Σταμάτης Κραουνάκης | Αυτή η νύχτα μένει αιώνες παγωμένη, που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο…
Η ιστορία ενός από τα πιο σπαρακτικά ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ για τον κινηματογράφο και γενικά στην ελληνική μουσική.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με το θείο χάρισμα να δημιουργούν “έργα” που αγγίζουν τις ψυχές… Αυτή είναι και η περίπτωση του μουσικοσυνθέτη Σταμάτη Κραουνάκη.
Είχα την τύχη να τον συναντήσω αρκετά χρόνια πριν, όταν ακόμα σπούδαζα στη σχολή δημοσιογραφίας, και μου παραχώρησε συνέντευξη για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Χαμηλών τόνων, με απίστευτη πραότητα, ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, διορατικός, προσιτός, αφοπλιστικά ειλικρινής… Μια πληθωρική προσωπικότητα, ένας άνθρωπος που λατρεύει την τέχνη, το θέατρο.
Όλα τα τραγούδια του είναι εκπληκτικά… Εκείνο, όμως, που μου έρχεται αμέσως στο μυαλό μου όταν ακούω το όνομα του Σταμάτη Κραουνάκη, είναι “Αυτή η νύχτα μένει” που ερμήνευσε μοναδικά η Δήμητρα Παπίου. Θεωρώ ότι πρόκειται για ένα από τα πιο σπαρακτικά ερωτικά τραγούδια που έχουν γραφτεί για τον κινηματογράφο και γενικά στην Ελληνική μουσική. Ένα εξαιρετικό ζειμπέκικο για ραγισμένες καρδιές που έχουν αγαπήσει…
Το έγραψε για την για την ομώνυμη ταινία του 2000, σε σκηνοθεσία του Νίκου Παναγιωτόπουλου και σενάριο Θάνου Αλεξανδρή.
Μια απλή ερωτική ιστορία πρωταγωνιστές της δύο διαφορετικούς ανθρώπους που με ένα μαγικό τρόπο, συμπληρώνει ο ένας τον άλλον.
Ο συντηρητικός και συνεσταλμένος Ανδρέας που περιορίζεται στο να εργάζεται στο ψιλικατζίδικο του πατέρα του και σημειώνει στο μπλοκάκι του λόγια αρχαίων φιλοσόφων. Τον γοητεύει να βλέπει τα αεροπλάνα να έρχονται και να φεύγουν, αλλά διστάζει και τρομάζει να ονειρευτεί.
Ερωτευμένος με τη γοητευτική και φιλόδοξη Στέλλα (άραγε, τυχαία η επιλογή του ονόματός της;) μπορεί να κάνει τα πάντα για εκείνη. Η Στέλλα όμως, τολμά να “ανέβει” τα αεροπλάνα που ο Ανδρέας βλέπει από απόσταση… Θέλει να διεκδικήσει όλα όσα επιθυμεί στη ζωή της. Νιώθει ταυτόχρονα, αγάπη και “μίσος” για το νεαρό άνδρα γιατί αντιπροσωπεύει αυτά από τα οποία θέλει να ξεφύγει. Τη στασιμότητα, το ψιλικατζίδικο, τις βόλτες με το μηχανάκι, το αβέβαιο μέλλον… Όταν η κοπέλα φεύγει, ο κόσμος του Ανδρέα αναποδογυρίζεται. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ωριμάζουν και οι δύο, βλέποντας με διαφορετική ματιά τις καταστάσεις…
Οι ερμηνείες τόσο των πρωταγωνιστών όσο και των δεύτερων ρόλων είναι μοναδικές. Η Αθηνά Μαξίμου ακτινοβολεί στη μεγάλη οθόνη, ενώ ο Νίκος Κουρής γοητεύει.
Το εκπληκτικό τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη με τη σπαρακτική ερμηνεία της Δήμητρας Παπίου, δημιουργεί ένα συγκλονιστικό κλίμα που σε καθηλώνει. Ο ανεπανάληπτος μουσικοσυνθέτης, περιγράφει την έντονη επιθυμία να “ζήσουμε έναν έρωτο επιγειο” κι ένα πέλαγο που θα φιλοξενήσει “ψυχή ψαριού κορμί γατίσιο”. Όσο και αν φαίνεται ένα άπιαστο όνειρο, πολύ ρισκάρουν να το ζήσουν… Ακόμα και αν είναι μεγάλη η πιθανότητα να τους εκδικηθεί…
Πέλαγο να ζήσω δε θα βρω σε ψυχή ψαριού κορμί γατίσιο κάθε βράδυ βγαίνω να πνιγώ πότε άστρα πότε άκρη της αβύσσου κάτι κυνηγώ σαν τον ναυαγό τα χρόνια μου σεντόνια μου τσιγάρα να τα σβήσω
Αυτή η νύχτα μένει αιώνες παγωμένη που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο
Χάθηκα και γω κάποια βραδιά πέλαγο η φωνή του Καζαντζίδη πέφταν τ’άστρα μες στην λασπουργιά μαύρος μάγκας ο καιρός και μαύρο φίδι μου’γνεφε η καρδιά πάρε μυρωδιά το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι
Αυτή η νύχτα μένει αιώνες παγωμένη που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο
