Tζάκι Τζόινερ – Κέρσι | Η μεγαλύτερη γυναίκα αθλήτρια του 20ού αιώνα που σάρωσε τα μετάλλια σε 4 Ολυμπιακούς Αγώνες
Η κορυφή είναι θέμα οπτικής για την σπουδαία αθλήτρια. Για εκείνη δεν μετράει το χρώμα του δέρματος, τα λεφτά του μπαμπά ή οτιδήποτε θα μπορούσε να τη σταματήσει. Γνωρίζει πολύ καλά ότι εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε τις ευκαιρίες, ανάλογα με το πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες. -Από τη Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή
Όταν γεννήθηκε η γιαγιά της, Έβελιν Τζόινερ, την ονόμασε Τζάκι – από την Τζάκι Κένεντι- τη σύζυγο του Προέδρου των Ηνωμένων Tζον Κένεντι. Ο λόγος; «Απλώς, ήξερα ότι θα γίνει κι αυτή Πρώτη Κυρία για κάτι» είπε κάποτε. Δεν ξέρουμε αν αυτή ήταν η ευχή της ή διαίσθηση. Το σίγουρο όμως είναι ότι η πρόβλεψή της επαληθεύτηκε απολύτως!
Έχοντας ανακηρυχθεί από την Sports Illustrated ως «Η μεγαλύτερη γυναίκα αθλήτρια του 20ού αιώνα», τα διαπιστευτήρια της είναι αδιαμφισβήτητα μεταξύ των καλύτερων όλων των αθλημάτων. Έξι φορές Ολυμπιονίκης, συμπεριλαμβανομένων τριών χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων, η Κέρσι κυριάρχησε στα ολυμπιακά αγωνίσματα του επτάθλου και του άλματος εις μήκος σε όλη τη σταδιοδρομία της, η οποία εκτείνεται σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι εντυπωσιακό ότι παρά τις εξελίξεις στην τεχνολογία και την προπόνηση που χρησιμοποιήθηκαν από αθλητές σε όλο τον κόσμο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, εκείνη εξακολουθεί να κατέχει το Παγκόσμιο Ρεκόρ Επτάθλου που είχε κερδίσει πριν από εικοσιτρία χρόνια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ της Κορέας.
Σήμερα λοιπόν, η Τζάκι Τζόινερ- Κέρσι, μπορεί να έχει αποσυρθεί, ωστόσο οι εκπληκτικές της νίκες τής δίνουν δίχως αμφιβολία την πρωτιά μεταξύ των πιο σημαντικών αθλητριών του 20ού αιώνα. Ο σύζυγος και προπονητής της, Μπομπ Κέρσι, είναι από τους πρώτους που συμφωνούν, πάντως, όταν χαρακτηρίζεται ως μια από τις μεγαλύτερες αθλήτριες. Έτσι κι αλλιώς, η οικογένεια τον αθλητισμό τον έχει στο αίμα της, αν σκεφτεί κανείς πως και ο αδελφός της Τζάκι, Αλ, κέρδισε το χρυσό στο τριπλούν στος Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, το 1984 – στους ίδιους που η Τζάκι κέρδισε το αργυρό έπαθλο.
Από την παιδική της ηλικία, ο αδελφός της θυμάται: «Ακόμα κι όταν το σπίτι μας καταστράφηκε, εγώ και η Τζάκι ορκιστήκαμε ότι θα τα καταφέρουμε». Μεγαλώνοντας, αυτά τα παιδιά κατάφεραν ίσως περισσότερα απ’όσα τότε τολμούσαν και να ονειρευτούν ακόμα. Τόσο εκείνος όσο κι εκείνη έχουν πολλές φορές αναφερθεί στην υποστήριξη και την αγάπη που απλόχερα τους προσφέρθηκε στην οικογένεια. Οι ικανότητες και το μοναδικό πείσμα της Τζάκι Τζόινερ- Κέρσι φάνηκαν από νωρίς. Ήταν μόλις δώδεκα ετών το 1975, όταν επηρεάστηκε από ένα αφιέρωμα το οποίο προβλήθηκε στην τηλεόραση για την Μπέιμπι Ντίντρικσον, ενώ ήδη ξεχώριζε με τις επιδόσεις της στο βόλει και το μπάσκετ. Έξι χρόνια αργότερα, δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες. Η Τζάκι είναι κορίτσι ποορισμένο για να σπάει ρεκόρ, παρόλο ππου εκείνη την εποχή δέχτηκε ένα τρομερό χτύπημα της μοίρας: το χαμό της πολυαγαπημένης της μητέρας. «Με δίδαξε ότι το κλειδί για την επιτυχία είναι να βάζουμε στόχους και να τους υπηρετούμε, ανεξάρτητα από τους αντιπερισπασμούς» λέει αργότερα για εκείνη.
Το 1984, πιο δυνατή ύστερα από τρία χρόνια προπόνησης με το σύζυγό της στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες- από όπου πήρε πτυχίο Ιστορίας-, χάνει το χρυσό μετάλλιο για πέντε βαθμούς. Αργότερα θα πει: «Δεν ήμουν συγκεντρωμένη αρκετά αλλά ορκίστηκα ότι ποτέ ξανά δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να φανεί αδύναμος πνευματικά». Στην πορεία, ξεκινώντας από τη σαρωτική εμφάνισή της στους Ολυμπιακούς της Σεούλ, απέδειξε πως ό,τι λέει το κάνει. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψιν πως έχει πάρει μέρος σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου έκανε ρεκόρ και αποχώρησε «φορτωμένη» μετάλλια, συμπεριλαμβανομένων των χρυσών στο έπαθλο το 1988 και το 1992 και ενός ακόμα χρυσού στο άλμα εις μήκος το 1988.
Ο τελικός βαθμός της στους Αγώνες του 1992 δεν ξεπέρασε το παγκόσμιο ρεκόρ 7.291 πόντων που σημείωσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988. H Κέρσι παρέμεινε η μόνη γυναίκα που σημείωσε ποτέ περισσότερους από 7.000 πόντους.
Μέτα τη νίκη της, η Κέρσι αγκάλιασε τον σύζυγό της και τον προπονητή της, Μπόμπι Κέρσι, αφήνωντας τα δάκρυά της να κυλήσουν στα μάγουλά της κι ευχαριστώντας τους θαυμαστές τηςγια την υποστήριξή τους. Ο Μπρους Τζένερ πήγε κοντά της μετά τη στιγμή που υποχώρησε.
Ο πρώην κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ στο δέκαθλο, ο άντρας νικητής αντίστοιχου έπαθλου και ο χρυσός Ολυμπιονίκης του 1976, Μπρους Τζένερ, την πλησίασε λέγοντάς της κάτι που έγραψε ιστορία: «Έχεις αποδείξει στον κόσμο ότι είστε ο μεγαλύτερος αθλητής που έχει ζήσει ποτέ, άνδρας ή γυναίκα. Έκανες αυτό που δεν έχει κάνει ποτέ κανείς»
Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από τα επιτεύγματά της στον τομέα του αθλητισμού, η Κέρσι καθόρισε τη μετα-αθλητική της καριέρα ως φιλάνθρωπος κι ακούραστη υπέρμαχος της εκπαίδευσης των παιδιών, της υγείας, της φυλετικής ισότητας, της κοινωνικής μεταρρύθμισης και των δικαιωμάτων των γυναικών. Το 1988, ίδρυσε το Jackie Joyner-Kersee Youth Center Foundation για να ενθαρρύνει τους μη προνομιούχους νέους στη γενέτειρά της να αθλούνται, παρέχοντας στους νέους, τους ενήλικες και τις οικογένειες τους πόρους για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους..
Το 2007 ίδρυσε το Athletes for Hope μαζί με άλλους πρωταθλητές – ανάμεσά τους οι Αντρέ Αγκάσι, Μοχάμεντ Άλι, Μία Χαμ. Όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα, ο οργανισμός στοχεύει να «εκπαιδεύσει, να ενθαρρύνει και να βοηθήσει τους αθλητές στις προσπάθειές τους να συνεισφέρουν σε κοινότητες και φιλανθρωπικούς σκοπούς».
Η Τζάκι Τζόνερ- Κέρσι, σε στιγμή εξομολόγησης, εξηγεί πως η κορυφή είναι θέμα οπτικής. Από τη δική της γωνία, δεν μετράει το χρώμα του δέρματος, τα λεφτά του μπαμπά ή οτιδήποτε θα μπορούσε να τη σταματήσει. Εκείνη γνωρίζει πολύ καλά ότι εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε τις ευκαιρίες, ανάλογα με το πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες.
H Kέρσι έχει αποκαλύψει ότι υποφέρει από άσθμα. Αυτό τής έχει δημιουργήσει δημιουργεί σοβαρά προβλήματα κι εξαιτίας του έχει νοσηλευτεί. Ως αθλήτρια, η κατάσταση αυτή την έχει κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη κι έχει επιβαρύνει την αναπνοή της. «Είναι απογοητευτικό. Μπορώ να ελέγξω τόσο πολύ αυτό που κάνω και δεν μπορώ να ελέγξω αυτό το άσθμα. Μερικές φορές, δεν θέλω να αποδεχτώ ότι έχω άσθμα. Υπάρχουν μέρες που αγωνίζομαι να τα βγάλω πέρα. Είμαι αλλεργική στο γρασίδι και πολλά φαγητά μπορεί να μου προκαλέσουν κρίση άσθματος. Όμως είμαι πεισματάρα. Αποφάσισα, κάποια στιγμή, ότι πρέπει να ελέγξω εγώ την αρρώστια και όχι να την αφήσω να με ελέγχει εκείνη».
Aκολουθούν κάποια από τα λόγια της…
«Μόλις φύγω από αυτήν τη γη, ξέρω ότι έχω κάνει κάτι που θα συνεχίσει να βοηθάει τους άλλους».
«Η ηλικία δεν αποτελεί εμπόδιο. Είναι ένας περιορισμός που βάζετε στο μυαλό σας».
«Είναι καλύτερα να κοιτάζουμε μπροστά και να προετοιμαζόμαστε παρά να κοιτάμε πίσω και να μετανιώνουμε».
«Τα μετάλλια δεν σημαίνουν τίποτα και η δόξα δεν διαρκεί. Όλα έχουν να κάνουν με την ευτυχία σου. Οι ανταμοιβές θα έρθουν, αλλά η ευτυχία μου είναι να αγαπώ μόνο το άθλημα και να διασκεδάζω ασκώντας το».
