«Η καλύτερη εποχή μου είναι τώρα αρκεί να κρατήσει»: Η Μάρω Κοντού μέσα από τα λόγια της
Η Μάρω Κοντού θα παραμείνει στη μνήμη μας ως η σταρ του ελληνικού κινηματογράφου, που υπήρξε ακομπλεξάριστη και αυτόφωτη, μια γυναίκα ελεύθερη.
Περιεχόμενα
Η Μάρω Κοντού είχε πει για τη ζωή της: «Πέρασα πολύ όμορφα. Και αγάπησα και αγαπήθηκα. Αυτό έχει σημασία. Να μην περάσεις από αυτή τη ζωή χωρίς να το νιώσεις». Και η ίδια κατάφερε να «περπατήσει» με τρόπο αντισυμβατικό, όχι τόσο από επιλογή, όσο από ένστικτο, για να γίνει τελικά μια ηθοποιός που υπερέβη την εποχή της.
Το ένστικτο της την έκανε να ερωτευτεί πολύ και βαθιά, να απολαύσει τα ανάλαφρα χρόνια της νιότης και να διεκδικήσει την ευτυχία της μέχρι το τέλος. Απενεχοποιημένη και ελεύθερη, η Μάρω Κοντού «πετούσε» όταν ανέβαινε στη σκηνή, αλλά όπως είχε ομολογήσει μερικά χρόνια πριν, το επόμενο πρωί έκανε μια «ωραία προσγείωση» στην πραγματικότητα.
Η Μάρω Κοντού υπήρξε μια γυναίκα πρότυπο κυρίως γιατί δεν υπέβαλλε τον εαυτό της στο μαρτύριο των στερεοτύπων, έζησε πέρα από αυτά και μας έμαθε ότι κάθε ηλικία είναι όμορφη και ενδιαφέρουσα, αρκεί να αποδεχτείς τη μοναδικότητα της.
Διαβάστε επίσης
Η ειλικρίνεια ήταν εκείνη που την ισορροπούσε και η αγάπη της για ζωή το επίκεντρο της ύπαρξής της. Χαμογελαστή, με εκφραστικά μάτια και επιβλητική παρουσία ήταν μια ήρεμη δύναμη, που δεν εγκλωβίστηκε στην ομολογουμένως εντυπωσιακή εικόνα της.
Μέσα σε μια καριέρα 35 ετών η Μάρω Κοντού πρωταγωνίστησε σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα. Παρόλα αυτά είχε δηλώσει ότι δε θέλει να φύγει πάνω στη σκηνή: «Ακούω συναδέλφους να λένε ότι θέλουν να πεθάνουν πάνω στη σκηνή και τους λυπάμαι». Μια σταρ που όμως δεν έχασε ποτέ την οικειότητα της με τους ανθρώπους. Δεν την ήξερες, αλλά αισθανόσουν ότι είναι «δικός σου άνθρωπος», ζωντανή, χαμογελαστή, αλέγκρα και διαχρονικά γοητευτική ήταν η γυναίκα που όλοι ήθελαν για σύντροφο, για κολλητή, για συνεργάτιδα.
Μεγαλωμένη στο κέντρο της Αθήνας συνάντησε από νωρίς εμβληματικές προσωπικότητες που την καθόρισαν. Στην Οδό Ονείρων συναντήθηκε με την αφρόκρεμα της εποχής: Χατζιδάκις, Σολομός, Γκάτσος. Και είχε πάντα πολλά να πει, για όλα και κυρίως για τη ζωή.
Διαβάστε επίσης
Για τον έρωτα
«Ο έρωτας είναι ωραία πράγμα. Τον έχω ευχαριστηθεί, έχω κλάψει, έχω γελάσει, έχω περάσει ωραία, έχουν κλάψει, έχω κυνηγήσει και με έχουν κυνηγήσει. Δε νομίζω ότι ερωτευόμαστε πολλές φορές στη ζωή μας. Κι αν ερωτευτείς 2, άντε 3, δεν είναι ίδιο πράγμα, είναι άλλο το νεανικό. Το νεανικό είναι τυφλό, ερωτεύεσαι γιατί το έχεις ανάγκη, άλλος έρωτας είναι στη μέση ηλικία. Ο τελευταίος έρωτάς μου ήταν 67 ετών. Από τότε δεν έχω ερωτευτεί ξανά και ούτε θέλω. Τα έχω ζήσει όλα. Και δυο γάμους. Πάρα πολλά έχω ζήσει». (Τηλεοπτική εκπομπή «Πάμε μια βόλτα»)
«Δεν θέλω άνθρωπο σπίτι μου, είναι ο παράδεισός μου. Ούτε κατά διάνοια δεν μου λείπει ένας άνθρωπος στη ζωή μου, το έχω χορτάσει, φτάνει. Τώρα είναι καλύτερα να μην ξυπνάς με έναν άνθρωπο δίπλα σου. Δεν θέλω σύντροφο, πιο καλά είμαι μόνη μου. Αν ήθελα σύντροφο, υπάρχουν οι προτάσεις. Αλλά δεν θέλω! Φλερτάρουν με τον τρόπο τους. Θυμάμαι προ ημερών ήμουν σε ένα εστιατόριο, πίσω ήταν φίλες και φίλοι και φτάνοντας να πω καληνύχτα σε αυτόν που έχει το μαγαζί, με πλησιάζει ένας πανύψηλος και λέει ‘όλη μου τη ζωή ψάχνω μία γυναίκα σαν και σένα’. ‘Άργησες’, του λέω». («Buongiorno», MEGA)
«Οταν ήμουν νέα, με κυνηγούσαν πολλοί που μου έλεγαν «σ’ αγαπώ», «σε θέλω» και τα σχετικά. Ομως κάποτε γνώρισα κάποιον ο οποίος στο πρώτο μας ραντεβού μού είπε: «Σε εμπιστεύομαι». Και τσίμπησα! Δεν μου είχαν ξαναπεί κάτι τέτοιο» (Εφημερίδα Καθημερινή)
Τα χρόνια της νιότης
«Δεν έχω καθόλου παιδικές αναμνήσεις. Ίσως επειδή στο σπίτι μου επικρατούσε πένθος. Μέχρι τα έξι μου, στο σπίτι μας υπήρχε μεγάλη δυστυχία. Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, η μητέρα μου έκανε έναν δεύτερο γάμο. Ήταν ένας εξαιρετικός κύριος, ναυτικός. Στους οκτώ μήνες, τορπίλισαν το πλοίο του και χάθηκε. Πάνω που πήγαινα να αρθρώσω ξανά τη λέξη “μπαμπά“…», (Περιοδικό Life&Style)
Το παιδί που δεν έκανε και ο γάμος
«Δεν μου έδωσε ο Θεός παιδιά, το «φόρεσα» πολύ καλά και δεν με πειράζει».
«Χρειάστηκα βοήθεια γιατί μου έπεσαν πολλά όπως ο θάνατος της μητέρας μου, ένα διαζύγιο και άλλα. Χρειάστηκα βοήθεια για δύο χρόνια. Η ψυχανάλυση σου ξεκλειδώνει κάποιες πορτούλες που, αν δεν φοβάσαι να τις περάσεις, βγαίνεις κερδισμένος» (Εκπομπή «Πάμε Δανάη»)
Για την τύχη να μεγαλώνει
«Δεν θα ήθελα να ξαναγίνω 30 χρονών. Όλα τα λάθη της ζωής μου τα έκανα τότε. Η καλύτερη εποχή μου είναι τώρα αρκεί να κρατήσει». (Εκπομπή «Πάμε Δανάη»)
«Με την ηλικία μου έχει φύγει το πάθος της επιβράβευσης, δεν χρειάζομαι έναν σπουδαίο ρόλο και ένα γεμάτο θέατρο. Ακούω συναδέλφους να λένε ότι θέλουν να πεθάνουν πάνω στη σκηνή και, συγγνώμη, αλλά τους λυπάμαι. Δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τη σκηνή;» (Εκπομπή «Πάμε Δανάη»)
«Τώρα που μεγάλωσα και γέρασα –σ’ αυτό που γράφει η ταυτότητα, όχι μέσα μου– μου αρέσει πολύ ο εαυτός μου. Εχω πιο μεγάλη αυτοπεποίθηση σήμερα από ό,τι στα είκοσί μου, που ήμουν κουκλάρα».
