Όταν τα social media μεταβάλλονται σε αρένα

Όταν είχαμε αρχίσει να συζητάμε στη χώρα μας  την τοποθέτηση των καμερών ασφαλείας στους ελληνικούς δρόμους, τα κόμματα της αριστεράς (κυρίως) είχαν αντιδράσει με σφοδρότητα, επικαλούμενα την καταπάτηση των προσωπικών ελευθεριών, το νέο Big Brother κλπ. Έχουνε περάσει αρκετά χρόνια από τότε και πλέον οι κάμερες έχουν γίνει μέρος της ζωής μας και σε πολλές περιπτώσεις εγγυητής της ασφάλειας μας. Μάλιστα σε οποιοδήποτε περιστατικό βίας το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν το μαθαίνουμε, είναι: «’Άραγε κατέγραψαν οι κάμερες τον δράστη;».

 Με τη λογική αυτή, αν σήμερα έλεγε κάποιος ότι πρέπει να μπούνε κανόνες στην καθημερινή αρένα των social media στην Ελλάδα, θα έπεφταν όλοι να τον καταβροχθίσουν ζωντανό, επικαλούμενοι την καταπάτηση των προσωπικών ελευθεριών, το νέο Big Brother κλπ κλπ.  Και όμως, την ίδια ώρα καταπατείται η αξιοπρέπεια όσων τολμούν να «πλεύσουν» αντίθετα στο κύμα των πολλών με αποτέλεσμα να βρίσκονται συχνά πυκνά, έρμαια των χυδαιοτήτων τους και μάλιστα σε κοινή θέα. Πρόσφατο παράδειγμα είναι ο οχετός ύβρεων κάποιων όψιμων «πατριωτών» υποστηρικτών της κυβέρνησης κατά οποιουδήποτε τολμήσει να εκφράσει κριτική άποψη στους χειρισμούς απέναντι στους δανειστές. Τα λαϊκά δικαστήρια στα social media για τους «γερμανοτσολιάδες» δημοσιογράφους ή πολιτικούς δίνουν και παίρνουν σε δημόσια θέα, τροφοδοτώντας χείμαρρους μίσους. Φυσικά και μπορεί να αντιδράσει το θύμα του διαδικτυακού bullying αλλά φανταστείτε ποιας έκτασης εκστρατεία «κατά του φιμώματος», θα μπορούσε να πυροδοτήσει η οποιαδήποτε νομική αντίδραση όποιου θίγεται από τα καλέσματα “δημόσιου κρεμάσματος” εις βάρος του προσώπου του  

 Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Γενικός Εισαγγελέας  ανακοίνωσε κατευθυντήριες γραμμές προς τους χρήστες των social media, με σκοπό την αποτροπή καταστάσεων που μπορούν να θεωρηθούν ως ανάρμοστες (κυρίως για δικαστικές υποθέσεις). Πριν από δύο χρόνια εννέα Βρετανοί είχαν συλληφθεί με την κατηγορία ότι είχαν αποκαλύψει στις σελίδες τους στο facebook, το όνομα της γυναίκας που έπεσε θύμα βιασμού από τον ποδοσφαιριστή της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, Τσεντ Έβανς. Οι κατηγορούμενοι επικαλέστηκαν άγνοια ότι αυτό που έκαναν συνιστούσε αξιόποινη πράξη, ωστόσο ο δικαστής δεν το δέχθηκε ως ελαφρυντικό και τους καταδίκασε. Τι θα συνέβαινε άραγε αν κάποια αρμόδια ελληνική Αρχή έριχνε στο τραπέζι (για αρχή τουλάχιστον)  ένα τέτοιο μέτρο  Πώς θα αντιδρούσε η (πολλές φορές ευέξαπτη με το παραμικρό) ελληνική κοινωνία των social media;