Πήγα σε έναν άλλο κόσμο!

Ανεξάρτητα, λοιπόν, από το τι λένε, πήγα να τη δω για να έχω τη δική μου άποψη! Ούτως ή άλλως, θεωρώ ότι ο Παπακαλιάτης είναι πολύ έξυπνος γιατί βρίσκει πάντα θέματα, τα οποία πουλάνε!!

Κι έτσι πήγα… Στις ταινίες του με ενδιαφέρει πιο πολύ η σκηνοθετική του ματιά! Η σκηνοθεσία του και τα πλάνα του πάντα μου άρεσαν, κρύβουν μια μαγεία – τουλάχιστον στα δικά μου μάτια!

Ξεχώρισα, λοιπόν, την ευρηματική του σκηνοθεσία, τα έξυπνα και πρωτότυπα πλάνα. Άλλωστε αυτά ζωγραφίζουν μια ταινία! Τρελάθηκα με την ιδέα να μη δείξει καθόλου  στη διάρκεια της ταινίας, το πρόσωπο της γυναίκας του!  Αφανής ήρωας… σκέφτηκα! Ήθελε να δείξει τη δική του πλευρά στην ιστορία και όχι εκείνης! Πολύ έξυπνη ιδέα… Το πρόσεξα από την πρώτη στιγμή και αναρωτήθηκα αν στο τέλος θα το χαλούσε! Χαίρομαι που το κράτησε!

Μου άρεσε που προβάλλεται η Ελλάδα και η ελληνική γλώσσα, και μέσα από τη μυθοπλασία και μέσα από τους αρχαίους Έλληνες και φιλοσόφους, θυμίζοντας μας κάποιες σημαντικές αξίες που συνήθως ξεχνάμε!

Επίσης, το θέμα που διάλεξε να θίξει πιο επίκαιρο από ποτέ! Κρίση, οικονομικά προβλήματα, κατάθλιψη, χρέη. Η Ελλάδα του σήμερα και πως την αντιλαμβάνεται κάθε άνθρωπος και κάθε μεριά! Κυριολεκτικά κάθε μεριά… διότι αλλιώς την αντιλαμβάνεται ένας Έλληνας που ζει σε αυτή τη πραγματικότητα, και αλλιώς ένας Γερμανός! Αλλιώς ένας απολυμένος και αλλιώς ένας που εργάζεται! Αλλιώς κάποιος που μετράει τις δεκάρες και αλλιώς κάποιος που τις έχει δεδομένες!

Δε ξεχώρισα το γεγονός ότι για άλλη μια φορά τα έκανε όλα ο ίδιος! 4 σε 1! Σενάριο, σκηνοθεσία, παραγωγή και πρωταγωνιστικό ρόλο! Ο ρόλος του Χριστόφορου δεν ήταν κόντρα! Τον είδα σε ό,τι έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε μέχρι σήμερα!

Επίσης, η αναφορά  συγκεκριμένου αντικαταθλιπτικού φαρμάκου, με ενόχλησε! Ένιωσα σαν να μου λένε: αν έχεις κατάθλιψη πάρε αυτό! Θα προτιμούσα να μου έλεγαν αν έχεις κατάθλιψη κάνε αυτό κι όχι ποιο φάρμακο να πάρω! Φυσικά, όλα αυτά πριν μάθω τελικά, ότι πρόκειται για ένα φανταστικό φάρμακο, που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. 

Γενικότερα πάντως, αυτή η ταινία δεν είναι άλλο ένα lovestory! Φυσικά και δε λείπει ο έρωτας – κάποια πράγματα είναι κλασικά και δεν αλλάζουν – λείπει όμως το κλασικό τέλος!

Και δε θα σας πω εγώ αν αξίζει να τη δείτε ή όχι! Όπως εγώ την είδα από άποψη, άλλοι τόσοι θα επιλέξουν να μην τη δουν από άποψη… λόγω ότι από πίσω είναι ο  Παπακαλιάτης!

Σας προτείνω όμως να αρχίσουμε να γινόμαστε πιο αντικειμενικοί, λιγότερο δήθεν και περισσότερο ανοιχτόμυαλοι… Σε όλες τις ταινίες υπάρχουν θετικά και αρνητικά! Και όπως όλοι οι σκηνοθέτες, έτσι και ο Χριστόφορος έχει στοιχεία για τα οποία ξεχωρίζει πολύ και οφείλουμε να το παραδεχτούμε, και στοιχεία για τα οποία ξεχωρίζει λιγότερο!