Τα υπέρ και τα κατά του να μοιάζεις με τον Γιάννη Ατεντοκούνμπο και τι μπορείς να κάνεις μ’ αυτή την τύχη σου
Ποιος είναι ο Ουίλιαμ Εζέτζα και τι μπορεί να κάνει μ' αυτή την υπερδύναμη ομοιότητας που έχει με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Περιεχόμενα
Ο Ουίλιαμ Εζέτζα δεν είναι απλώς ένας ακόμη νέος που παίζει μπάσκετ. Είναι ο άνθρωπος που πολλοί σταματούν στον δρόμο και του ζητάνε σέλφι, γιατί μοιάζει με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ειδικά αν τον δεις από μακριά, δεν παίζει να μην μπερδευτείς. Βέβαια, αν παρατηρήσεις πιο προσεκτικά, θα βρεις και τις διαφορές, που υπάρχουν. Αν όχι, θα γυρίσεις σπίτι και θα λες ότι είδες τον Αντετοκούνμπο στο δρόμο, κανονικότατα.
Ποιος είναι ο Ουίλιαμ Ετζέτζα
Το φοβερό με την περίπτωση αυτού του νεαρού είναι ότι μοιάζει σε όλα με τον Greek Freak και όχι μόνο στην εμφάνιση. Πρώτο κοινό στοιχείο, ότι και ο ίδιος ζει στην Ελλάδα, δεύτερο κοινό ότι έχει σχέση με το μπάσκετ. Και μετά, έρχεται η εμφάνιση να τερματίσει την ομοιότητα με μια παρόμοια σωματοδομή, ύψος, χαρακτηριστικά προσώπου και στιλ. Μπορεί να μην είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι, αλλά είναι σαν να έχουν βγει από το ίδιο καλούπι.
Ο Ουίλιαμ είναι 21 χρονών, με ύψος 1.98 και παίζει μπάσκετ στο Παγκράτι. Μιλώντας στο «Πρωινό» του ΑΝΤ1 είπε ότι έχει τύχει σε σουβλατζίδικο να τον κεράσουν μία σκεπαστή, επειδή νόμιζαν ότι είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Ο ίδιος πάλι δεν βρίσκει να έχει καμία ομοιότητα και απορεί με τη φάση. Αυτό όμως παθαίνουν όσοι μοιάζουν τρομερά με κάποιον. Όταν τους το λες, απαντούν: αποκλείεται.
Πώς είναι να μοιάζεις με σούπερ σταρ του NBA
Τα υπέρ
Να ξεκινήσουμε από τα θετικά, γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, είναι αρκετά. Υπάρχει καλύτερο από το να φορτώνεις κι εσύ μέρος της θετικής ενέργειας που έχει ο κόσμος για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο; Ο άνθρωπος δεν είναι απλώς σταρ, έχει τεράστιο θετικό πρόσημο στη συνείδηση μας, επομένως, αν του μοιάζεις, όλοι αποκτούν για σένα αυτομάτως μια θετική πρώτη εντύπωση. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό και σε ευνοεί σε διάφορες καταστάσεις. Μερικές που σκέφτομαι πρόχειρα για τον Ουίλιαμ:
-Στο ελληνικό δημόσιο. Υπάρχει περίπτωση να μην τον εξυπηρετήσουν;
-Να βγει χωρίς να έχει κλείσει τραπέζι Σάββατο βράδυ σε τρέντι μαγαζί. Δεν χρειάζεται, θα βρει. Τελεία.
-Στα social media μ’ ένα απλό «γεια σας» θα τον ακολουθήσουν εκατό άτομα.
-Κεράσματα παντός τύπου. Αυτό είναι το καλύτερο όταν μοιάζεις με σταρ, Ουίλιαμ, η σκεπαστή που σε κέρασαν στο σουβλατζίδικο είναι μόνο η αρχή.
Προχωρώντας με τα υπέρ, αν θέλεις να τραβήξεις την προσοχή πάνω σου, έχεις έτοιμο υλικό. Δεν χρειάζεται να κάνεις και πολλά, για την ακρίβεια, τίποτα δεν χρειάζεται. Από τη στιγμή που σε είδαμε και καταλάβαμε ότι μοιάζεις στον Αντετοκούνμπο, θα τα κάνουμε εμείς όλα για σένα και εσύ απλά θα σκρολάρεις την οθόνη και θα βλέπεις τίτλους με το όνομα σου, ενώ θα μετράς προσκλήσεις σε εκπομπές.
Στο μπάσκετ, τώρα, η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ως έξτρα κίνητρο και να σε ωθήσει να δουλέψεις περισσότερο, να σταθείς στο γήπεδο με αυτοπεποίθηση και, γιατί όχι, να εκμεταλλευτείς την προσοχή για να ανοίξεις πόρτες.
Τα κατά
Φυσικά, δεν έχει μόνο highlights η ομοιότητα μ’ έναν all-star-game παίκτη. Όταν μοιάζεις με κάποιον τόσο επιτυχημένο, οι προσδοκίες ανεβαίνουν αυτόματα και συχνά άδικα. Ο κόσμος μπορεί να περιμένει από σένα να παίξεις σαν τον Γιάννη, να κινηθείς σαν εκείνον, ακόμα και να έχεις την ίδια προσωπικότητα. Είναι κουραστικό; Είναι.
Το δεύτερο που θα σε κουράσει κάποια στιγμή είναι η επανάληψη, η ίδια ατάκα που θα ακούς ξανά και ξανά: «Μήπως είσαι ο Γιάννης;». Στην αρχή γελάς, μετά το συνηθίζεις, αλλά κάποια στιγμή θα σου ανέβει το αίμα στο κεφάλι. Υπομονή και κουράγιο, Ουίλιαμ.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος βέβαια είναι να χαθεί η δική σου ταυτότητα. Όταν όλοι σε βλέπουν σαν τον σωσία, χρειάζεται προσπάθεια για να θυμάσαι ακόμα και εσύ ο ίδιος ενίοτε, ποιος είσαι και που πας.
Οπότε, τι κάνεις μ’ αυτή την τύχη-ατυχία, Ουίλιαμ;
Το παιχνίδι είναι καθαρά θέμα διαχείρισης και εξαρτάται από εσένα. Πρώτος κανόνας, που μου τον λέει και η ψυχολόγος και ταιριάζει με όλα: αγκάλιασε την κατάσταση, αλλά μην εγκλωβιστείς σε αυτή. Το καλούπι σε έβγαλε σχεδόν copy-paste με έναν σταρ, απόλαυσε το αλλά μην το κάνεις ποτέ βασικό χαρακτηριστικό σου. Εκτός αν θέλεις να γίνεις επαγγελματίας σωσίας του Γιάννη, όπως έχει ο Μπραντ Πιτ τον Άρη Κοντό.
Δεύτερος κανόνας, βάλε τα δικά σου όρια. Δεν χρειάζεται να βγάζεις σέλφι κάθε φορά ή να απαντάς σε όλους, όσους σε πλησιάζουν. Βάλε και λίγο Γιάννη Μπέζο μέσα σου που αποκρούει την πολύ οικειότητα, δεν είναι κακό.
Τρίτος κανόνας, αν παίζεις μπάσκετ, φρόντισε να ξεχωρίσεις για το δικό σου τρόπο. Μπορεί να μοιάζεις με τον Γιάννη, αλλά δεν χρειάζεται να τον αντιγράψεις ακόμα και όταν όλοι θα περιμένουν να το κάνεις.
Γενικώς Ουίλιαμ, το να μοιάζεις με τον Greak Freak είναι σαν να έχεις ένα περίεργο superpower. Δεν το διάλεξες, αλλά σου δόθηκε. Και όπως κάθε δύναμη, μπορεί να λειτουργήσει υπέρ σου ή κατά σου, ανάλογα με το πώς τη χρησιμοποιείς. Με άλλα λόγια, δεν έχει σημασία με ποιον μοιάζεις, αλλά τι κάνεις με αυτό.
