Μελίνα Μερκούρη | Πικραμένη γιατί; Οι πληγές είναι παράσημα…

Η Μελίνα Μερκούρη ήταν μία από τις πιο ξεχωριστές φιγούρες της σύγχρονης Ελλάδας. Μια γυναίκα με ιδιαίτερα δυναμική προσωπικότητα, έντονη πολιτική δράση, θάρρος, τόλμη, η οποία μοίρασε τη ζωή της ανάμεσα στην τέχνη της ηθοποιού και στην πολιτική.

Είναι τόσα πολλά αυτά που μπορεί να γράψει κανείς για εκείνη…

Τη γυναίκα που… Δέχτηκε τη μαχαιριά του Γιώργου Φούντα στη “Στέλλα”. ‘Εκανε με την αξεπέραστη γοητεία της, τον Ζυλ Ντασέν να καβαλήσει τα καθίσματα του κινηματογράφου που πρόβαλλε την ταινία, προκειμένου να τη γνωρίσει από κοντά. Μάγεψε το αθηναϊκό  κοινό στο  θρυλικό υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης όταν υποδύθηκε την Μπλανς και την Αλεξάνδρα Ντελ Λάγκο. Τραγούδησε τον Ιλισσό του Χατζιδάκι στην “Αθηναία ”ως ανεπανάληπτη “Ίλυα” του σέλιλόιντ και του Μπρόντγουει.

Ξεσήκωσε τα μέλη της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών- στο ελληνικό πάρτι για την προβολή του “Ποτέ την Κυριακή”-, για να μάθουν με ενθουσιασμό, συρτάκι από εκείνη. Ήταν η γυναίκα που δεν έχασε το θάρρος και τη γενναιότητά της, λέγοντας ένα βράδυ της Κατοχής, “Ρίξε” στο Γερμανό στρατιώτη, ενώ εκείνος τη σημάδευε με το όπλο του.

Δε δίστασε να μουτζώσει τον Παπαδόπουλο στην τηλεόραση, ενώ καθόταν  στο πάτωμα του διαμερίσματός της στο Παρίσι.

Η Μελίνα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν μια γυναίκα με μοναδική προσωπικότητα, η οποία γεννήθηκε σταρ κι έγινε διάσημη μέχρι τα πέρατα του κόσμου ως το συναρπαστικό κορίτσι του “Ποτέ την Κυριακή”. Μια γυναίκα που τόλμησε και δεν φοβήθηκε να ρισκάρει. Ακόμα και όταν έπρεπε να υψώσει τη φωνή της κατά των συνταγματαρχών και να δώσει τη δική της μάχη ενάντια της δικτατορίας.

Το θεατρικό σανίδι τη λάτρεψε και της χάρισε αξιοζήλευτους ρόλους. Ανάμεσά τους Μπλανς και Λαίδη Μάκβεθ, Αλεξάνδρα Ντελ Λάγκο, Ωραία Ελένη, Μήδεια και Κλυταιμνήστρα. 

Ως υπουργός Πολιτισμού, δίνει αγώνα για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Η Μελίνα Μερκούρη αγωνίστηκε με κάθε τρόπο γι’αυτό.

Ωστόσο, δεν ήταν λίγοι οι επικριτές της. Πολλοί αναρωτήθηκαν το πόσο εύκολο ήταν να βρει ανοιχτές πόρτες λόγω καταγωγής ή έκαναν σχόλια για τον ατίθασο ερωτικό της βίο.

Νομίζω, όμως, ότι ακόμα και οι πιο δύσπιστοι, με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποίησαν την αξία της “Είμαι το πιο αυθεντικό παράξενο πλάσμα που έχει βγάλει η νεότερη Ελλάδα. Όλοι οι άλλοι είναι ερσάτζ.” είπε κάποτε.

 Όταν χάνει τη μάχη της με την επάρατη νόσο, ο διεθνής Τύπος τη βαπτίζει “Τελευταία Ελληνίδα θεά” και ο ελληνικός Τύπος  χύνει τόνους μελάνης, περιγράφοντας τον λαμπερό μύθο που άφησε πίσω της.

Συγκέντρωσα κάποια από τα λόγια της αξέχαστης Μελίνας για την αγάπη, τη ζωή, το θάνατο, την Ελλάδα και σας τα παραθέτω:

Η Γκάρμπο είναι το πλάσμα για το οποίο έγινα θεατρίνα.

Δεν προσποιήθηκα. Η προσποίηση για μένα είναι κάτι χυδαίο. Απλά και μόνο έζησα όπως ήθελα. Χωρίς να υπολογίσω τίποτα και κανέναν.

Ότι πιο τρυφερό υπάρχει είναι να είμαι κτήμα όλων.