Thomas Hart Benton | Ο ζωγράφος που αποτύπωσε την ουσία της αμερικανικής ζωής

Ο Thomas Hart Benton ήταν ένας Αμερικανός ζωγράφος γνωστός για το χαρακτηριστικό, ρέον στυλ ζωγραφικής του. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Αμερικανικής Περιφερειακής Τέχνης μαζί με τoυς Grant Wood και τον John Stuart Curry. Οι πίνακες και οι τοιχογραφίες του Thomas Hart Benton είναι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμες και αποτυπώνουν την ουσία της αμερικανικής ζωής. Λάτρευε τα αγροτικά, μεσοδυτικά θέματα, αλλά δημιούργησε επίσης έργα που έδειχναν περισσότερες αστικές σκηνές από την εποχή του στη Νέα Υόρκη. Ενώ ήταν κυρίως ζωγράφος της περιφέρειας, συμπεριέλαβε επίσης στοιχεία συγχρονισμού στο έργο του. Έκανε μια μακρά καριέρα στη ζωγραφική και τη δημιουργία τοιχογραφιών, μέχρι τον θάνατό του το 1975. 

Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη του Μιζούρι

Πέρα ​​από την καμπύλη του δρόμου από τον Thomas Hart Benton, 1938, μέσω του οίκου Sotheby`s

Ο Thomas Hart Benton γεννήθηκε στο Neosho του Μιζούρι, μια μικρή πόλη στο νοτιοδυτικό Μιζούρι κοντά στην Τζόπλιν του Μιζούρι, το 1889, στις 15 Απριλίου. Πήρε το όνομά του από τον μεγάλο του θείο, ο οποίος ήταν ένας από τους δύο πρώτους γερουσιαστές του Μιζούρι. Ο πατέρας του Benton, συνταγματάρχης Maecenas Benton, ήταν επίσης πολιτικός του Δημοκρατικού κόμματος και δικηγόρος. Εκλέχτηκε ως εκπρόσωπος των ΗΠΑ τέσσερις φορές, από το 1897 έως το 1905. Ο Benton γνώριζε καλά την πολιτική από τότε που ήταν μικρό παιδί και ο πατέρας του ανέμενε πάντα να ακολουθήσει τα βήματά του.

Η μητέρα του, Elizabeth Wise Benton η οποία ενδιαφερόταν για τις τέχνες και τον πολιτισμό, επέτρεψε στον Benton να εξερευνήσει τις καλλιτεχνικές του ικανότητες όσο ήταν νεότερος. Τον έγραψε σε μαθήματα τέχνης κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Ουάσιγκτον, στην γκαλερί Corcoran. Τα μαθήματα βασίστηκαν στη σχεδίαση γεωμετρικών σχημάτων, τα οποία ο Benton βρήκε πολύ βαρετά. Όταν ήταν έφηβος, εργάστηκε ως σκιτσογράφος για την Joplin American, μια εφημερίδα με έδρα το Joplin, Missouri.

Παρακολούθησε το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο και την Ακαδημία Julien In Paris

Η Αμερική σήμερα από τον Thomas Hart Benton, 1930-31, μέσω του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης, Νέα Υόρκη

Το 1906, σε ηλικία 17 ετών, ο Benton λαχταρούσε να πάει σε σχολή τέχνης, αλλά ο πατέρας του αντιπαθούσε έντονα αυτή την ιδέα. Ο πατέρας του συμφώνησε να του επιτρέψει να παρακολουθήσει το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο εάν ο Benton συμπλήρωνε ένα χρόνο στη στρατιωτική σχολή στο Άλτον του Ιλινόις. Ο Benton κράτησε τρεις μήνες. Ο πατέρας του έλαβε ακόμη και ένα γράμμα από κάποιον στο σχολείο που έλεγε ότι δεν ήταν το κατάλληλο μέρος για αυτόν. Άρχισε τα μαθήματα στο Ινστιτούτο Τέχνης και διαπίστωσε ότι δεν ταίριαζε καλά με τους άλλους μαθητές και τελικά τον έδιωξαν μια φορά επειδή τσακώθηκε στην τάξη. Έγινε ξανά δεκτός λίγο αργότερα, αλλά είχε βαρεθεί το σχολείο και ήθελε να συνεχίσει περαιτέρω.

Αποφάσισε να μετακομίσει στο Παρίσι για να σπουδάσει στην Academie Julien το 1908. Ένιωθε και αντιμετωπιζόταν ως κατώτερος από τους άλλους καλλιτέχνες που γνώρισε στο σχολείο, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να απολαύσει τον χρόνο του εκτός σχολείου στην πόλη του φωτός. Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, είδε την άνοδο του Φωβισμού που δεν τον εντυπωσίασε. Ενίσχυσε την αποφασιστικότητά του να ζωγραφίζει σκηνές της πραγματικότητας. Επέστρεψε στο Μιζούρι το 1911.

Ήταν Εικονογράφος για το Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Α` Παγκοσμίου Πολέμου

Thomas Hart Benton 

Όταν η Αμερική μπήκε στον Α` Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Benton εργαζόταν ως διευθυντής της Λαϊκής Πινακοθήκης και δίδασκε για την Ένωση Γειτονιάς του Τσέλσι στη Νέα Υόρκη. Επιστρατεύτηκε το 1918 και στάλθηκε στη Ναυτική Βάση του Νόρφολκ της Βιρτζίνια. Η δουλειά του ήταν να κάνει σχέδια για όσα έβλεπε να συμβαίνουν γύρω από τη βάση, τα οποία του επέτρεπαν πρόσβαση σε πολλές περιοχές όπου μπορούσε να παρατηρήσει ανθρώπους να εργάζονται. Προώθησε την αφοσίωσή του στον ρεαλισμό και προσπάθησε να αναδείξει τον εργαζόμενο άνθρωπο και τα μηχανήματα του, με έντιμο τρόπο, όχι εξιδανικευμένο. Οι ακουαρέλες που παρήγαγε κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Ναυτικό εκτέθηκαν στις γκαλερί Daniel στη Νέα Υόρκη. Αφού πήρε εξιτήριο το 1919, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη.

Ήταν ο δάσκαλος του Jackson Pollock

The Ballad of the Jealous Lover of Lone Green Valley του Thomas Hart Benton, 1934, via The Spencer Museum of Art, Lawrence

Ενώ δίδασκε στη Νέα Υόρκη, ο νεαρός τότε Jackson Pollock  εγγράφηκε στην τάξη του Τhomas Hart Benton, το 1930. Οι δύο άντρες έγιναν φίλοι καθώς ο Benton πήρε τον Pollock υπό την προστασία του, διδάσκοντας την κλασική ζωγραφική του, με την οποία ο Pollock δεν ήταν εξοικειωμένος. Ο Pollock ήταν εκεί για να παρακολουθήσει την άνοδο του Benton στη δημοτικότητα καθώς περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να προσέχουν τη δουλειά του και μάλιστα έγραφαν στον πατέρα του για αυτό. Ο Pollock που πέρασε πολύ χρόνο με την οικογένεια Benton, `εκανε ακόμη και μαζί τους  διακοπές τους στο Martha`s Vineyard. Το 1934, ο Pollock πόζαρε για τον πίνακα του Benton The Ballad of the Jealous of Lone Green Valley ως η φιγούρα που παίζει την άρπα.

Τελικά, ο Benton μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στο Κάνσας Σίτι και ο Πόλοκ άρχισε να πειραματίζεται με την αφαίρεση, ένα στυλ τέχνης που ο Μπέντον απεχθανόταν. Καθώς η δημοτικότητα του τοπικισμού μειώθηκε και το ενδιαφέρον για την αφαίρεση άρχισε να εκτοξεύεται, ο Pollock έγινε ένας από τους πιο διάσημους Αμερικανούς ζωγράφους της εποχής και ο Benton σπρώχτηκε στα παρασκήνια. Όταν ρωτήθηκε για την επιρροή του Benton πάνω του, ο Pollock είπε ότι ο διάσημος καλλιτέχνης του είχε μάθει κάτι : να επαναστατήσει εναντίον του.

Ήταν επικεφαλής του Τμήματος Ζωγραφικής του Ινστιτούτου Τέχνης του Κάνσας Σίτι

O Benton με τον πίνακα του, Περσεφόνη

Ο Benton προσκλήθηκε να διευθύνει το τμήμα ζωγραφικής στο Ινστιτούτο Τέχνης του Κάνσας Σίτι το 1935. Συμφώνησε στη θέση και μετακόμισε τη γυναίκα και τον γιο του από τη Νέα Υόρκη στο Κάνσας Σίτι. Η πόλη και το σχολείο ενθουσιάστηκαν με την άφιξή του. Όσο δίδασκε στο σχολείο, ολοκλήρωσε πολλά αριστουργήματα, όπως το Χόλιγουντ και Περσεφόνη.

Hollywood του Thomas Hart Benton, 1937-38, μέσω του Μουσείου Τέχνης Nelson-Atkins, Κάνσας Σίτι

Αυτοί οι διάσημοι πίνακες του Thomas Hart Benton εμφανίζονται σε περίοπτη θέση στο Μουσείο Τέχνης Nelson-Atkins στο Κάνσας City του Μιζούρι. Ο χρόνος εργασίας του στο σχολείο ήταν σύντομος και κράτησε μόνο 6 χρόνια. Το 1941 απολύθηκε αφού έκανε αρκετές ομοφοβικές παρατηρήσεις για το προσωπικό του Μουσείου Τέχνης Nelson-Atkins, το οποίο ήταν στενά συνδεδεμένο με το Ινστιτούτο Τέχνης του Κάνσας Σίτι. Παρά την απόλυσή του, παρέμεινε στο Κάνσας City και συνέχισε να εργάζεται από εκεί για το υπόλοιπο της ζωής του.

Συνεργασίες με περιοδικά

Εξώφυλλο του περιοδικού TIME

Κατά τη δεκαετία του 1930, ο Thomas Hart Benton προσεγγίστηκε από δύο μεγάλες εκδόσεις, το περιοδικό TIME το 1934 και το περιοδικό Life το 1937 και το 1969. Το 1934, ο Thomas Hart Benton ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε ποτέ στο εξώφυλλο του περιοδικού TIME. Το άρθρο για αυτόν ονομαζόταν US Scene και κάλυπτε τη συμμετοχή του στο περιφερειακό καλλιτεχνικό κίνημα. Εκδόθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1939.

Το 1937, το περιοδικό Life παρήγγειλε έναν μεγάλο πίνακα στον Benton με θέμα το Χόλιγουντ, τον πλήρωσε ακόμη και για να κάνει ένα ταξίδι εκεί το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς. Ο διάσημος πίνακας του, Χόλιγουντ, ολοκληρώθηκε το 1938. Όταν το περιοδικό Life πρωτοείδε το έργο, το αποδοκίμασαν αμέσως και δεν ήθελαν να το κάνουν, αλλά η δημοτικότητα του έργου άλλαξε τη γνώμη τους και το συμπεριέλαβαν στη προπαγάνδα τους για το Χόλιγουντ. Το 1969, το Life δημοσίευσε ένα άρθρο του Michael McWhirter με τίτλο «Ο ζωγράφος  Tom Benton είναι ακόμα σε πόλεμο με τις Μπάρες και το στήθος στα 80s» σχετικά με τον ακόμα ειλικρινή, ηλικιωμένο Αμερικανό ζωγράφο.

Η τοιχογραφία του Benton με τα μέλη της Κου Κλουξ Κλαν εξακολουθούν να προκαλούν διαμάχη

Μια κοινωνική ιστορία της Ιντιάνα, από τον Thomas Hart Benton, 1933, μέσω του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα Μπλούμινγκτον

Στον Thomas Hart Benton ανατέθηκε να δημιουργήσει μια μεγάλη τοιχογραφία για την πολιτεία της Ιντιάνα το 1932 και παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγο το 1933. Η τοιχογραφία, Μια κοινωνική ιστορία της Ιντιάνα, αποτελείται από 22 μεγάλα πάνελ, που εκτείνονται συνολικά σε 250 πόδια, αντιπροσωπεύοντας την πολιτεία της Ιντιάνα. Πέρασε χρόνο ταξιδεύοντας στην Ιντιάνα παίρνοντας συνεντεύξεις από κατοίκους της πολιτείας πριν ξεκινήσει το μεγάλο έργο. Από τις συνομιλίες του, έμεινε έκπληκτος όταν ανακάλυψε πράγματα που δεν περίμενε, όπως η εξέχουσα θέση της Κου Κλουξ Κλαν στην Ιντιάνα και μια απεργία ορυχείων που ονομαζόταν Terre Haute.

Αποφάσισε να συμπεριλάβει αυτά τα πράγματα στην τοιχογραφία του λόγω του πόσο συχνά ανακαλούνταν στις συνεντεύξεις του. Η συμπερίληψη της Κου Κλουξ Κλαν και των απεργών προκάλεσε έντονη κριτική όταν η τοιχογραφία εκτέθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την τοιχογραφία να είναι ένα από τα πιο δημοφιλή εκθέματα. Οι μεσοδυτικοί ήταν ενθουσιασμένοι που είδαν μια αναπαράσταση του εαυτού τους στην τέχνη.

Λεπτομέρεια του A Social History of Indiana, «Parks, the Circus, the Klan, the Press» του Thomas Hart Benton, 1933, μέσω του University of Indiana Bloomington

Τα πάνελ εκτίθενται τώρα στο Πανεπιστήμιο της Indiana Bloomington. Εξακολουθούν να συγκεντρώνουν πολλές διαμάχες και τα αιτήματα για την απομάκρυνσή τους, ή τουλάχιστον την αφαίρεση του πάνελ που δείχνει την Κου Κλουξ Κλαν με το όνομα «Πάρκα, το Τσίρκο, η Κλαν, ο Τύπος», εξακολουθούν να προβάλλονται σήμερα. Το 2017, φοιτητές πέρασαν μια αναφορά που ζητούσε την απομάκρυνσή του, σύμφωνα με την οποία το πανεπιστήμιο δήλωσε ότι η αίθουσα διαλέξεων όπου σύχναζε δεν θα χρησιμοποιείται πλέον για μαθήματα.

Δημιούργησε μια τοιχογραφία για το Καπιτώλιο του Missouri

Το 1935, ανατέθηκε στον Berton να δημιουργήσει μια τοιχογραφία για ένα σαλόνι στο κτίριο του Καπιτωλίου του Μιζούρι. Πληρώθηκε 16.000 $ για το “Mια κοινωνική ιστορία στο Μισούρι” και ολοκληρώθηκε το 1935. Όπως πολλοί πίνακες του Thomas Hart Benton, η τοιχογραφία δεν εξαιρέθηκε από τη δημόσια αποδοκιμασία. Η τοιχογραφία του περιλάμβανε φιγούρες της παράδοσης του Μιζούρι όπως ο Jessie James, ο Frankie και ο Johnny από το δημοφιλές τραγούδι σαλούν της εποχής και ο Hacklberry Fean. Μια φιγούρα στην τοιχογραφία του έδειχνε μια ομοιότητα με το διαβόητο διεφθαρμένο πολιτικό αφεντικό από το Κάνσας Σίτι, Tom Pentergast. Λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της τοιχογραφίας, όταν ο Pendergast συνελήφθη για φοροδιαφυγή, κάποιος ανέλαβε να προσθέσει τον αριθμό της φυλακής του στο πίσω μέρος της εν λόγω φιγούρας.

Ο Πρόεδρος Truman, φίλος του Benton, είχε την εντύπωση ότι ο Benton ενορχήστρωσε αυτή τη φάρσα και ήταν θυμωμένος μαζί του για πολλά χρόνια μέχρι να διορθωθεί η παρεξήγηση. Παρά αυτές τις λίγες εμφανίσεις, οι κάτοικοι του Μιζούρι ήταν οι κύριοι πρωταγωνιστές του έργου, κάτι που εξόργισε ακόμα κάποιο από το κοινό, το οποίο ισχυρίστηκε ότι δεν περιλαμβάνονταν αρκετοί διάσημοι κάτοικοι του Μιζούρι. Ο Benton απάντησε σε αυτόν τον κριτικό με το «Το συνηθισμένο μουλάρι είχε περισσότερη σχέση με την ανάπτυξη αυτής της πολιτείας από οποιονδήποτε αριθμό ευνοημένων γιων».

H αγάπη για τη μουσική

Mελέτη για το  «Swing Your Partner» του Thomas Hart Benton, 1945, μέσω του Christie`s

Ένα από τα πολλά πάθη του Thomas Hart Benton εκτός της ζωγραφικής ήταν η pop μουσική. Το 1933, άρχισε να μαθαίνει πώς να παίζει φυσαρμόνικα και να διαβάζει μουσική. Δημιούργησε μάλιστα ένα νέο σύστημα για την ηχογράφηση σημειογραφίας φυσαρμόνικας, το οποίο αργότερα έγινε το πρότυπο. Ο Βenton απολάμβανε να παίζει μουσική με την οικογένειά του και μάλιστα ηχογράφησε ένα άλμπουμ το 1941 με τίτλο «Σάββατο βράδυ στο Tom Benton`s» με τον γιο του, ο οποίος έπαιζε φλάουτο. Η μεγάλη συλλογή του από λαϊκά άλμπουμ και παρτιτούρες παραμένει ακόμα στο σπίτι του στο Κάνσας City. Τα συγκέντρωσε καθώς ταξίδευε σε όλη τη χώρα κάνοντας σκίτσα και κρατώντας σημειώσεις για πολλά διαφορετικά έργα τέχνης. Αυτή η σύνδεση με τη μουσική είναι εμφανής σε πολλούς από τους πίνακές του και ήταν ένας άλλος τρόπος για τον οποίο σχετιζόταν με το θέμα του.

The Origins of Country Music by Thomas Hart Benton, 1975, μέσω του The Country Music Hall of Fame and Museum, Nashville

Ο Thomas Hart Benton μετακόμισε στο σπίτι του στην οδό Belleview στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι το 1939 και έζησε εκεί μέχρι το θάνατό του. Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του σπιτιού του Benton ήταν το αμαξάκι δίπλα στο κυρίως σπίτι. Μέρος του μετατράπηκε σε στούντιο όπου μπορούσε να δουλέψει τα αριστουργήματά του με την ησυχία του. Το βράδυ της 19ης Ιανουαρίου 1975, ο Benton επέστρεψε στο στούντιο του μετά το δείπνο για να συνεχίσει να εργάζεται στο The Origins of Country Music, μια τοιχογραφία που του ανέθεσαν να δημιουργήσει για το Country Music Foundation of America. Η σύζυγός του, η Rita, κατάλαβε λίγο αργότερα ότι ο άντρας της δούλευε πολύ αργά και πήγε να τον πάρει από το στούντιο του. Ο Benton ήταν νεκρός, ξαπλωμένος στο πάτωμα δίπλα σε μια καρέκλα που έβλεπε την τελευταία του τοιχογραφία.

Το σπίτι του Thomas Hart Benton

Το σπίτι και το στούντιο διατηρούνται με τον τρόπο που τα άφησε ο Benton το 1975. Το ακίνητο ανακηρύχθηκε ιστορικός χώρος του κράτους το 1977 και διαχειρίζεται το Τμήμα Φυσικών Πόρων του Μιζούρι. Υπάρχουν ακόμα πολλοί από τους πρωτότυπους πίνακές του και ακόμη και μερικά από τα γλυπτά του τοποθετημένα γύρω από το σπίτι.