Πότε επιτέλους θα αποκαλυφθούν οι εξωγήινοι;
Η μεγάλη αποκάλυψη για τα UFO πλησιάζει; Γιατί όλο και περισσότεροι πιστεύουν ότι δεν μπορεί πλέον να σταματήσει ;
Ο Σπίλμπεργκ ήταν κάποτε από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Ήταν εκείνος που κατάφερε να μετατρέψει τα παραμύθια και τις φαντασιώσεις της παιδικής μας μας ηλικίας, σε όμορφες καλογυρισμένες ταινίες, Από τα ¨Σαγόνια του καρχαρία¨ όπου ζωντάνεψε όχι παραμύθια αλλά εφιάλτες, που όμως τον έκαναν διάσημα ο Σπίλμπεργκ, μέχρι και την τελευταία του ταινία, παραμένει ένας μεγάλος “παραμυθάς” της σύγχρονης εποχής.
Πολλές ταινίες τις βλέπω απλώς για να δω μια ταινία.
Ο κινηματογράφος όμως δεν είναι απλώς ένα μέσον ψυχαγωγίας. Για πολλές δεκαετίες, από τότε που αυτή η μνημειώδης εφεύρεση, έγινε μαγνήτης για τις μεγάλες μάζες, ο κινηματογράφος έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα μέσα χειραγώγησης της μάζας.
Πάρα πολλές ταινίες είναι αποτέλεσμα χρηματοδότησης μυστικών υπηρεσιών. Άλλες είναι αποτέλεσμα χρηματοδότησης εγκληματικών οργανώσεων. Και άλλες είναι αποτέλεσμα έμπνευσης συγγραφέων ή σκηνοθετών, που απλώς μπορούν να δουν μακρύτερα στο μέλλον.
Ο Σπίλμπεργκ όπως ο Ρίντλεϊ Σκοτ, και ο Τζέιμς Κάμερον, είναι από τους σκηνοθέτες, που είχαν ευχέρια αλλά και τάση να “βλέπουν” το μέλλον.
Στο Blade Runner ο Ρίντλεϊ Σκοτ, πρόβλεψε τις κοινωνίες του μέλλοντος, αλλά και την δημιουργία androids, μηχανών-ρομπότ που δεν θα διαφέρουν σε τίποτα από τους ανθρώπους, σε σημείο που ο πρωταγωνιστής της ταινίας Χάρισον Φορντ στο τέλος της ταινίας να φεύγει προς άγνωστη κατεύθυνση με την αγαπημένη-ρομπότ που ερωτεύτηκε.
Ο Τζέιμς Κάμερον είδε αυτή τη σχέση ανθρώπων και μηχανών περισσότερο ως πόλεμο επικράτησης, με τον αρχικό πρωταγωνιστή Άρνολντ Σβάρτζενέγκερ, να είναι ίσως ο πρώτος “”κακός” στην ιστορία τους σινεμά, που όχι μόνο έγινε αντικείμενο θαυμασμού περισσότερο από τους “καλούς” της ταινίας, αλλά μετατράπηκε και σε σούπερ σταρ πρώτου μεγέθους, που για δέκα τουλάχιστον χρόνια, οι ταινίες του ήταν πρώτες σε εισπράξεις.
Ο Σπίλμπεργκ, πέρα από το ζωντάνεμα παιδικών επιθυνμιών και θαυμαστές περιπέτειες όπως αυτές του Ιντιάνα Τζόουνς, είχε και μαι ¨αγάπη¨ για τους εξωγήινους. Εκτός από τον “Πόλεμο των κόσμων¨, όπου οι εξωγήινοι επισκέπτες, δεν είχαν τόσο καλές προθέσεις όσο ο ΕΤ.
Για να πω την αλήθεια θεωρούσα ανέκαθεν τις ιστορίες για τους εξωγήινους εκτός πραγματικότητας, όπως και την Αστρολογία, όπως και το Σύμπαν του Κοέλιο, που συνωμοτεί για να κάνει τις επιθυμίες μας πραγματικότητα.
Είναι πολύ πιο πιθανό να είμαστε εμείς οι ίδιοι εξωγήινοι, όπως και όλα τα όντα του πλανήτη μας, παρά να μας επισκεφθούν εξωγήινοι. Το να μεταφέρθηκε η ζωή μέσω κάποιου μετεωρίτη που ήρθε από κάποια γωνιά του διαστήματος, μεταφέροντας ίχνη ζωής, είναι σχετικά πιθανόν.
Το να μας επισκεφθούν εξωγήινοι, όσο προηγμένος κι αν είναι ο πολιτισμός τους, είναι στα όρια του αδύνατου, εφόσον το ταξίδι περιλαμβάνει την μεταφορά υλικών πραγματων, όπως και τους ίδιους του εξωγήινους.
Η μόνη περίπτωση να συμβούν όλα αυτά είναι να είμαστε μέρη από το όνειρο ενός εξωγήινου που πήρε LSD, ή ό,τι επιτημονικό νομίζουμε ότι ισχύει να μην είναι έτσι στην πραγματικοτητα
Για να είμαι ειλικρινής πήγα να δω την ταινία τους Σπίλμπεργκ με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Disclosure Day” δηλαδή “Μέρα Αποκάλυψης”, επειδή έκανε ζέστη εκείνο το βράδυ και παιζόταν σε καλοκαιρινό σινεμά σχετικά κοντά στο σπίτι μου.
Η ταινία βλέπεται ευχάριστα αν και δεν είναι η καλύτερη του Σπίλμπεργκ , πάνω στο αγαπημένο θέμα του σκηνοθέτη, για την ύπαρξη ή όχι εξωγήινης ζωής. Μια ωραία περιπέτεια με μυστηριώδεις αντίπαλους που δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί κυνηγιούνται και η μόνη απορία που αφήνει στο τέλος είναι για το αν ο Σπίλμπεργκ ξέρει κάτι περισσότερο από αυτά που ξέρουμε εμείς.
Γιατί αν πραγματικά υπάρχουν ευρήματα που αποδεικνύουν την ύπαρξη εξωγήινων, ο τρόπος για να προετοιμαστεί η ανθρωπότητα είναι με ταινίες σαν αυτήν του Σπίλμπεργκ που κάνουν, κάτι επιστημονικά περίπου αδύνατον, να φαίνεται πιθανόν.
Υπήρξε μια εποχή που η συζήτηση για τα UFO ανήκε αποκλειστικά στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, των θεωριών συνωμοσίας και των μεταμεσονύκτιων τηλεοπτικών εκπομπών. Σήμερα όμως κάτι έχει αλλάξει.
Το θέμα δεν συζητείται πλέον από ερασιτέχνες ερευνητές, αλλά από πρώην αξιωματούχους του Πενταγώνου, στελέχη μυστικών υπηρεσιών, μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου, ακόμη και από έναν άνθρωπο που καθόρισε όσο λίγοι τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα φαντάζεται την επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς: τον Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Ο διάσημος σκηνοθέτης, δημιουργός ταινιών όπως το «E.T.» και οι «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου», δήλωσε πρόσφατα στο Associated Press ότι έχει αναθεωρήσει τη στάση του απέναντι στο ζήτημα.
Ενώ πάντοτε πίστευε πως η ζωή πιθανότατα υπάρχει και αλλού στο Σύμπαν, απέφευγε να ισχυριστεί ότι έχει επισκεφθεί τη Γη. Σήμερα, όμως, παραδέχεται ότι οι αποκαλύψεις των τελευταίων ετών τον έχουν επηρεάσει σημαντικά.
Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τα βίντεο του αμερικανικού Ναυτικού που δημοσιοποιήθηκαν το 2017, αλλά και οι εντυπωσιακές καταθέσεις του Ντέιβιντ Γκρας, του πρώην διοικητή Ντέιβιντ Φρέιβορ και του Ράιαν Γκρέιβς στο αμερικανικό Κογκρέσο το 2023.
Ο Σπίλμπεργκ χαρακτήρισε τις αποδείξεις «περιστασιακές, αλλά συντριπτικές» και εξέφρασε την άποψη ότι μια πιθανή αποκάλυψη θα μπορούσε τελικά να αποδειχθεί ευεργετική για την ανθρωπότητα.
Ακόμη πιο εντυπωσιακές ήταν οι πρόσφατες δηλώσεις του Λου Ελιζόντο, του πρώην επικεφαλής του προγράμματος AATIP (Advanced Aerospace Threat Identification Program) του Πενταγώνου.
Σε συνέντευξή του στους Financial Liberation Times, δήλωσε ότι «δεν υπάρχει πλέον επιστροφή από την αποκάλυψη».
Ο Ελιζόντο αποκάλυψε για πρώτη φορά δημοσίως ότι βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού και εξήγησε ότι αυτό τον βοηθά να βλέπει το ζήτημα μέσα από ένα ξεκάθαρο ηθικό πρίσμα.
Κατά την άποψή του, το πραγματικό σοκ δεν θα είναι η ύπαρξη αυτών των φαινομένων, αλλά οι συνέπειες που θα έχει η αποκάλυψή τους στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό.
Χρησιμοποίησε μάλιστα τον όρο «οντολογικό σοκ» (ontological shock), δηλαδή τη βαθιά ανατροπή που μπορεί να υποστεί η ανθρώπινη αντίληψη της πραγματικότητας.
Όταν ρωτήθηκε εάν έχει γνώση για την ύπαρξη μη ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, απάντησε μονολεκτικά: «Ναι».
Δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες, επικαλούμενος διαβαθμισμένες πληροφορίες, αλλά συνέδεσε τον ισχυρισμό του με ηχογραφήσεις, φωτογραφίες και περίεργα περιστατικά που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια των αποστολών Apollo.
Ακόμη πιο αινιγματική ήταν η αναφορά του ότι επιστήμονες της δικής του ομάδας έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως κάτι παρενέβη στην ανθρώπινη εξέλιξη στο μακρινό παρελθόν.
Δεν εξήγησε τι ακριβώς εννοούσε.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο αφορά τους ανθρώπους που, σύμφωνα με τον ίδιο, εξακολουθούν να κρατούν μυστικά.
Ο Ελιζόντο υποστηρίζει ότι όσοι εργάζονται σε παλαιότερα διαβαθμισμένα προγράμματα πρέπει να προστατευθούν νομικά προκειμένου να μιλήσουν ελεύθερα.
Χρησιμοποίησε μάλιστα μια λέξη που προκαλεί αίσθηση: αμνηστία.
Σύμφωνα με τον βουλευτή του Μιζούρι Έρικ Μπέρλισον, ήδη εξετάζεται το ενδεχόμενο να δοθεί μια περίοδος περίπου εξήντα ημερών κατά την οποία πιθανοί πληροφοριοδότες θα μπορούν να καταθέσουν όσα γνωρίζουν χωρίς φόβο ποινικών συνεπειών.
Το ζήτημα αποκτά επιπλέον γεωπολιτική διάσταση.
Ο Ελιζόντο υπενθύμισε ότι η Κίνα παραδέχθηκε ήδη από το 2021 ότι διαθέτει δικό της πρόγραμμα μελέτης UAP, χρησιμοποιώντας συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση του αυξανόμενου αριθμού αναφορών.
Η προειδοποίησή του είναι σαφής: οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν να χάσουν τον έλεγχο της αφήγησης, εάν κάποια άλλη μεγάλη δύναμη ανακοινώσει πρώτη σημαντικές πληροφορίες.
Την ίδια στιγμή, ο δημοσιογράφος και ερευνητής Τζέρεμι Κόρμπελ αναφέρεται σε νέες μαρτυρίες που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, πρώην αξιωματικός της CIA κατέθεσε ενόρκως ότι η υπηρεσία παρακολουθούσε παράνομα πληροφοριοδότες που σχετίζονται με τα UAP.
Παράλληλα, γίνονται αναφορές σε προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης που φιλτράρουν και αφαιρούν εικόνες αγνώστων φαινομένων από τεράστιες βάσεις δεδομένων πληροφοριών.
Πόσα από όλα αυτά είναι αληθινά;
Αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο ερώτημα.
Διότι, παρά τη θεαματική αύξηση των μαρτυριών, δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη κάποια αδιαμφισβήτητη απόδειξη που να επιβεβαιώνει την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης.
Ωστόσο, το πραγματικά καινούργιο στοιχείο είναι άλλο.
Η δημόσια συζήτηση έχει μετακινηθεί από το «υπάρχουν ή όχι UFO;» στο «τι ακριβώς γνωρίζουν οι κυβερνήσεις;».
Και αυτή ίσως να είναι η μεγαλύτερη αλλαγή των τελευταίων δεκαετιών.
Στις 9 Ιουνίου, ο Ντέιβιντ Γκρας και ομάδα Αμερικανών βουλευτών θα ζητήσουν επίσημα από τον πρόεδρο Τραμπ και το Κογκρέσο να αποδεσμεύσουν απόρρητα αρχεία και να προχωρήσουν στην ψήφιση του νόμου UAP Disclosure Act.
Είτε η τελική απάντηση αποδειχθεί γήινη είτε όχι, ένα πράγμα φαίνεται πλέον βέβαιο:
Η εποχή που το θέμα των UFO προκαλούσε μόνο χαμόγελα και ειρωνείες έχει τελειώσει.
Και ίσως αυτό να είναι το πρώτο βήμα μιας ιστορικής αποκάλυψης. Ή, αντίθετα, μιας μεγάλης παγκόσμιας παρεξήγησης που η ανθρωπότητα θα χρειαστεί να λύσει.