Ουκρανία: Μυστηριώδεις θάνατοι στελεχών της πρώην κυβέρνησης
Τους τελευταίους τρεις μήνες 10 άνθρωποι που είτε διετέλεσαν μέλη της φατρίας του προηγούμενου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς είτε είχαν σχέση με το κόμμα του (POR) έχασαν τη ζωή τους πρόωρα και με –τουλάχιστον- περίεργους τρόπους.
Στην πολύπαθη Ουκρανία το τοπίο είναι θολό. Με τις συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ρωσόφιλων αυτονομιστών να μην σταματούν στο ανατολικό κομμάτι της χώρας, μια σειρά από μυστηριώδεις θανάτους στελεχών της πρώην κυβέρνησης συγκλονίζει τώρα το Κίεβο. Τους τελευταίους τρεις μήνες 10 άνθρωποι που είτε διετέλεσαν μέλη της φατρίας του προηγούμενου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς είτε είχαν σχέση με το κόμμα του (POR) έχασαν τη ζωή τους πρόωρα και με –τουλάχιστον- περίεργους τρόπους.
Τον περασμένο Ιανουάριο ο πρώην διευθυντής των ουκρανικών σιδηροδρόμων Μίκολα Σερχιένκο βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του με μια σφαίρα στο κεφάλι. Δίπλα στο πτώμα του βρέθηκε ένα όπλο ώστε να μοιάζει με αυτοκτονία ο θάνατός του. Ακολούθησε σειρά θανάτων με τον Ολέξι Κόλεσνικ- πρώην κυβερνήτη της περιοχής του Χάρκοβο- να βρίσκεται κρεμασμένος στο σπίτι του και τον Μιχάϊλο Τσετσέτοφ, στέλεχος του κόμματος, να πηδά (;) από τον 17ο όροφο όπου διέμενε.

Την περασμένη Τετάρτη ο πρώην βουλευτής του Γιανουκόβιτς Όλεγκ Καλάσνικοφ βρέθηκε νεκρός από πολλαπλούς πυροβολισμούς στην οικία του. Και μια μέρα αργότερα ο δημοσιογράφος και εκδότης Όλες Μπούσινα που ήταν υποστηρικτής του πρώην προέδρου δολοφονήθηκε στην αυλή του συγκροτήματος όπου διέμενε από δύο μασκοφόρους.

Η μακάβρια λίστα περιλαμβάνει ακόμη τους Στάνισλαβ Μέλνικ (μέλος του POR, νεκρός από πυροβολισμό, πιθανή αυτοκτονία), Σέρχι Βάλτερ (πρώην δήμαρχος της πόλης Μελιτόπολ, κρεμάστηκε), Όλεξαντρ Μπορντιού (αστυνομικός διευθυντής της ίδιας πόλης, υπέρταση), Όλεξαντρ Πεκλουσένκο (πρώην κυβερνήτης της περιοχής Ζαπορίζια, πυροβολισμοί), Σέρχι Μέλιντσουκ (εισαγγελέας στην Οδησσό, σπρώχτηκε/έπεσε στο κενό).
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή πλην των Καλάσνικοφ, Μπορντιού, Μέλνιτσουκ και Μπούσινα οι υπόλοιπες περιπτώσεις καταγράφηκαν επισήμως ως αυτοκτονίες. Δεν είναι υποχρεωτικό ότι όλοι αυτοί οι θάνατοι συνδέονται μεταξύ τους. Αλλά το να πιάσει τόσους ανθρώπους σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα η αυτοκτονική τάση μοιάζει λίγο περίεργο. Αποδείξεις περί του αντιθέτου από τα επίσημα λεγόμενα δεν υπάρχουν και οι φήμες δίνουν και παίρνουν –ανάλογα με την πολιτική τοποθέτηση του καθενός. Η κυβερνητική εκδοχή είναι ότι οι αυτοκτονίες ήταν αποτέλεσμα της δίωξης στα πρώην στελέχη του Γιανουκόβιτς, των τύψεων για τα εγκλήματά τους και το γεγονός πως γνώριζαν ότι δεν θα γλίτωναν την διαπόμπευση και την φυλάκιση (για διαφθορά, χρηματισμό κλπ).

Η πλευρά του πρώην ισχυρού άνδρα ισχυρίζεται ότι η νυν κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών και οι απειλές για αστήρικτες κατηγορίες και πολυετείς φυλακίσεις έσπρωξαν κάποιους ανθρώπους στην αυτοκτονία. Οι δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις (δείχνουν πάντως να) συμφωνούν ότι πολλοί από τους θανάτους αυτούς οφείλονταν σε ηθελημένη αφαίρεση της ζωής των θυμάτων. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι οι 10 άνθρωποι δολοφονήθηκαν γιατί ήξεραν πολλά και δεν έπρεπε να μιλήσουν. Αποδείξεις περί αυτού δεν υπάρχουν αλλά μια τέτοια εκδοχή θα έβαζε στο στόχαστρο και τη νυν και την προηγούμενη εξουσία της χώρας.
Μια σειρά από επιφανείς Ουκρανούς δημοσιογράφους συνδέει τα περιστατικά αυτά με τις συγκρούσεις και την αντιπαλότητα με τη Ρωσία. Ο Καλάσνικοφ για παράδειγμα θεωρείτο από τους αντιπάλους του προβοκάτορας, ρωσόφιλος και ότι είχε σχέση με εξτρεμιστικές ομάδες. Δίπλα στο πτώμα του βρέθηκε ένα σημείωμα (που δεν διαπιστώθηκε αν ήταν όντως δικό του) ότι δεχόταν απειλές κατά της ζωής του επειδή ζήτησε δημόσια να γιορταστεί η επέτειος των 70 χρόνων από τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Άντον Γκερασένκο, σύμβουλος του υπουργείου εσωτερικών έγραψε στη σελίδα του στο Facebook (!) ότι για τον θάνατο του Καλάσνικοφ υπήρχαν 5 πιθανά κίνητρα όπως «επαγγελματικές διαφορές» και «πολιτικές απόψεις». Μετά την δολοφονία του Μπούσινα ο ίδιος άνθρωπος έσπευσε να προδικάσει ότι οι δύο θάνατοι συνδέονταν και είχαν να κάνουν με το κίνημα της πλατείας Μάϊνταν –το οποίο εν πολλοίς οδήγησε στην πτώση του Γιανουκόβιτς. Δεν διευκρίνισε όμως αν αυτή ήταν η προσωπική του άποψη ή η επίσημη και πως έφτασε στο συμπέρασμα αυτό. Το κακό είναι ότι στη βασανισμένη χώρα ο κύκλος του αίματος δείχνει να μην κλείνει ποτέ…