Παρά τις αντιδράσεις, η ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον έσπασε ρεκορ εισπράξεων
Βασιλιάς της Ποπ και του box office αποδεικνύεται ο καλλιτέχης, καθώς η μουσική βιογραφία του έχει σπάσει τα ταμεία παγκοσμίως.
Δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, αλλά αυτήν τη φορά η διαφορά είναι τεράστια και εντυπωσιακή, αν συνυπολογίσουμε τα νούμερα του box office. Ο λόγος, φυσικά, για τις επιδόσεις του «Michael» στα ταμεία των κινηματογράφων, συγκριτικά με αυτές μεταξύ των κριτικών κινηματογράφου.
Η μουσική βιογραφία του Μάικλ Τζάκσον γνώρισε κάθε άλλο παρά ευνοϊκή υποδοχή από τους κριτικούς, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με ενδεικτικές τις μετρήσεις του Metascore και του Rotten Tomatoes όπου, αντίστοιχα, κρατά 39% και 38%. Όπως γράψαμε και στη δική μας κριτική: «Το “Michael” του Αντουάν Φουκουά (“Ημέρα Εκπαίδευσης”, “Ο Αριστερόχειρας”) κάνει διεκπεραιωτικά αυτό που χρειάζεται για να περάσει οριακά τον πήχη. Υπό αυτήν την έννοια, μοιάζει εντυπωσιακό το πόσο παράξενη καταλήγει να δείχνει η περσόνα του Τζάκσον, παρόλο που υποτίθεται τον βλέπουμε υπό ένα αποκλειστικά θετικό πρίσμα. Ο κατά τα άλλα έξοχος σεναριογράφος Τζον Λόγκαν (“Ο Μονομάχος”, “Skyfall”, “Penny Dreadful”), εδώ αποτυγχάνει να βρει τη χρυσή τομή μεταξύ της πληγωμένης παιδικής ηλικίας του Τζάκσον, της περίπλοκης ανηλικιότητάς του που εκδήλωσε περίεργα απωθημένα μεγαλώνοντας και της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας του μουσικού. Έτσι, αυτό που προκύπτει κινηματογραφικά είναι ένα ξέπνοο παιχνίδι μίμησης ρόλων όπου ο Κόλμαν Ντομίνγκο ως καταπιεστικός πατριάρχης θα τρομοκρατεί δια βίου τους Jackson 5 και ο ίδιος ο Μάικλ θα μοιάζει επικίνδυνα με καρικατούρα».

Βέβαια, οι αντιδράσεις του κοινού ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες. Στο Rotten Tomatoes έχει «χτυπήσει» το 98%, την ώρα που στο πιο σινεφιλικό Letterboxd ο μέσος όρος αγγίζει το 3.6/5. Η θερμή ανταπόκριση των θεατών μεταφράζεται και σε οικονομικούς όρους, αφού στις ΗΠΑ πραγματοποίησε το πιο επικερδές «άνοιγμα» όλων των εποχών για μουσική βιογραφία φτάνοντας τα 97 εκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας κατά πολύ τα 60 εκατ. του «Straight Outta Compton» (Φ. Γκάρι Γκρέι, 2015). Όσον αφορά την Ελλάδα, μετά από τέσσερις ημέρες προβολών και ορισμένα previews, τo «Michael» έφτασε συνολικά τα 52.835 εισιτήρια από 116 αίθουσες σε όλη τη χώρα. Κάπως έτσι, η παραγωγή εισέπραξε παγκοσμίως 217,3 εκατ. και έχει μπει ήδη σε τροχιά να ξεπεράσει τα 910,8 εκατ. που είχε συγκεντρώσει το «Bohemian Rhapsody» (Μπράιαν Σίνγκερ, 2018) και να γίνει το πιο επιτυχημένο μουσικό biopic όλων των εποχών.

Φυσικά, με αυτά τα δεδομένα η παραγωγός εταιρία Lionsgate βρίσκεται ήδη σε συζητήσεις για μία ακόμα ταινία για τον Μάικλ Τζάκσον. Εφόσον προχωρήσουν οι προσπάθειες, θα έχει σημασία να δούμε εάν θα απεικονιστούν στο σίκουελ πτυχές της ζωής του καλλιτέχνη που απουσίαζαν χαρακτηριστικά από το «Michael». Όπως η οι καταγγελίες εις βάρος του για σεξουαλική κακοποίηση, οι οποίες αρχικά θίγονταν σε μια σειρά σκηνών που είχαν γυριστεί, αλλά κόπηκαν υποχρεωτικά λόγω ρήτρας σε εξωδικατιστική συμφωνία του μουσικού με φερόμενο ως θύμα του.
Ωστόσο, το κοινό δείχνει να αδιαφορεί πανηγυρικά για οτιδήποτε μεμπτό μπορεί να έκανε ο ποπ σταρ ή απλώς απειλεί να αποκαθηλώσει το μύθο γύρω του. Μάλιστα, έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον ότι η τρέχουσα τάση θέλει ενεργά τους θεατές να αντιμάχονται οποιαδήποτε έστω και εποικοδομητική κριτική μπορεί να γίνει πάνω στα ιδιωτικά πεπραγμένα του Τζάκσον. Μεταξύ σοβαρού και αστείου η φάση αρχίζει να θυμίσει «Καποδίστρια», αφού όχι απλώς πολλοί φαίνεται να προτιμούν κυνικά τη διαιώνιση ανακριβειών, αλλά μάλιστα να ενθαρρύνεται η αποσιώπηση εξαιρετικά ανησυχητικών γεγονότων. Για την ώρα, κοινώς, ο κοσμός αρκείται στο να περνάει καλά. Γιατί να αγχωθεί για όλα τα άλλα;