O πιο μακρύς δρόμος
Το βραβευμένο ντοκυμαντέρ της Μαριάννας ΟΙκονόμου, στο Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ της Θεσσαλονίκης
Το ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου, Ο Πιο Μακρύς Δρόμος, μια συμπαραγωγή της Marni Films με τους Stefi Productions, Lynx & DOC3 Productions, με την υποστήριξη του ΕΚΚ, μετά την επιτυχημένη πορεία του στο εξωτερικό και τις διακρίσεις στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Λειψίας, κάνει την ελληνική του πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2016. Οι προβολές θα γίνουν 16/3 (Αίθουσα Ολύμπιον, 20.30) και 18/3 (Αίθουσα Σταύρος Τορνές- Αποθήκη 1 Λιμάνι 13.30). Στην Αθήνα μπορείτε να την δείτε στις 22/4 (Γαλλικό Ινστιτούτο) και 24/4 (Κινηματογράφος Δαναός).
Στο ντοκιμαντέρ, παρακολουθούμε δύο έφηβους πρόσφυγες, τον Τζάσμιν από το Ιράκ και τον Αλσαλέχ από τη Συρία, που βρίσκονται κρατούμενοι σε φυλακή ανηλίκων της κεντρικής Ελλάδας, κατηγορούμενοι για παράνομη διακίνηση μεταναστών. Μιλούν για τη ζωή τους και το πώς κατέληξαν σε μια χώρα που, όπως λέει η Μαριάννα Οικονόμου, «δεν είχαν καν υπ’ όψιν τους, ο προορισμός τους ήταν η Βόρεια Ευρώπη. Συνελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές με τη βαριά κατηγορία της διακίνησης μεταναστών καθώς είχαν εξαναγκαστεί να γίνουν λαθρέμποροι από διακινητές στον Εβρο».
Η ολοκλήρωση του ντοκιμαντέρ μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν. Εκτός από το γεγονός ότι με την έλλειψη χρηματοδότησης το ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα απειλείται με εξαφάνιση, η δημιουργός έπρεπε να επιμείνει επί έξι μήνες για να εξασφαλίσει άδεια κινηματογράφησης στις φυλακές.Οταν τα κατάφερε, συνάντησε δύο φοβισμένα παιδιά: «Εχουν βρεθεί από το χωριό τους στη Συρία και στο Ιράκ μέσα σε μια φυλακή σε μια ξένη χώρα. Είναι παιδιά με γονείς που ανησυχούν, δεν είναι απλώς αριθμοί, ακόμη δύο πρόσφυγες. Και επειδή ήθελα να γίνει κατανοητό αυτό, στο ντοκιμαντέρ τονίζεται ιδιαίτερα η επικοινωνία τους με τους γονείς τους που βρίσκονται πίσω στην πατρίδα. Ακούγεται η μητέρα να περιγράφει μια άθλια κατάσταση και ο πατέρας να ρωτάει με αγωνία “παιδί μου, είσαι καλά;”».
a
