Η Θεανώ Κλάδη στο ΚΛΙΚ: «Ενθουσιάζομαι εύκολα, αλλά ερωτεύομαι πολύ δύσκολα»
Η νεαρή ηθοποιός μιλά για την θεατρική και τηλεοπτική πορεία της, όσα θέλει να κατακτήσει στην καριέρα της αλλά και για το πώς βιώνεις το φλερτ, τις σχέσεις και τον έρωτα.
Η Θεανώ Κλάδη αν και είναι μόλις 23 ετών έχει παίξει σε σειρές, που αγαπήθηκαν πολύ όπως το «Ναυάγιο» και το «Γιατί ρε Πατέρα», ενώ φέτος θα τη βλέπουμε και στη σκηνή του Παλλάς με την μουσικοχορευτική παράσταση «Astoria» σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου.
Όταν την ρωτάω για αυτή τη συνεργασία μου απαντάει με ενθουσιασμό: «Είναι υπέροχα. Είναι μία τόσο όμορφη δουλειά, τόσο όμορφη εμπειρία. Ο θίασος είναι όλος εξαιρετικός. Ήταν τόσο ωραίο να βλέπεις σε ένα τόσο μεγάλο θέατρο, πώς γίνονται οι πρόβες, η τεχνική, πώς δουλεύουν πάνω σε τόσο μεγάλη σκηνή με τα χειλόφωνα, είναι όλα πρωτόγνωρες εμπειρίες και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο τυχερή. Μου έχουν τύχει τόσο καλοί άνθρωποι, που με βοηθούν και είναι πραγματικά υπέροχα».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όπως θυμάται την πρώτη φορά που βρέθηκε στη σκηνή ήταν μόλις τριών ετών, όταν στο διάλειμμά της παράστασης ανέβηκε πάνω στη σκηνή με την πιπίλα της για να πει ένα ποίημα. Και μπορεί τότε να την οδήγησε στη σκηνή το παιδικό της ένστικτο, όμως μεγαλώνοντας η υποκριτική ήταν πλέον μια πολύ συνειδητή επιλογή.
Στα 18 της η Θεανώ άφησε την Κρήτη, το μέρος όπου μεγάλωσε και ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει νομική παράλληλα με την υποκριτική. Για την απόφαση της να μπει στη νομική μου λέει ότι: «Ήταν μια σκέψη που είχα στο μυαλό μου επειδή και η αδερφή μου σπούδασε νομική οπότε κάπως είχα πάρει μια γεύση και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα επιστήμη. Επίσης είμαι μεν πολύ αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά είμαι και ρεαλίστρια. Ξέρω ότι η υποκριτική είναι ένας δύσκολος χώρος, με πολλή ανεργία. Παρόλα αυτά οι σπουδές μου στη νομική με βοήθησαν στην ηθοποιία».
Για την απόφαση να ασχοληθεί με την ηθοποιία και την αρχική σκέψη να ασχοληθεί με το θέατρο θυμάται: «Μου είχε μπει η ιδέα από πολύ μικρή. Όταν στον νηπιαγωγείο έπαιξα την Κάρμεν σκεφτόμουν “εντάξει, τώρα αυτό είναι πολύ ωραίο”. Αργότερα παρουσίαζα στους γονείς μου ποιήματα και σκετσάκια. Η πρώτη φορά που είπα συνειδητά ότι θέλω να ασχοληθώ με το θέατρο ήταν σε μια παράσταση που κάναμε με το σχολείο στην πρώτη τάξη του Λυκείου, είχα έναν πολύ ωραίο ρόλο, είπα “θέλω να το κάνω αυτό, νιώθω πολύ ωραία πάνω στη σκηνή”. Έβλεπα ότι αυτό το πράγμα με τραβάει. Παρακολουθούσα ταινίες και μετά έκανε σκηνές στον καθρέφτη, μάθαινα να παίζω μονολόγους μόνη μου».
Η πρώτη της συμμετοχή σε σειρά ήρθε με το Ναυάγιο. Στην ερώτηση για το πώς κατάφερε να πάρει τον ρόλο, αλλά και για το πώς βίωσε αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία μου είπε: «Είχα πάρει απόφαση ότι θέλω να μπω σε αυτό το χώρο, όσο δύσκολο και να είναι, ήθελα να μπω πάση θυσία. Και από το πρώτο έτος που ήμουν στη δραματική άρχισα να στέλνω σε δουλειές. Δεν με παίρνανε, αλλά εγώ έστελνα Self – tapes, φωτογραφίες, βιογραφικά, ένα κενό βιογραφικό εν τω μεταξύ, απλά με τη φωτογραφία μου και το όνομά μου. Ξεκίνησα να πηγαίνω σε ό,τι ακροάσεις μάθαινα, ώσπου μια κοπέλα που δούλευε στην παραγωγή για το σίριαλ «Ο παράδεισος των κυριών» μου είπε ότι γίνεται ένα casting για τη σειρά και έτσι έστειλα το βιογραφικό μου. Παρότι δε με πήραν, νομίζω από εκεί με είδαν και με πρότειναν για το «Ναυάγιο».
Παράλληλα θυμάται την πρώτη μέρα που πήγε για γύρισμα: «Δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω. Ευτυχώς στο πρώτο γύρισμα ήταν ο γάμος μου, οπότε ήταν δικαιολογημένο το να είμαι χαρούμενη. Νομίζω πετούσα στα σύννεφα. Δεν είχα σταματήσει να το συζητάω με οικογένεια και φίλους. Ήταν όλα ωραία.»
Η Θεανώ Κλάδη έχει επιλέξει να πιστεύει πρώτα από όλα η ίδια στον εαυτό της γιατί όπως μου εξομολογείται: «Για να προχωρήσεις σε έναν χώρο που έχεις τόση έκθεση πρέπει να πιστέψεις εσύ πρώτα στον εαυτό σου, για να πιστέψουν και οι άλλοι σε σένα. Δηλαδή δεν γίνεται να βγαίνεις πάνω στο σκηνή και να είσαι μαζεμένος ή να φοβάσαι ή να έχεις δεύτερες σκέψεις, γιατί αυτό περνάει στο κοινό.
Για την κριτική που δέχεται και τα σχόλια που λαμβάνει στα σόσιαλ μίντια: «Εγώ μπαίνω και κοιτάω συνέχεια γιατί μ’ αρέσει να βλέπω τις κριτικές, άμα δεν άρεσε κάτι σε κάποιον, εννοείται το φιλτράρω μετά. Θέλω να πω, μπορεί να είναι οδηγία του σκηνοθέτη κάτι και να μην αρέσει το θεατή εκεί δεν μπορώ να κάνω κάτι κι αυτό. Αλλά αν πουν κάτι για τη δική μου υποκριτική, θα το έχω στο μυαλό μου».
Για τη γενιά της και τους φίλους της: «Εμένα οι παρέες μου και γενικά οι φίλοι μου είναι σε αυτόν τον χώρο. Όχι απαραίτητα ηθοποιοί. Νομίζω είμαστε πολύ ευαισθητοποιημένοι σαν γενιά. Δεν ξέρω, ελπίζω να μην είμαι πολύ ρομαντική, αλλά βλέπω άτομα της γενιάς μου που θέλουν να σώσουν το περιβάλλον, να ασχολούνται με αυτό, να μιλάνε για πολιτική. Ασχολούμαστε με το τι συμβαίνει στον κόσμο, γιατί προσπαθούμε για ένα καλύτερο αύριο. Δεν καθόμαστε απλά και ακούμε. Πράττουμε, αντιδρούμε. Αυτό είναι πολύ ωραίο».
Αναφορικά με τον αν βρήκε ένα «καθαρό» θέατρο μετά το Metoo: «Ναι, 100%. Στεναχωριέμαι πάρα πολύ που το συζητάμε. Θέλω να πω ότι δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει καν σαν σκέψη αυτό το πράγμα σε εργασιακό περιβάλλον. Αλλά ήταν πολύ σημαντικό που έγινε αυτό το κίνημα και βρήκαν το θάρρος άνθρωποι και μιλήσανε για αυτό που τους συνέβη.
Ωστόσο μοιράζεται μαζί μου ότι έχει βιώσει «λάθος» συμπεριφορές στη δουλειά της. «Σε αυτή τη δουλειά συναντώ πολλούς ανθρώπους διαφόρων ηλικιών, οπότε είναι λογικό να ακούς κάποια πράγματα με τα οποία δεν συμφωνείς. Και έχω ακούσει πάρα πολλά σχόλια και σεξιστικά και ρατσιστικά σχόλια, στα οποία συνήθως απαντώ».
Παράλληλα μου εξέφρασε τον θαυμασμό της για τη Μπέσσυ Μάλφα τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. «Επειδή έχουμε συνεργαστεί και στην τηλεόραση και στο θέατρο, είναι μια γυναίκα με τόσο χάρη, τόσο επαγγελματισμό, τόσο καλός άνθρωπος, Είναι αληθινή και σου βγάζει ένα ρομαντισμό, μια καλοσύνη και μια ευγένεια, θα ήθελα πολύ να γίνω σαν αυτή».
Για τη συνεργασία της με τον Μιχάλη Λεβεντογιάννη αλλά και την Ευγενία Σαμαρά: «Θα ξεκινησω με την Ευγενία, που είναι μια πολύ όμορφη παρουσία. Τόσο γεμάτος άνθρωπος, έξυπνη, καλή στη δουλειά της, χωρίς να δημιουργεί προβλήματα, αρκετά φιλική, με έκανε να νιώσω πολύ άνετα, πολύ γρήγορα. Έκανα σαρδάμ ας πούμε, ήμουν αγχωμένη και ήταν εκεί υπομονετική, άκουγε, μου έλεγε “όλα καλά”. Μου δίνει μια ηρεμία στο γύρισμα γιατί ξέρω ότι δε θα με αφήσει να εκτεθώ. Τώρα με τον Μιχάλη εντάξει, έχουμε άλλη σχέση, γιατί ήμασταν καθημερινά μαζί σε πολλές σκηνές. Τον αγαπώ πάρα πολύ τον Μιχάλη. Είναι υπέροχος, πάρα πολύ αστείος. Αυτός κι αν σε κάνει να νιώθεις άνετα! Δηλαδή δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν τον συμπαθεί. Μπαίνει μέσα στο σετ πριν ξεκινήσουμε το γύρισμα και είναι σαν να φωτίζει το δωμάτιο. Πάρα πολύ δοτικός. Δηλαδή, άμα έχεις ένα πρόβλημα ή άμα χρειάζεσαι κάποια βοήθεια, τον παίρνεις κατευθείαν τηλέφωνο και είναι πάντα εκεί.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αγαπημένος της ρόλος μέχρι τώρα είναι η Βιβή στο «Γιατί ρε πατέρα» επειδή όμως μου εξηγεί «ήταν ένας ρόλος που είχε πάρα πολύ βάθος και μου δόθηκε η δυνατότητα να πάρω έναν χαρακτήρα και να τον ξεδιπλώσω έτσι όπως θέλω. Όσο για το μέλλον τη φαντάζεται σε κάτι πιο δραματικό «νομίζω ρόλος των ονείρων μου είναι να κάνω μια γυναίκα με ψυχιατρικά προβλήματα. Πιστεύω ότι έχεις τόσο πολλά πράγματα να μελετήσεις, να δεις τα όρια σου, μέχρι πού φτάνει το ανθρώπινο μυαλό».
Όταν η συζήτηση έφτασε στο αν την φλερτάρουν ομολογώ ότι η απάντηση της με εξέπληξε: «Άμα δω έναν άνθρωπο που μου αρέσει, θα πάω να του μιλήσω. Και έξω. Δεν αφήνω ευκαιρίες να χάνονται έτσι. Γιατί αν δεν προσπαθείς δεν θα το μάθεις. Αλλά νομίζω ότι το φλερτ πλέον γίνεται μέσω Instagram, αν και εγώ δεν έχω γνωρίσει ποτέ κάποιον έτσι».
Όσο για τον έρωτα; «Έρωτας, μεγάλη λέξη. Ενθουσιάζομαι εύκολα, αλλά ερωτεύομαι πολύ δύσκολα. Το πώς δείχνει εμφανισιακά δεν με νοιάζει τόσο στον έρωτα η αλήθεια είναι. Εντάξει, η πρώτη εντύπωση είναι σημαντική. Αλλά για έναν ερωτευτείς κάποιον νομίζω είναι πολύ σημαντικό να θαυμάζεις κάτι σε αυτόν. Μου αρέσει δηλαδή ο άλλος να έχει όνειρα, να προσπαθεί να ακολουθήσει αυτά τα όνειρα, να δουλεύει σκληρά για αυτό που θέλει να πετύχει και να μην αφήνει τη ζωή να περνάει μπροστά από τα μάτια του».
