Όταν έρθει η ώρα να ανοίξεις τα φτερά σου…
`Όταν ξεκινήσεις να ανοίγεις τα φτερά σου σε νέους κόσμους, θα πρέπει να έχεις ήδη επιλέξει γιατί τα μονοπάτια είναι άπειρα και οι επιλογές πολλές. Διάλεξε σωστά...`-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
“Μαμά, απόψε θέλω να διαβάσουμε αυτό το παραμύθι”, μου είπε ο γιος μου δείχνοντάς μου ένα από τα τελευταία βιβλία που επέλεξα για την καθημερινή μας ιεροτελεστία.
Κάθε βράδυ, ο Άγγελός μου και η κορούλα μου, αφού πλύνουν δοντάκια και φορέσουν τα πυζαμάκια τους, έρχονται στο κρεβάτι μου για να πούμε μια ιστορία. Είτε πραγματική που θα τους διηγηθώ από παλιά, είτε φανταστική, αλλά τις περισσότερες φορές διαβάζουμε μαζί ένα βιβλίο. Με ενθουσιάζει που από τα Χριστούγεννα και μετά, ο μικρός μου διαβάζει κανονικά και μου λέει να “μοιράσουμε τις σελίδες”… Η μικρή περιγράφει τις εικόνες…
Σε μια εποχή όπου το διαδίκτυο κυριαρχεί, νομίζω ότι εμείς οι γονείς, πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να τα ενθαρρύνουμε να διαβάζουν. Να αγαπήσουν τα βιβλία. “Το μικρό θησαυρό” όπως τους λέω χαρακτηριστικά. Αν και τώρα που γράφω αυτό το κείμενο, συνειδητοποιώ ότι πρόκειται για κάτι “μεγάλο”…
“Το ταξίδι” είναι ο τίτλος του βιβλίου που επέλεξε με ενθουσιασμό ο μικρός μου. Αύριο γίνεται εφτά ετών και λόγω ηλικίας δεν μπορεί εύκολα να διακρίνει την αλληγορική, συμβολική σημασία μιας λέξης. Στο εξώφυλλο βλέπει μια υπέροχη ζωγραφιά με ένα δελφινάκι να κολυμπά κι ένα πιγκουινάκι να βρίσκεται πάνω του. “Θα πάνε καλοκαιρινές διακοπές!” μου λέει το παιδί μου. Αν και ήμουν σίγουρη ότι κάποιο άλλο μήνυμα θέλει να περάσει το βιβλίο, τον αφήνω να ξεκινήσει την ανάγνωση, αφήνοντάς τον να ανακαλύψει μόνος του γι’αυτό το “ταξίδι”.
Λέξεις που στην ένωσή τους γεννούν φράσεις με δυνατό νόημα, ικανό να προβληματίσει όχι μόνο ένα μικρό αναγνώστη, αλλά κι ένα ενήλικα.
Η επιθυμία να ταξιδέψει το τρυφερό πιγκουινάκι και να γνωρίσει από μόνο του όλα εκείνα που του διηγούνται οι μεγάλοι από τα μακρινά ταξίδια τους.
Η ουσία της διαδρομής.
Η αξία της φιλίας σε αυτό το ταξίδι ζωής.
Η ενθάρρυνση να συνεχίσουμε παρά τις δυσκολίες που συναντούμε στο δρόμο μας.
Τα τρία πράγματα που πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ώστε να πορευτούμε σωστά…
“Το βέλος που έφυγε από το τόξο, η λέξη που βιάστηκε να βγει από το στόμα και η χαμένη ευκαιρία”
Το νόημα της προσπάθειας και του να μην σκύβουμε το κεφάλι στις δυσκολίες.
Το φως που είναι εκεί να μας περιμένει να βγούμε από το σκοτεινό τούνελ όπου μοιραία μπορεί σε κάποια στιγμή της ζωής μας να μας εγκλωβίσει.
Η αξία της τόλμης και της γενναιότητας
Η μαγεία του να πιστεύουμε στον εαυτό μας και στο να μην ξεχνάμε τις επιθυμίες…
Είναι κάποια από αυτά τα ωραία που με ταξίδεψαν σε αυτό το βιβλίο, δίνοντάς μου την ευκαρία να πω με ένα διαφορετικό τρόπο στα παιδιά μου.
“Το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο είναι…” και πριν προλάβω να ολοκληρώσω τη φράση που διάβαζα, ο Άγγελός μου, μού είπε: “εσύ μαμά”. Πώς να μην συγκινηθώ σε μια τέτοια στιγμή, ειδικά όταν τον είδα να επιμένει, παρόλο που του διάβασα τη συνέχεια : “το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο είναι ο ίδιος ο κόσμος”. Κι εκείνος συνέχισε…“μα ο κόσμος μου είσαι εσύ”.
Σήμερα, παραμονή των έβδομων γενεθλίων του, εύχομαι με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, να είναι γερός, καλότυχος, να μην χάσει ποτέ την αγνότητα της παιδικής του καρδιάς και να θυμάται πως αυτό που έχει σημασία είναι όχι μόνο ο προορισμός, αλλά “το ταξίδι”.
“Όταν ξεκινήσεις να ανοίγεις τα φτερά σου σε νέους κόσμους, θα πρέπει να έχεις ήδη επιλέξει γιατί τα μονοπάτια είναι άπειρα και οι επιλογές πολλές. Διάλεξε σωστά.” Γιώτα Λιβάνη
