Το «Michael» έγινε η πιο επικερδής μουσική βιογραφία όλων των εποχών
Η ταινία για τη ζωή του «βασιλιά» της ποπ έγραψε ιστορία αποδεικνύοντας πως δίχασε κυρίως τους κριτικούς και όχι τόσο το κοινό.
Μια δυναμική που διαφαινόταν από νωρίς έγινε και επίσημα πραγματικότητα, καθώς το «Michael» ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια στο παγκόσμιο box office και έτσι, έγινε η πιο επικερδής μουσική βιογραφία όλων των εποχών.
Η είδηση δεν αποτελεί έκπληξη αφού, όπως είχαμε γράψει και στο παρελθόν, οι θεατές ανταποκρίθηκαν εξαρχής στην ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον. Θυμίζουμε πως στις ΗΠΑ το μουσικό biopic πραγματοποίησε το πιο επικερδές «άνοιγμα» όλων των εποχών για το συγκεκριμένο είδος φτάνοντας τα 97 εκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας κατά πολύ τα 60 εκατ. του «Straight Outta Compton» (Φ. Γκάρι Γκρέι, 2015). Όσον αφορά την Ελλάδα, στις πρώτες τέσσερις ημέρες προβολών και μαζί με ορισμένα previews, τo «Michael» είχε φτάσει συνολικά τα 52.835 εισιτήρια από 116 αίθουσες σε όλη τη χώρα. Κάπως έτσι, η παραγωγή από πολύ νωρίς είχε μπει σε τροχιά να ξεπεράσει τα 910,8 εκατ. που είχε συγκεντρώσει το «Bohemian Rhapsody» (Μπράιαν Σίνγκερ, 2018) και να γίνει το πιο επιτυχημένο μουσικό biopic στην ιστορία.

Το παραπάνω εισπρακτικό σουξέ ήρθε παρά την αρνητική στάση των κριτικών, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με ενδεικτικές τις μετρήσεις του Metascore και του Rotten Tomatoes όπου, αντίστοιχα, κρατά 39% και 38%. Όπως γράψαμε και στη δική μας κριτική: «Το “Michael” του Αντουάν Φουκουά (“Ημέρα Εκπαίδευσης”, “Ο Αριστερόχειρας”) κάνει διεκπεραιωτικά αυτό που χρειάζεται για να περάσει οριακά τον πήχη. Υπό αυτήν την έννοια, μοιάζει εντυπωσιακό το πόσο παράξενη καταλήγει να δείχνει η περσόνα του Τζάκσον, παρόλο που υποτίθεται τον βλέπουμε υπό ένα αποκλειστικά θετικό πρίσμα. Ο κατά τα άλλα έξοχος σεναριογράφος Τζον Λόγκαν (“Ο Μονομάχος”, “Skyfall”, “Penny Dreadful”), εδώ αποτυγχάνει να βρει τη χρυσή τομή μεταξύ της πληγωμένης παιδικής ηλικίας του Τζάκσον, της περίπλοκης ανηλικιότητάς του που εκδήλωσε περίεργα απωθημένα μεγαλώνοντας και της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας του μουσικού. Έτσι, αυτό που προκύπτει κινηματογραφικά είναι ένα ξέπνοο παιχνίδι μίμησης ρόλων όπου ο Κόλμαν Ντομίνγκο ως καταπιεστικός πατριάρχης θα τρομοκρατεί δια βίου τους Jackson 5 και ο ίδιος ο Μάικλ θα μοιάζει επικίνδυνα με καρικατούρα».