Zante on the Rocks: Petros Klampanis – « Minor Dispute» (2015 – Inner Circle Music)
Τολμώ να πω ότι ο Πέτρος Κλαμπάνης είναι τελικά ένας ιδιόμορφος ταξιδευτής. Ένας τολμηρός θαλασσοπόρος στους άγριους ωκεανούς της μουσικής παγκοσμιότητας.
«Το Minor Dispute είναι σαφώς ένα έργο που έρχεται από το συναισθηματικό μέρος της συνθετικής προσπάθειας. Ο εγκέφαλος και η διαδικασία άσκησης ύφους έρχονται στο πιο όψιμο στάδιο της δημιουργικής διαδικασίας».
Τολμώ να πω ότι ο Πέτρος Κλαμπάνης είναι τελικά ένας ιδιόμορφος ταξιδευτής. Ένας τολμηρός θαλασσοπόρος στους άγριους ωκεανούς της μουσικής παγκοσμιότητας. Με εμπνευστική ενόραση που ανοίγει δρόμους και γλαφυρή τεχνική που χαρτογραφεί το συναίσθημα. Γεννημένος το 1981 στη Ζάκυνθο, ταξίδεψε τις δημιουργικές ανησυχίες του σε πολλά λιμάνια πριν καταλήξει στην αγκαλιά της Νέας Υόρκης και συγκεκριμένα στο Aaron Copland School of Music του Queens. Δεν άργησε να ενώσει τη μαγευτική φρεσκάδα της Μεσογειακής έμπνευσής του με μεγάλα ονόματα του χώρου όπως ο Greg Osby, o Ari Hoening, η Sheila Jordan, O Jean-Michel Pilc, η Gretchen Parlato, o Antonio Sanchez. Σεμνός (τον λες και αντι-βεντέτα), με έντονη αίσθηση της εσωτερικής σχέσης που έχει ο άνθρωπος με το περιβάλλον, ο Πέτρος Κλαμπάνης γράφει εδώ και καιρό στα μικρά ή μεγάλα στέκια του «Μεγάλου Μήλου» τη δική του μουσική Οδύσσεια. Από το Cornelia Street Cafe στο διαχρονικά μοδάτο Greenwich Village μέχρι το Barbes, εκεί στο «δικό» μας πολυπολιτισμικό Brooklyn, οι Contextual (το γκρουπ του), αφήνουν συχνά-πυκνά ίχνη μοναδικής συνθετικής μοναδικότητας και εκτελεστικής αρτιότητας. Ο Πέτρος Κλαμπάνης πάνω απ’ όλα παραμένει «εξερευνητής». Η συναρπαστική δουλειά του στο ατμοσφαιρικό άλμπουμ “Point Two”, με τον σπουδαίο βιμπραφωνίστα (και οιονεί συνοδοιπόρο στο νεοκοσμικό ταξίδι) Χρήστο Ραφαηλίδη είναι ίσως χαρακτηριστικό δείγμα της ανήσυχης πλεύσης του στα νερά του Hudson.
Ακούγοντας το «Minor Dispute» νοιώθεις ότι ο Κλαμπάνης κάνει μια μελέτη πάνω στο συναίσθημα, με περίσσευμα πάθους και πλεόνασμα νόστου. Ο ίδιος μιλάει για μουσική σπουδή στην «ειλικρίνεια». Το εισαγωγικό ομώνυμο κομμάτι σε τυλίγει από τις πρώτες κιόλας μελαγχολικές νότες στην αναζήτηση οικείων ήχων. Το πιάνο του Jean-Michel Pilc δίνει τον τόνο της συναισθηματικής εμπλοκής. Το αρμονικό δέσιμο εγχόρδων (στο άλμπουμ συμμετέχει το εξαίρετο κουαρτέτο Lush) και κρουστών σε παραπέμπει σε ρομαντικές κινηματογραφικές εικόνες. Το επιβλητικό μπάσο του Κλαμπάνη αλλάζει γρήγορα το σκηνικό, καθώς η ρυθμική περιδίνηση όλων των οργάνων οδηγεί σε ένα απολαυστικό κρεσέντο εκτελεστικής δεινότητας. Το «Monkey Business» μυρίζει διακριτικά Μεσόγειο με latin εξάρσεις, χάρις στα κρουστά του John Hadfield. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια σειρά από εξαίρετους αυτοσχεδιασμούς που πετάγονται από μοτίβο σε μοτίβο, με εκφραστική χάρη αλλά και ηλεκτρική ορμή. Είναι κυρίως η κιθάρα του Ισραηλινού Gilad Hekselman που σε παρασέρνει στη δίνη αυτής της έντεχνης εναλλαγής των ρυθμών. Στο ίδιο «σινεφίλ» κλίμα κινείται το «Lily’s Promenade», μέσα από riff, τόσο του πιάνου όσο και της κιθάρας, πάντα με φόντο τη μαγευτικά ζεστή χροιά του μπάσου.
Το «March of the Sad Ones» μας οδηγεί σε έναν δεξιοτεχνικό περίπατο, με οδηγό τη μελωδική κιθάρα του Hekselman και πλοηγό το ρομαντικό μπάσο του Κλαμπάνη. Το «Ferry Frenzy» στέκεται στο ύψος της υπόσχεσής του, με τον Pilc να ξεσηκώνει τα πλήκτρα και τον Κλαμπάνη να δένει τη φωνή του στον πραγματικά φρενήρη ρυθμό της μελωδίας. Η φεγγαρόφωτη μπαλάντα «Luiza» δίνει την ευκαιρία στον Κλαμπάνη να σολάρει αριστοτεχνικά, παρέα με τον Hekselman. Ο διάχυτος ρομαντισμός του κλασσικού αυτού κομματιού που έγραψε ο Τom Jobim χρωματίζεται περίτεχνα από τον μοντέρνο λυρισμό του συνόλου των εκτελεστών .
Η εξαιρετική αυτή δουλειά κλείνει με μια συναρπαστική ενορχήστρωση του παραδοσιακού τραγουδιού «Θαλασσάκι». Το διακριτό κλασσικό στοιχείο αγκαλιάζει την αυθεντικότητα της πολυπολιτισμικής παράδοσης σε μια πραγματικά έξοχη σύνθεση folk και τζαζ μουσικής. Αυτή άλλωστε είναι η ουσία στην τέχνη και την τεχνική του έλληνα δημιουργού. To τέλειο fusion; Γιατί όχι;
Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι το «Minor Dispute» έγινε πραγματικότητα χάρις στην πλατφόρμα Kickstarter και τους 302 φίλους – υποστηρικτές του Πέτρου Κλαμπάνη.
Τα κομμάτια: Minor Dispute, Monkey Business, Lily’s Promenade, March of the Sad Ones, Ferry Frenzy, Luiza, Thalassaki.
Οι συντελεστές: Πέτρος Κλαμπάνης, Gilad Hekselman, Jean-Michel Pilc, John Hadfield και Lush String Quartet.
Μάθε περισσότερα: www.petrosklampanis.com/
Αγόρασέ το: Στον Ιανό (CD): www.ianos.gr
Στο iTunes:
https://itunes.apple.com/us/album/minor-dispute/id980451145
Στο cdbaby:
http://www.cdbaby.com/cd/petrosklampanis2
Πέτρος Κλαμπάνης – Διάλογος στο Και Πέντε…
Οι προσωπικές σου αναφορές; Πόσο «κλασσικός» είναι ο Πέτρος Κλαμπάνης;
Πιστεύω ότι η κλασσική μουσική με έχει επηρεάσει πολύ. Μεγάλωσα ακούγοντας τη συλλογή δίσκων Deutsche Grammophon των γονιών μου, κάνοντας κλασσικό πιάνο και θεωρία. Ο Bach και ο Claude Debussy είναι οι αγαπημένοι μου συνθέτες. Στη μουσική μου χρησιμοποιώ τον μουσικό ήχο του κουαρτέτου εγχόρδων, που σαφώς παραπέμπει στα κλασσικά ακούσματα.
Από το Ιόνιο στον Hudson. Σύμπτωση ή αναζήτηση;
Σαφώς αναζήτηση. Από πολύ μικρή ηλικία είχα στο μυαλό μου να έρθω στη Νέα Υόρκη. Έκανα διάφορες «στάσεις» ανάμεσα στο Ιόνιο και τον Hudson, πέντε χρόνια στον Σαρωνικό (Αθήνα), περίπου δυόμιση χρόνια στη Βόρεια Θάλασσα (Άμστερνταμ) και τελικά το 2008 κατέληξα στο «Μεγάλο Μήλο», με αφορμή – και άλλοθι ίσως, τις σπουδές.
Minor Dispute: Δημιουργικό συναίσθημα ή άσκηση ύφους;
Το Minor Dispute είναι σαφώς ένα έργο που προέρχεται από το συναισθηματικό μέρος της συνθετικής προσπάθειας. Η βάση του είναι το καθαρό συναίσθημα και η ειλικρινής έκφραση του. Ο εγκέφαλος και η διαδικασία άσκησης του ύφους, αν υπάρχει, έρχονται στο πιο όψιμο στάδιο της δημιουργικής διαδικασίας. Αυτό συμβαίνει συχνά όταν παίρνω αποφάσεις σε θέματα ενορχήστρωσης ή δουλεύω πιο πρακτικά μουσικά ζητήματα.
Γιατί Kickstarter;
Η μουσική βιομηχανία έχει υποστεί ένα πολύ μεγάλο μετασχηματισμό λόγω του internet, του YouTube και του Facebook. Θα έλεγα ότι ακόμα και το Pirate Bay έπαιξε τον ρόλο του. Αυτή η συνθήκη επηρεάζει όλους, τουλάχιστον αυτούς που δεν σχετίζονται με την περισσότερο mainstream πλευρά της “μουσικής βιομηχανίας”. Θεώρησα πως το Kickstarter ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για να προάγω τη δουλειά μου, με έναν τρόπο που ορίζει η δική μου αισθητική. Ταυτόχρονα θέλησα να ξεκινήσω μια κοινότητα ανθρώπων που υποστηρίζει αυτό που προσπαθώ να κάνω. Ήταν πολύ μεγάλη ποσότητα δουλειάς, αλλά το αποτέλεσμα επιβράβευσε την πρωτοβουλία.
To επόμενο βήμα;
Το επόμενο βήμα θα εστιάσει στις περιοδείες του γκρουπ αλλά και στην ηχογράφηση ενός live άλμπουμ στην Νέα Υόρκη, τον ερχόμενο Δεκέμβριο.