Ο ζωγράφος David Bowie

Το ότι ο David Bowie δεν ήταν ποτέ ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος, είναι κάτι που δεν χωράει και πολύ συζήτηση. Μια μουσική ιδιοφυία, ένας από τους πιο αγαπητούς καλλιτέχνες στο παγκόσμιο στερέωμα, ένας λάτρης της τέχνης σε όλες τις μορφές της. Του άρεσε να πειραματίζεται, να παίζει με τον κόσμο, τις έννοιες, τα όρια, τον ίδιο του τον εαυτό. Ένα πνεύμα ανήσυχο, μια μορφή σε συνεχή αλλαγή, ένας πλούσιος εσωτερικός κόσμος που δεν έχανε καμία ευκαιρία να βγει έξω, να επικοινωνήσει, να δηλώσει παρόν.

Ο Bowie είχε πάθος με τη τέχνη. Την ήθελε γύρω του, να τον εμπνέει και να τη φροντίζει. Άνθρωπος που είχε την ευκαιρία να ζει και  από τις δύο πλευρές του φράχτη. Αυτή του δημιουργού και αυτή του συλλέκτη. Έτσι, η σχέση του με τις τέχνες αποκτούσε αρμονία.

Έγινε γνωστός για τη μουσική του, έγινε πλούσιος για τα τραγούδια του, και η ζωγραφική όμως ήταν πάντα δίπλα του, σε κάθε περίοδο της ζωής του. Ο David Bowie ζωγράφιζε με πάθος, όπως τραγουδούσε με πάθος. Προσπαθούσε να μπει στο μυαλό του Francis Bacon, του Frank Auerbach, του Andy Warhol, και εκεί να συγκρουστεί μαζί τους. Να τους πει τα δικά του, να του δείξουν τα δικά τους και η συμφωνία να έρθει πάνω σε καμβά, μέσα από μια προσωπογραφία, από αυτές που τόσο του άρεσε να ζωγραφίζει.

Εκατοντάδες είναι οι πίνακες που άφησε πίσω του ο πρόσφατα χαμένος καλλιτέχνης. Για πολλούς από αυτούς πόζαραν διάσημοι, πλέον, φίλοι και γνωστοί του. Σε άλλους, αποτυπώνονται στιγμές καθημερινών ανθρώπων, αδιάφορες στην πρώτη ματιά, με μια ιδιαίτερη αντιμετώπιση της ανθρώπινης ύπαρξης, εμβαθύνοντας. Ο άνθρωπος και ο εαυτός του, ο άνθρωπος και το παρελθόν του, ο άνθρωπος.