3 τραγούδια που υμνούν το Πάσχα αλλιώς
Χωρίς να θέλουμε να προσβάλουμε την παραδοσιακή μας μουσική, αυτά είναι τα τραγούδια που μιλούν πραγματικά για το Πάσχα.
Περιεχόμενα
Η κατάνυξη της Μεγάλης Εβδομάδας και η παρακαταθήκη της εκκλησιαστικής μουσικής είναι αυτές που εμπνέουν συνήθως τους συνθέτες και μουσικούς μας αυτή την περίοδο του χρόνου. Έτσι για την Κυριακή του Πάσχα, όπου επικρατεί το νικητήριο αίσθημα την αναγέννησης της φύσης και της ζωής, μένουν κυρίως τα παραδοσιακά και δημοτικά τραγούδια να γεμίσουν το μουσικό κενό. Μην μας παρεξηγείτε, τα αγαπάμε εξίσου (ειδικά να τα χορεύουμε), εδώ όμως ξεχωρίσαμε τρία λιγότερο γνωστά κομμάτια που αναδεικνύουν διαφορετικές πλευρές του Πάσχα από αυτές που έχουμε συνηθίσει.
«Όταν ανθίζουν πασχαλιές», Σταύρος Κουγιουμτζής, Γιώργος Νταλάρας
Μπορεί τα ερωτοτράγουδα να είναι πολύ πιο διαδεδομένα τα Χριστούγεννα, ο Σταύρος Κουγιουμτζής όμως αναγνωρίζει την σωματική άνθιση που συμβαίνει με την αναγέννηση της άνοιξης και γράφει το 1971 τον δίσκο «Όταν ανθίζουν οι πασχαλιές». Είναι η πρώτη φορά που γράφει δικούς του στίχους εκτός από τη μουσική και καλεί για δεύτερη φορά τον νεαρό τότε Γιώργο Νταλάρα να τραγουδήσει σε δίσκο του και στο ομώνυμο τραγούδι. Τα υπόλοιπα είναι (λαϊκή) ιστορία.
Διαβάστε επίσης
«Θα ξημερώσει», Γιάννης Μαρκόπουλος, Πάνος Τζανετής
Ο Έλβις Πρίσλεϊ του λαϊκού τραγουδιού, όπως τον χαρακτήρισαν, εμφανίστηκε σαν πεφταστέρι στην εγχώρια μουσική σκηνής, μεσουρανώντας στα πάλκα για λιγότερο από μια δεκαετία και μετά εξαφανιζόμενος διά παντός, με δική του πρωτοβουλία. Στα οκτώ χρόνια που παρέμεινε ενεργός ο Πάνος Τζανετής πρόλαβε να συνεργαστεί για μια διετία με τον κορυφαίο Γιάννη Μαρκόπουλο, σε μερικά από τα πρώτα του τραγούδια, κάποια από τα οποία ακούστηκαν και σε ταινίες όπου συμμετείχε ο Τζανετής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το «Θα ξημερώσει», σε στίχους Ερρίκου Θαλασσινού από την ταινία του «Η στοργή», και εξαιρετική ευκαιρία να θυμηθούμε έναν θαυμάσιο λαϊκό ερμηνευτή στον οποίο άξιζε καριέρα μεγαλύτερης διάρκειας.
«Πάσχα στο ψυχιατρείο», Κόρε Ύδρο
Το Πάσχα στην Κέρκυρα είναι σοβαρή υπόθεση και δεν θα μπορούσε να λείψει από τη στιχουργία των Κόρε Ύδρο. Μάλιστα στο ντοκιμαντέρ του Βύρωνα Κριτζά «Όλοι μιλάνε για λατρεία» που κυκλοφόρησε πέρσι, ο Παντελής Δημητριάδης εξηγεί πως το συγκεκριμένο τραγούδι προέρχεται από μία εικόνα εντυπωμένη βαθιά στο μυαλό του: αυτή των ασθενών στα κάγκελα του ψυχιατρείου Κέρκυρας, όπου εργαζόταν ο πατέρας του («Κι αν σου φαίνεται αστεία/μια χειραψία με το κάγκελο»). Δεν χρειάζεται να πας για Πάσχα στην αρχόντισσα των επτανήσων, αρκεί να ακούσεις αυτό το κομμάτι για να μεταφερθείς στην ουσία της. Αν συνεχίσεις δε με το «Χωρίς επίκληση», θα κάνεις την Κυριακή του Πάσχα Επιτάφιο.
