Αγγελική Νικολούλη: Just iconic (και τώρα και στο Netflix)
Είναι πάντα το φως στη σκοτεινιά του τούνελ και μάλιστα με neon που αναβοσβήνει το «legend in the building». Όλοι οι λόγοι που την αγαπάμε και που μερικές πληροφορίες γιατί θα την αγαπήσουμε ακόμα περισσότερο στο μέλλον.
Λύνει εγκλήματα, μυστήρια, εξαφανίσεις και τα βάζει με τους κακούς, τους κλέφτες και τους αστυνόμους όταν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Φοράει τα κόκκινα σακάκια της φτάνοντας επίμονα στην εξιχνίαση μιας υπόθεσης, με εμάς συμμέτοχους στα σινιάλα της. Κάθε οδύνη και αγωνία οικογένειας έχει σημασία για αυτή, χωρίς να μετράει αν ανήκουν στο περιθώριο, στα ξέφτια της αδιάφορης κοινωνίας ή στα περίοπτα μέλη της. Τσακώνεται με τον γνωστό ως Σωτήρη – Σπαθάρη, τον σκηνοθέτη της εκπομπή της και έναν απ’ τους κορυφαίους του είδους- όταν την κόβει για διαφημίσεις, δεν σταματάει ποτέ, δεν φοβάται τίποτα και κανέναν και την 31η συνεχόμενη σεζόν για το Φως στο Τούνελ, μια και κορυφαία είναι η Αγγελική Νικολούλη και η ερευνητική της δημοσιογραφία! Ανθρωπιά, συμπόνοια και αφοσίωση από αυτήν και ξενύχτι για μας στο Mega, τώρα, κάθε Παρασκευή και παντού όπου βρίσκεται η Αγγελική Νικολούλη!
Γιατί σ’ όλα αυτά τα χρόνια, από τον Δεκέμβριο του 1982, που πρώτη γυναίκα -κοριτσάκι τότε!- ήταν στο αστυνομικό ρεπορτάζ, πετώντας πετρούλες στα τζάμια του αστυνομικού τμήματος όπου βρίσκονταν ο Κυριακός Παπαχρόνης και κατάφερε να του πάρει συνέντευξη, αποδείχτηκε ειλικρινής, αυθεντική, αντοχής, με υψηλό αξιακό ήθος, ανθρώπινη, κανονική σαν όλους, που διατηρεί ακόμη και την πυργιώτικη προφορά της, με αμυδρά έντονα τα «νι» και τα «λι» της, χωρίς να προσποιείται μια άλλη, όχι σταρ αλλά δημοσιογράφος, όσο κανείς άλλος της σειράς της και όχι μόνο. Φαίνεται ακόμη, πως δεν κυνήγησε ποτέ τον εντυπωσιακό για να σκοράρει τηλεθέαση, απλά έκανε τη δουλειά της. Και για αυτό οι εκπομπές της γίνονται viral και αποθεώνονται και από νεότερες γενιές, που κάθε Παρασκευή βράδυ, πλημμυρίζουν με σχεδόν ερωτόλογα το timeline του Χ. Όσο για την ίδια; Λέει σε σπάνια συνέντευξη της στην Χριστίνα Κατσαντώνη, πως «έχω επιμονή και την ίδια πίστη ότι το φως, όσο αργά κι αν έρθει, αξίζει να το αναζητάς». Και βέβαια, όπως γράφει η Μάγια Αγγέλου, κυρία Νικολούλη «τίποτε δεν μπορεί να θαμπώσει το φως που λάμπει από μέσα».
Τα βιβλία της σε σειρά: πολλά έχουν γραφτεί, τίποτα δεν έχει επιβεβαιωθεί, μα η Αγγελική έχει, ήδη, υπογράψει
Και επειδή η Αγγλική Νικολούλη είναι συγγραφέας, πέντε από τα αστυνομικά της θρίλερ, που βασίζονται σε αληθινές υποθέσεις, θα γίνουν πέντε διαφορετικοί τηλεοπτικοί κύκλοι, με τον κάθε ένα να αποτελείται από 6 επεισόδια, για ελληνικό κανάλι, αλλά κυρίως για το Netflix, όπως ήδη, γράφτηκε. Στην παραγωγή συμμετέχει και η Faliro House Productions, εταιρεία με διεθνή δραστηριότητα, αλλά και άλλη, τεράστια αμιγώς διεθνής. Η Αγγελική Νικολούλη, φέρεται να έχει ήδη υπογράψει μαζί τους, παρ’ ό,τι η ίδια και οι άνθρωποι της τηρούν πιστά το γνωμικό της πυθαγόρειας παράδοσης «κρείττον το σιγάν ή το λαλείν μη όντα χρήσιμον». Απορεί δε, όπως φημολογείται, τόσο η ίδια, όσο και οι υπόλοιποι που ασχολούνται με τη συνεργασία, πως μαθεύτηκε όλο αυτό, όπως και το ότι σενάρια ετοιμάζει πολύ γνωστή και δοκιμασμένη σε Χολιγουντιανές παραγωγές σεναριογράφος από την Ισπανία.
Και άλλες τρεις φορές είχαν γίνει κρούσεις στην Αγγελική Νικολούλη για να γίνουν σειρές και ντοκιμαντέρ βιβλία ή δημοσιογραφικές της επιτυχίες, μάλιστα η μία, όπως λέγεται, από την Amazon. Η ίδια ναι, μεν ευγενικά δέχονταν τις προτάσεις, αλλά πάντα, με παροιμιώδη αφοσίωση στη δουλειά της, προτιμούσε να συνεχίσει να ερευνά για λυθεί κάποια υπόθεση, παρά να βάλει χρόνο σε συζητήσεις, συνεχή ραντεβού και διαπραγματεύσεις. Στην θετική τωρινή κατάληξη, λέγεται πως οδήγησε το ότι ο γιος της Αγγλικής ανέλαβε τις συζητήσεις και την οργάνωση της όλης υπόθεσης, μια και ίδια είχε δουλειές να κάνει, υποθέσεις που ήδη είχε κυνηγήσει για το Φως στο Τούνελ. Κουβαλάει, ακόμη, ανθρώπινα και σε βάθος, την κούραση και την θλίψη από τον αποχωρισμό με την μητέρα της, στην οποία αθόρυβα αλλά ολόψυχα είχε αφοσιωθεί για να απαλύνει την χρόνια ασθένεια και να περάσει με αξιοπρέπεια όσο χρόνο της έμενε στον κόσμο.
Όχι, ο ταλαντούχος γιος της δεν θα σκηνοθετήσει και το μόνιμο διεθνές ενδιαφέρον για τη δουλειά της
Όταν πριν λίγο καιρό έγινε γνωστό το νέο, γεμίζοντας χαρά του ορκισμένους φανατικούς του team Νικολούλη, αλλά και τους θαυμαστές των καλών αστυνομικών θρίλερ, για τη σκηνοθεσία είχε ακουστεί το όνομα του Σωτήρη Τσαφούλια, που όμως δεν βόλευαν οι χρόνοι και οι άλλες επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Μεγάλα μέσα ενημέρωσης ανάφεραν πως ο γιος της ο Κωνσταντίνος Μουσούλης, με τις εξαιρετικές σπουδές, τα 5 βραβεία στο Λος Αντζελες για τις μικρές μήκους ταινίες του και την πρεμιέρα της ταινίας του «Φίλοι για πάντα» μόλις προχθές, είναι ο σκηνοθέτης, που θα αναλάβει. Όμως από την εταιρεία παραγωγής και το περιβάλλον της Αγγλικής Νικολούλη δεν έχει γίνει καμία ανακοίνωση, αλλά ούτε καν αναφορά ή απλή κουβέντα για κάτι τέτοιο και θεωρείται απίθανο να συμβεί. Πολύ απλά, το ότι η πρεμιέρα της ταινίας του Μουσούλη και η πολύ μεγάλη συζήτηση για τη σειρά με τα βιβλία της δημοσιογράφου, συνέβησαν πολύ κοντά, άφησε περιθώρια για συνειρμούς, που έμοιαζαν λογικοί, αλλά δεν ισχύουν.
Θυμόμαστε όλοι, εκείνο το «Φως στο Τούνελ» για την υπόθεση Πισπιρίγκου, με στοιχεία, αποκαλύψεις και αναλύσεις, όπου στην πλατφόρμα X, το hashtag #fosstotounel έγινε πρώτα σε δημοτικότητα σε όλο τον κόσμο, trending topic παγκοσμίως, τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και μετά την προβολή της εκπομπής.
Αυτό που είναι πραγματικότητα όμως, είναι πως η σειρά, ναι, θα παιχτεί και στη μεγάλη διεθνή πλατφόρμα, ενώ ακόμα δεν έχει αποφασισθεί αν η αρχή θα γίνει στην Ελλάδα, ή απευθείας στην Αμερική. Όλο αυτό και η διεθνής πορεία, δεν φαίνεται να εντυπωσιάζει την ίδια την Αγγλική Νικολούλη. Εκτός από την προσωπική της ιεράρχηση αξιών, στην οποία τα απλά πράγματα, τα καθημερινά, της βοήθειας στους άλλους και της ανθρωπιάς έχουν σημασία, είναι και συνηθισμένη. Δουλεύοντας χρόνια με υποθέσεις που έχουν ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας, έχει προκαλέσει πολλές φορές το διεθνές ενδιαφέρον. Θυμόμαστε όλοι, εκείνο το «Φως στο Τούνελ» για την υπόθεση Πισπιρίγκου, με στοιχεία, αποκαλύψεις και αναλύσεις, όπου στην πλατφόρμα X, το hashtag #fosstotounel έγινε πρώτα σε δημοτικότητα σε όλο τον κόσμο, trending topic παγκοσμίως, τόσο κατά τη διάρκεια, όσο και μετά την προβολή της εκπομπής.
Άλλωστε από το ξεκίνημά της εκπομπής, πριν από 31 χρόνια, συνεργάζεται με φορείς και οργανισμούς ξένων χωρών, ενώ έχει βρεθεί στη Μόσχα καλεσμένη του κρατικού ρωσικού καναλιού και έχει φιλοξενήσει στο πλατό της Ιάπωνες, Ιταλούς, Ολλανδούς και πολλούς άλλους. Τα βιβλία της, βασίζονται στις εμπειρίες της, την έρευνα, τα πραγματικά γεγονότα, τις ανθρώπινες ιστορίες και για αυτό αφορούν και αγγίζουν ανθρώπους πέρα από γλώσσες και κουλτούρες, σε εκείνους τους εσωτερικούς τόπους, που όλοι νιώθουμε, φοβόμαστε, ανησυχούμε, συμπονούμε ή σκέτο πονάμε το ίδιο. Και αφού πια στην επικοινωνία και στην δημιουργία και στην είδηση δεν υπάρχουν σύνορα, έτσι και στον χώρο των μεγάλων παραγωγών κυκλοφορούν ιδέες, συζητήσεις και προτάσεις που μοιραία οδηγούσαν στην μοναδικών επιτευγμάτων, αφοσίωσης και αποτελεσματικότητας δουλειά της Αγγλικής Νικολούλη.
Τα βιβλία και οι αληθινές ιστορίες τους
Για τον πρώτο κύκλο επιλέχθηκε το «Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου» που μιλά για την αληθινή εξαφάνιση μιας νεαρής κοπέλας σε μια επαρχιακή πόλη, την οποία η τοπική κοινωνία και η αστυνομία θεωρούσαν αρχικά πως έφυγε ακολουθώντας δρόμους για εύκολο χρήμα, μα μια δημοσιογράφος καθοδηγούμενη από ένα παράξενο όνειρο και τη διαίσθησή της, αναζητά τα ίχνη της και αποκαλύπτει μια σκοτεινή υπόθεση δολοφονίας. Για τους επόμενους κύκλους έχουν επιλεγεί τα βιβλία «Θάνατος με χείλη κόκκινα», για έναν αποτρόπαιο φόνο που διέπραξε μια νεαρή γυναίκα σε ένα ορεινό χωριό και «Έρωτας φονιάς», για δύο εγκλήματα και δύο έρωτες, που στην πραγματικότητα, απασχόλησαν πολύ την Νικολούλη. Ακολουθούν τα «Θα γίνω σκιά σου», για μια κοπέλα «με μεγάλα όνειρα και πάθος για ζωή» που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς και «Απαγωγή», που εύκολα θυμίζει την πραγματική ιστορία και που η άγρια δολοφονία τριών ανθρώπων από έναν θεολόγο και λίγα χρόνια ένα ραντεβού-παγίδα, όπου εφοπλιστής και η γραμματέας του πέφτουν θύματα απαγωγής, συνδέονται και ο υπόκοσμος, η σικελική μαφία, το οργανωμένο έγκλημα έχουν στήσει μια σειρά αποτρόπαιων εγκλημάτων!
Η Αγγελική, θυμούνται, οι παλιοί είχε γίνει κατακόκκινη, είχε καταντραπεί, αλλά επίσης, είχε καταλάβει πως όχι μόνο ήταν αποδεκτή με την αξία της, αλλά και πως η αφοσίωση, το πάθος, η ειλικρίνεια, η λαχτάρα για αυτή την δουλειά, ανταμείβει.
Σε όλα αυτά υπάρχει βέβαια, η ματιά, η ευαισθησία, η επιμονή μιας γυναίκας δημοσιογράφου, που ποτέ δεν παρατά, που θέλει να δώσει δικαίωση σε νεκρές ψυχές και απαντήσεις στους ανθρώπους, που τους αγάπησαν. Όπως κάνει η ίδια η Αγγλική, όχι με τις λέξεις της στο χαρτί, αλλά με την αφοσιωση στη δουλειά της, που όταν πολύ νέα, λεπτούλα και αποφασισμένη έκανε το αστυνομικό ρεπορατζ της Απογευματινής, κοιμόταν για να μη χάνει χρόνο σε μετακινήσεις, στους καναπέδες των γραφειων. Ξεκλείδωναν το πρωι οι φυύλακες και την έβρισκαν μεσα. Ήταν μια και πρώτη αυτή, ανάμεσα σε άνδρες μεγάλης ηλικίας και έβγαζε συνέχεια απκλειστικά. Σε ένα από αυτά, για τον δράκο των Βορείων προαστίων, οι άλλοι ρεπόρτερ του αστυνομικού, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον τότε διοικητή Βασιλόπουλο, πως «γίνεται και βγάζει αυτή η Νικολούλη όλα αυτά τα θέματα». «Γίνεται γιατί είναι καλή και να το πάρετε απόφαση» τους είπε «και μάλιστα είναι τόσο καλή που αν αναλάβει διοικητής εδώ μέσα, εγώ θα πάω έξω, στη φρουρά της». Η Αγγελική, θυμούνται, οι παλιοί είχε γίνει κατακόκκινη, είχε καταντραπεί, αλλά επίσης, είχε καταλάβει πως όχι μόνο ήταν αποδεκτή με την αξία της, αλλά και πως η αφοσίωση, το πάθος, η ειλικρίνεια, η λαχτάρα για αυτή την δουλειά, ανταμείβει. Και στην ουσία της και όχι υλικά.
Flagship host
Και κάποια στιγμή, φτάνουμε στις υποθέσεις Πισπιρίγκου και Μουρτζούκου. Νεκρά βρέφη, μανάδες στα εδώλια, ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και σε λούπα η φρίκη σε όλες τις ζώνες και τις εκπομπές, με μονομανία. Το έγκλημα γίνεται κύρια θεματολογία και στη σαμπανιζέ, ελαφρότητα του γκλίτερ και της στραφταλιζέ ψυχαγωγίας. Αλλαγή θεματολογίας για να μη βυθιστούν σε υπόγεια βαλτώδη καταβόθρα τα νούμερα.
Μα οι πρωταγωνιστές είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Ωραίες κυρίες που είχαν αναδειχθεί από τις γνώσεις τους στις κρέμες, στα κολλαγόνα, στις λιποδυαλύσεις, στα προϊόντα για γυαλίζουν τα μαλλιά και στο ποιους σωματότυπους κολακεύει το μακρύταλο ή το παρτό στους ώμους, που μια χαρά θέματα είναι αυτά και χαζευτικά σε κάτι το ωραίο και χρηστικό, αρχίζουν να μας εξηγούν το Σύνδρομο Μινχάουζεν δια αντιπροσώπου, εξέλιξη, που ούτε ο ίδιος ο βαρόνος του βιβλίου του Ρούντολφ Ράσπε, δεν θα φανταζόταν να πει ως τερατολογικό μύθευμα. Τα πάνελ κάνουν άτυπες αναμετρήσεις ποιος θα κάνει την μεγαλύτερη γκριμάτσα συγκίνησης. Οι ειδικοί – αναλυτές – δικηγόροι – αστυνομικοί – ψυχολόγοι ανακυκλώνονταν όλες τις ώρες σε όλες τις εκπομπές, λέγοντας τα ίδια με την ίδια διατύπωση αλλάζοντας μόνο το όνομα της παρουσιάστριας. Και ανώνυμες μαρτυρίες, φημολογούμενα περιστατικά, αμήχανες και άκαιρες συνεντεύξεις γνωστών και γειτόνων, με την δημοσιογραφία να τρώει απανωτά ντιρέκτ σε σημείο νοκ άουτ των όποιων αρχών της.
Η κορυφαία του αστυνομικού ρεπορτάζ, η trailblazer, αυτή που δημιούργησε τηλεοπτικό μοντέλο και ολόκληρο είδος και ύφος και εκπομπών, η genre-defining figure Αγγελική Νικολούλη, είδε τις τραγωδίες να μετατρέπονται σε φτηνιάρικο κουτσομπολιό. «Την έρευνα που ήταν να κάνει η εκπομπή την έκανε» θα πει κάποια οριακή στιγμή ανακαλώντας τους πάντες στη τάξη, ως αρμόζει στη κλάση της και «παρακολουθούμε τις εξελίξεις και αν υπάρχει σημαντικός λόγος επανερχόμαστε στη δημοσιότητα αλλά όχι με παραπληροφόρηση και κουτσομπολιό» και «ενώ έχουμε επιστήμονες να κάνουν έρευνες ξαφνικά όλοι έγιναν ερευνητές και ειδικοί» και «πρέπει κι εμείς οι δημοσιογράφοι να ξέρουμε πού σταματάμε, δεν θέλω να κάνω την ειδική αλλά νομίζω έχουμε ξεφύγει! Δεν είναι όλα για τα νούμερα. Τι είναι αυτά τα πράγματα, λίγο σεβασμό και στα νεκρά παιδάκια». Και αυτή και μόνη στιγμή, μοιάζει αρκετή για να συνοψίσει τη διαφορά της υψηλής κλάσης και της άτεχνης, θλιβερής μίμησης.
