Με ανεβασμένη την λίμπιντο η σύντροφος Περιστέρα

Αίσθηση και πολλές συζητήσεις έχει προκαλέσει η πρώτη συνέντευξη που έδωσε η σύντροφος του Αλέξη Τσίπρα, κ. Περιστέρα Μπαζιάνα, στην Εφημερίδα των Συντακτών του Σύριζα-όπως θα έπρεπε να είναι ο τίτλος της συμπαθούς εφημερίδας. Πολλοί ψάχνουν να βρουν τον λόγο που η Περιστέρα έδωσε αυτήν την πρώτη της συνέντευξη. Ο λόγος είναι περισσότερο από προφανής. Να τονώσει το αριστερό προφίλ του Τσίπρα, που έχει υποστεί μεγάλη φθορά, μια και έχει αποδειχθεί η πιο συναινετική Κυβέρνηση στις απαιτήσεις των δανειστών, καθώς ψηφίζει τα πάντα, με σαφή πρόθεση να καταφέρει τον Αύγουστο να φτάσει στο τέλος των Μνημονίων, ώστε να έχει κάποιο χαρτί στις επόμενες εκλογές.

Καλό είναι όταν δίνει κανείς συνεντεύξεις να έχει σκεφτεί λίγο περισσότερο αυτά που λέει, ώστε να μην πέφτει σε αντιφάσεις και να μην γίνεται αστείος.

Ας δούμε λοιπόν τι είπε η σύντροφος Περιστέρα προσπαθώντας να ανορθώσει το αριστερό προφίλ του Αλέξη.

Αν σε κάτι ήταν ιδιαίτερα σαφής και αποκαλυπτική ήταν στην σχέση τς λίμπιντο με τη εξουσία. Είπε λοιπόν επί λέξη η Περιστέρα :«Η εξουσία, ακόμα και η αριστερή, χτυπάει σε πολύ εσωτερικές χορδές του ανθρώπου, έχει να κάνει με την αυταρέσκειά του, την εικόνα του εαυτού του, ακόμα και με τη λίμπιντό του. Ο ναρκισσισμός καιροφυλακτεί. Ίσως η ψυχανάλυση να βοηθούσε τους πολιτικούς… Αλλά ποιος αντέχει να συγκρουστεί με το είδωλό του;». Σ` αυτό το σημείο είναι πάρα πολύ σαφής και ειλικρινής η κ.Περιστέρα μια και παραδέχεται ότι η εξουσία έχει χτυπήσει τις πολύ εσωτερικές-αν και αριστερές – χορδές της και την έχει οδηγήσει σε κάποια αυταρέσκεια μια και ο ναρκισσισμός καιροφυλακτούσε και έχει επηρεάσει και την λίμπιντο της. Αυτήν την αυταρέσκεια την έχουμε διαπιστώσει και εμείς, αλλά το αποτέλεσμα είναι μάλλον καλό, αφού η Περιστέρα ντύνεται και στέκει πολύ καλύτερα στις δημόσιες εμφανίσεις της. Για την λίμπιντο δεν μας πέφτει λόγος, μια και αυτό είναι αρμοδιότητα του συντρόφου Αλέξη. Για την ψυχανάλυση πάλι δεν ξέρουμε. Αν το έχει πάρει τόσο σοβαρά, ας συμβουλευτεί και κάποιον ψυχίατρο-κάτι που θα έπρεπε να κάνουν και πολλά από τα στελέχη του Σύριζα, αλλά και των Ανέλ. Αλλά όπως παραδέχεται και η ίδια της είναι πολύ δύσκολο να συγκρουστεί με το καινούργιο είδωλο της, το οποίο είναι και πολύ κομψότερο από το προηγούμενο

Σε κάποιο άλλο σημείο όμως και απαντώντας στην παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι άλλα υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα έκανε, η Περιστέρα μπερδεύεται. Ας δούμε τι είπε. «Αυτό λέει ποιος; Εκείνοι που έσκυβαν το κεφάλι χωρίς να “χάσουν” καθόλου χρόνο, πρόθυμοι σε όλες τις εντολές; Αυτοί που είχαν χρεωθεί για πάντα την αναξιοπρέπεια της υποταγής τους;» για να προσθέσει στη συνέχεια ότι «ο Τσίπρας το οδήγησε μέχρι εκεί που μπορούσε να το πάει, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης για ό,τι είχε υποσχεθεί στον ελληνικό λαό αλλά και της ευθύνης μπροστά στο διακύβευμα. Γι` αυτό δεν δέχομαι τις κατηγορίες περί προδοσίας και εξαπάτησης. Δεν είχε άλλα στο μυαλό του και άλλα έκανε, δεν είπε ψέματα, δεν οπισθοχώρησε. Πάλεψε να διαχειριστεί μια σκληρή, αμετακίνητη κατάσταση που ορθώθηκε μπροστά του άκρως απειλητική. Και το πήγε ως το όριο που είχε η χώρα μπροστά στην τρομακτική πίεση, τον πνιγμό, την τιμωρία. Είναι περιττό να πω αν συμφωνεί ο Τσίπρας με ό,τι αναγκάστηκε να κάνει, ότι θα ήθελε να κάνει τα πράγματα αλλιώς. Ναι, αγωνίστηκε όσο καλύτερα μπορούσε έχοντας απόλυτα συναίσθηση της επικίνδυνης κατάστασης. Και στην τελευταία πρόταση συμφωνίας από τους δανειστές, στο εκβιαστικό take it or leave it πάλεψε όσο άντεξε». Ξεχνάει όμως κάτι εδώ η αγαπημένη Περιστέρα. Ότι ο σύντροφος της Αλέξης, σε μια συνέντευξη του διέγραψε μονοκοντυλιά όλην εκείνη την περίοδο με την φράση “Είχαμε αυταπάτες”. Άρα όταν επαναφέρει στην μνήμη εκείνη της περίοδο, στην ουσία αντιπολιτεύεται το σύντροφο Αλέξη, χωρίς να διαφέρει και πολύ από αυτά που λέει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που έχει μείνει επίσης κολλημένη σ` εκείνη την περίοδο, χωρίς να έχει καν καταφέρει να βελτιώσει το ενδυματολογικό της στυλ, από το σύντομο πέρασμα της από τη  εξουσία.

Πάρα πέρα και σε επόμενη ερώτηση για την αποχώρηση συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ μετά το «αριστερό» Μνημόνιο η κυρία Μπαζιάνα μπερδεύεται ακόμα περισσότερο καθώς εξομολογείται ότι «προσωπικά μιλώντας, τα τελευταία τρία χρόνια κάθε 5η Ιουλίου κλαίω από νεύρα, από οργή – ναι κυριολεκτώ. Πώς είναι δυνατόν να υποτιμήθηκε τόσο η γνώμη ενός λαού από τους ισχυρούς-δυνάστες του; Ποια “δημοκρατία” των ισχυρών μπορεί να αγνοήσει την επιλογή ενός λαού να ακολουθήσει άλλο δρόμο; Θυμηθείτε, το μήνυμα που διαδόθηκε παγκόσμια σαν φλόγα εκείνο το βράδυ της μοιραίας διαπραγμάτευσης: This is a coup…». Το θέμα εδώ είναι ότι το “Όχι” μετατράπηκε σε “Ναι” όχι από κάποια “δημοκρατία” των ισχυρών που αγνόησε την επιλογή ενός λαού να ακολουθήσει άλλο δρόμο, αλλά από τον ίδιο τον σύντροφο Αλέξη. Αλλά τέλος πάντων, εφ` όσον επιλέγει να κλαίει κάθε 5η Ιουλίου, αυτό μπορεί να το κάνει μέσα στην θωρακισμένη πρωθυπουργική λιμουζίνα, ή ακόμη καλύτερα αν προκύψει και κανένα ταξιδάκι, στο πρωθυπουργικό τζετ. 

Πολύ σαφής όμως γίνεται σε κάποιο άλλο σημείο όταν λέει πως: «ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία». Πράγματι το ζητούμενο για την αριστερή συνείδηση της κ.Περιστέρας είναι η ολοκληρωτική κατάκτηση της εξουσίας, όπως ίσχυε στην Σοβιετική Ένωση, όπως ισχύει ακόμη τώρα στην Βόρεια Κορέα. Στις αστικές δημοκρατίες της Δύσης όμως υπάρχει σαφής διαχωρισμός των τριών εξουσιών, της Εκτελεστικής, της Νομοθετικής και της Δικαστικής. Αυτός ο διαχωρισμός των τριών εξουσιών είναι και ο θεμέλιος λίθος της Δημοκρατίας, στην Δύση, αλλά η σύντροφος Περιστέρα ονειρεύεται κάποιο άλλο καθεστώς.