλι της στα χέρια. Τη σκότωσε έπειτα από λογομαχία, με το μαχαίρι που χρησιμοποιούσε ως μάγειρας. Προτού δολοφονήσει την 25χρονη δασκάλα και σύντροφό του, την οποία ζήλευε παθολογικά, είχε σκοτώσει τον σκύλο της και τον είχε πετάξει στον δρόμο. Σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων εξετάστηκαν και συνεκτιμήθηκαν στην απόφαση του δικαστηρίου.
Στη Σαλαμίνα, ένας 35χρονος λιμενικός, που υπηρετούσε στην Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών και ήταν οδηγός υψηλόβαθμου αξιωματικού του Σώματος, πυροβόλησε εν ψυχρώ την 44χρονη ερωμένη του, γνωστή οδοντοτεχνίτρια του νησιού, και στη συνέχεια αυτοκτόνησε μέσα στο αυτοκίνητό της, το οποίο βρισκόταν στο γκαράζ του σπιτιού του. Η γυναίκα ήθελε να διακόψει την κρυφή εξωσυζυγική τους σχέση, καθώς και οι δύο ήταν παντρεμένοι.
Στην Ορμυλία Χαλκιδικής, η Λέλα Μαυρομάτη έχασε τη ζωή της από έξι μαχαιριές που της κατάφερε ο εν διαστάσει σύζυγός της, Λέσι Κλωντ, μπροστά στα μάτια των δύο γιων τους. Στη συνέχεια άρπαξε το μικρότερο από τα δύο παιδιά και κρυβόταν σε ερημικές περιοχές, ενώ το τετράχρονο αγόρι είχε υψηλό πυρετό. Τα ΜΜΕ εκείνη την εποχή είχαν σταθεί περισσότερο στο να αποκαλούν εμφατικά τον θύτη «Αλβανό», παρά σε οτιδήποτε άλλο.
Ο Βαγγέλης Στεφανάκης, πάλι, είναι καθαρόαιμος Έλληνας, ευειδής και καλογυμνασμένος, και σκότωσε στο ξύλο τη Φαίη Μπάχλα, ενώ διατηρούσε παράλληλα σχέση με την αδελφή της, η οποία γνώριζε τα πάντα. Το επιχείρημα ότι η Φαίη Μπάχλα χτύπησε στον προφυλακτήρα αυτοκινήτου διαψεύστηκε στο δικαστήριο, καθώς δεν υπήρχε τραύμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Στεφανάκη ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τη δύναμή του, η εισαγγελέας επισήμανε ότι αυτό δεν ευσταθεί, καθώς ο κατηγορούμενος ήταν θιασώτης της γυμναστικής, ασχολούνταν με πολεμικές τέχνες και είχε πλήρη επίγνωση της σωματικής του δύναμης.
Και ακόμη, για τις γυναικοκτονίες δεν υπάρχει ηλικία.
Τον Ιούνιο του 2017 αποκαλύφθηκε η δολοφονία μιας 70χρονης από τον συνομήλικο σύζυγό της στο Σοφικό Κορινθίας. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ο 70χρονος σκότωσε τη γυναίκα του ενώ βρίσκονταν στο εξοχικό τους στο Σοφικό, την έθαψε στον οικογενειακό τάφο και στη συνέχεια γύρισε στο σπίτι τους στη Νέα Ιωνία και δήλωσε στο αστυνομικό τμήμα την εξαφάνισή της.
Όμως, τον Ιανουάριο του 2016, στο Βελβεντό Κοζάνης, ο 40χρονος Τάσος Τσιουχάρας δήλωνε και εκείνος την εξαφάνιση της 37χρονης συζύγου του, Ανθής Λινάρδου, μητέρας των τριών παιδιών τους. Η γυναίκα, μην αντέχοντας άλλο μια ζωή γεμάτη δυσκολίες, του ζήτησε να χωρίσουν. Εκείνος, σύμφωνα με όσα παραδέχθηκε, τη στραγγάλισε και την έθαψε στο χωράφι του. Έπειτα, προσποιούνταν ότι την αναζητούσε στα κανάλια.
Το ίδιο έκανε και ο 23χρονος Δάνος Μουρατίδης, σύντροφος της 20χρονης Κούσογλου. Εμφανιζόταν ακόμη και στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη, στο πλαίσιο της «αναζήτησης» της φίλης του. Την είχε στραγγαλίσει επειδή είχε τολμήσει να τον χωρίσει και, με τη βοήθεια ενός εξαδέλφου του, την έθαψε στην περιοχή του Φράγματος Ασωμάτων Ημαθίας, ενώ σκόρπισε τα προσωπικά της αντικείμενα σε άλλη τοποθεσία.
Φρικτή, κτηνώδης, ασυγχώρητη υπήρξε η γυναικοκτονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, από δύο νεαρούς άνδρες με τους οποίους αρνήθηκε να συνευρεθεί ερωτικά, όπως και εκείνη της Αγγελικής Πέτρου στην Κέρκυρα, από τον πατέρα της, ο οποίος δεν ενέκρινε τη σχέση της με άνδρα από το Αφγανιστάν.
Τα θύματα, που έχουν υποστεί φρικτή κακοποίηση και έχουν χάσει τη ζωή τους, δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ούτε να αντικρούσουν όσα λέγονται στις δικαστικές αίθουσες για τις συμπεριφορές τους, την «ηθική» τους, το τι είπαν και τι δεν είπαν πριν από τον θάνατό τους.
Οι θύτες, πάλι, λίγα χρόνια αργότερα, θεωρείται ότι έχουν ξεπληρώσει κάθε χρέος τους προς την κοινωνία και, με επτά — άντε δέκα — χρόνια το πολύ, επιστρέφουν σε αυτήν. Παντρεύονται ξανά. Συνεχίζουν τις ζωές τους. Και επειδή μπορούν, απλώς το κάνουν…
