OPINION

Έχουν περάσει 10 χρόνια από την μέρα που το YouTube μπήκε στην ζωή μας και δεν ξαναβγήκε ούτε για μια στιγμή. Δεν είναι λίγα, αλλά η καθημερινή επαφή μαζί του δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει πολύ περισσότερο καιρό.

Αποφασίσαμε ως λαός ότι ήρθε η ώρα για μια αυτόνομη δική μας πρόταση για το μέλλον της χώρας, ένα δικό μας αφήγημα. Όπως φάνηκε γρήγορα δεν ήμασταν έτοιμοι για κάτι τέτοιο, ούτε ως κοινωνία ούτε ως πολιτική ηγεσία.

Εκεί που τρως μακαρόνια με κιμά, πετάγεσαι μέχρι την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου. Επειδή μάλιστα πιστεύεις πως “όλα καλά θα σου πάνε” -και σου πηγαίνουν- ολοκληρώνεις τη στροφή στην ποιότητα με έναν Θεοδωράκη. Άξιον εστί; Ο χρόνος θα δείξει.

Γιατί η κατάσταση στην Ελλάδα δημιουργεί συνειρμούς από τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας

Τα τελευταία χρόνια η απελπισία του κόσμου από την ανικανότητα των πολιτικών έχει οδηγήσει κάποιους (απειροελάχιστους ευτυχώς) να «φωνάζουν» το κλασσικό σε περιόδους κρίσης, “θα μας σώσει μια χούντα”. Κάποια στιγμή όμως ο μύθος αυτός πρέπει να τελειώσει.

Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της Ιστορίας ζει αυτές τις μέρες η Μεσόγειος, η νέα Νεκρά Θάλασσα όπως γράφτηκε στο πρωτοσέλιδο της Liberation

Τα τελευταία χρόνια, με την εξάπλωση της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι μάσκες φοριούνται πολύ

Οι καταλήψεις είναι μία μορφή αντίδρασης κι αγώνα όταν υπάρχουν δίκαιοι λόγοι μα πάνω απ` όλα όταν πραγματοποιούνται από τους ίδιους τους φοιτητές οι οποίοι φέρουν την ευθύνη μα πάνω απ` όλα έχουν την επίγνωση των συνεπειών για τις αποφάσεις τους. Όταν όμως τις σχολές τις καταλαμβάνουν μπαχαλάκηδες τότε η κατάληψη είναι καταδικαστέα κι απαράδεκτη.

Πράξη πρώτη: «Ο βασιλιάς είναι γυμνός». Από την Κατερίνα Χαμαλέλη

Τους τελευταίους τρεις μήνες 10 άνθρωποι που είτε διετέλεσαν μέλη της φατρίας του προηγούμενου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς είτε είχαν σχέση με το κόμμα του (POR) έχασαν τη ζωή τους πρόωρα και με –τουλάχιστον- περίεργους τρόπους.